Ballesteros, gracias por os teus bos desexos que se cumpliron, pois paseino francamente ben na festa do Loreto, fizo boa noite e había moita xente, como era a nosa festa hai anos... Incluso aterrizou alí un autobús de una despedida de solteiros da Esculqueira, todos animados.
Non puden darlle os teus recuerdos a meu irmao por non saber a cual dos tres te refieres, ¿José Luis, Manolo ou Mingo?:-)
Verás, este vrao, estando un día no bar de meu irmao Manolo na Vilavella, fun saludar a teu irmao pensando ... (ver texto completo)
El que escribe es otro Mingo, (Domingo) que vive en Porriño, es un tanto forofo del Barsa y de Zapatero, pero es buen chaval, sobre todo cuando está durmiendo, que no se mete con nadie, aunque alguna veces "ronca"
Un saludo
Alégrome que o pasaráis tan ben, de corazón. Tamén é importante que a xente quede contenta pra que non se perda a tradición.
Que pases boas festas do Loreto, xunto coa tua familia. Saludos ó meu tocayo (teu irmau).
Bueno, marcho pro mismo sitio de onte.
Saludos.
Ballesteros, gracias por os teus bos desexos que se cumpliron, pois paseino francamente ben na festa do Loreto, fizo boa noite e había moita xente, como era a nosa festa hai anos... Incluso aterrizou alí un autobús de una despedida de solteiros da Esculqueira, todos animados.
Non puden darlle os teus recuerdos a meu irmao por non saber a cual dos tres te refieres, ¿José Luis, Manolo ou Mingo?:-)
Verás, este vrao, estando un día no bar de meu irmao Manolo na Vilavella, fun saludar a teu irmao pensando ... (ver texto completo)
Apreciadas Mª Teresa, Duli y Sofia (la ausente); os he estado leyendo en Castrelos (Duli) y en o Pereiro (Mª Teresa) me he sentido muy reconfortado por la noticia de vuestro conocimiento mutuo (Duli- Mª Teresa); y poder apreciar tu exito en La Xuntanza do Pereiro - mis siceras felicitaciones a todos pero, el motor pareces haber sido tú MªTeresa -: en Castrelos conversaremos Duli; hoy estoy pa'l gato, llevo unos dias con un catarro - como dicen en Galicia - ¡do carallo! y hasta los dedos duelen al ... (ver texto completo)
¡Qué bueno saber de tí, Blas! Aunque sea para hacernos saber que estás malito. Te deseo una pronta recuperación. En estos días de tu ausencia me dio por pensar que si te ocurriese algo realmente malo, no tendríamos forma de saberlo y eso sería realmente triste. Porque con los foreros de por aquí siempre podríamos averiguar a través de otros foreros o, incluso, acercándonos al pueblo en cuestión y preguntando, pero contigo, ¿quién se iba a acercar a Chile a preguntar por tí?:-) Así que sería bueno ... (ver texto completo)
Sí, Duli, así es Blas; me alegraré cuando vuelva a estos foros, al igual que Sofía. A tí y a Sofía os he podido ver este verano y sé que estáis bien, gracias a Dios, pero de Blas no sabemos nada... Un saludo a todos.
Apreciadas Mª Teresa, Duli y Sofia (la ausente); os he estado leyendo en Castrelos (Duli) y en o Pereiro (Mª Teresa) me he sentido muy reconfortado por la noticia de vuestro conocimiento mutuo (Duli- Mª Teresa); y poder apreciar tu exito en La Xuntanza do Pereiro - mis siceras felicitaciones a todos pero, el motor pareces haber sido tú MªTeresa -: en Castrelos conversaremos Duli; hoy estoy pa'l gato, llevo unos dias con un catarro - como dicen en Galicia - ¡do carallo! y hasta los dedos duelen al ... (ver texto completo)
Duli, creo que Castrelos tiene molinos; si es así, ¿no es posible invertir algo de ese dinero en restaurar el retablo que dices? Da mucha pena ver cómo se deterioran obras bellas sin que nadie ponga remedio...
Me alegro muchísimo de que me hagas esta pregunta, asi puedo aclarar algunas cosas. La iglesia de Castrelos, que es muy bonita, se reformo hace unos años, cuando estuvo don Eduardo. Lo único que quedo sin reformar fueron sus retablos. Se pico y lavo toda su piedra, se puso nueva y barnizó parte de la madera, se puso nueva la pizarra del tejado, etc, etc, costeado en parte por el pueblo. La gente trabajó todo lo que pudo con su trabajo personal, desde el más pequeño hasta el más mayor empezando por ... (ver texto completo)
¡Ya estoy de de nuevo en la jungla!. A medida que te vas retirando de tu lugar de vacaciones, en este caso tu tierra, la tristeza y la melancolía se van apoderando de ti. Salimos de una zona montañosa y vamos perdiendo de vista sus hermosos castaños, sus robles, sus abedules... ¿Que tendran los abedules que a mí me gustan tanto?. Me resultan bonitos, elegantes, magestuosos..., hasta diría mimosos...! Pero mucho me temo que esten empezando a enfermar y al final les pase como a los negrillos (olmos) ... (ver texto completo)
Yo también me alegré de conocerte, Duli, aunque fué tan breve que ni te dio tiempo a contarme que habías preguntado por mí en el Cazador. En Pereiro, si preguntas por mí, es suficiente con que digas "Tere, la del fotógrafo", así te darán mejor razón.:-)
Comparto contigo la morriña del fin de vacaciones y el alejarse del pueblo, amigos y lugares queridos. Soy muy feliz en Madrid con mi familia y amigos y me encanta mi trabajo, pero no sé qué tiene esta terriña nuestra que, cada vez que la dejo, algo ... (ver texto completo)
Muchísimas gracias, Piño. Pensé que te iba a ver. He visto a tu hermana Marini en el entierro de Antonio, (Maragato), E. P. D. Apenas nos ha dado tiempo a saludarnos.
Ya se cuales son tus castaños y tienes razón, están cercados y muy cerquita del pueblo, tienes algún tronco seco, que ya me gustaría saber los siglos que tiene.
El otro día nos dijo el cura que estaban restaurando por dentro en Santuario de la Tuiza, que estaban con el retablo superior y que querian también los laterales. Espero que ... (ver texto completo)
Duli, creo que Castrelos tiene molinos; si es así, ¿no es posible invertir algo de ese dinero en restaurar el retablo que dices? Da mucha pena ver cómo se deterioran obras bellas sin que nadie ponga remedio...
Bueno parece que Blas no está disponible. Como sabe que estamos devacaciones, se habrá relajado; pero que sepa que algunos ya estamos de vuelta y estamos deseando leer sus consejos, sus chistes, sus anecdótas. El es como una gallina que que acoge a los polluelos. Así es como dice que se siente y hace con su familia, pero un poco también lo hace con el grupo. Es una persona conciliadora y trata siempre de que la gente vuelva. Yo aveces me siento como una intrusa pero vosotros me habéis hecho sentir ... (ver texto completo)
Sí, Duli, así es Blas; me alegraré cuando vuelva a estos foros, al igual que Sofía. A tí y a Sofía os he podido ver este verano y sé que estáis bien, gracias a Dios, pero de Blas no sabemos nada... Un saludo a todos.
Hola, Sofía, ¿cómo estás, aparte de indignada, como todos en este país? ¡Qué poquito queda para irnos a nosa terriña! A ver si me haces una visita en Lubián en agosto, mi suegra también se alegrará de volver a verte. Mi casa está a tu disposición. Un beso. Saludos a todos los forer@s.
LA FAMILIA
- Pablito... ¿como se llama ese hijo puta alemán que me esconde las cosas?
- Alzehimer, abuelo, Alzehimer.
------------------------------ -----------------------------
- Mamá, estoy embarazada.
- ¡Pero hija! ¿Dónde tenías la cabeza?
- Sobre el volante del coche... ¿por qué?
------------------------------ ------------------------------ --------------------
- Papá... ¿Que esta más lejos, Córdoba o la luna?
- ¿Tu ves desde aquí Córdoba, piltrafilla? ... (ver texto completo)
Bueno parece que Blas no está disponible. Como sabe que estamos devacaciones, se habrá relajado; pero que sepa que algunos ya estamos de vuelta y estamos deseando leer sus consejos, sus chistes, sus anecdótas. El es como una gallina que que acoge a los polluelos. Así es como dice que se siente y hace con su familia, pero un poco también lo hace con el grupo. Es una persona conciliadora y trata siempre de que la gente vuelva. Yo aveces me siento como una intrusa pero vosotros me habéis hecho sentir ... (ver texto completo)
Blas, no me adornes con tan bonitos adjetivos no vayas a desilusionarte, aunque muchas gracias por la estima que me demuestras públicamente. Que sepas que ya he coincidido en otros dos eventos con Sofía, en Lubián, y siempre es una alegría verla. Hasta se ha animado a participar en la Xuntanza do Pereiro (mira nuestro foro:-). Me ha dicho que no tiene tiempo ahora de internet y no me extraña porque es una mujer muy vital, esta mañana muy temprano se iban todos a la sierra de Hedradas, le he pedido ... (ver texto completo)
Comprenda a los Ingenieros - Lección Uno

Dos estudiantes de ingeniería iban andando por el campus cuando uno de ellos pregunta al otro:
- ¿De dónde has sacado esa 'peazo' moto?
- Bueno, -contesta el otro- iba yo caminando ayer, pensando en mis cosas, cuando una tía buenísima apareció montada en esta moto. Entonces, la dejó caer al suelo, se desnudó y dijo: "Toma lo que quieras".
El primer estudiante asintió con la cabeza:
- Buena elección; probablemente la ropa no habría sido de tu ... (ver texto completo)
Unha muller de certo volume, pesando perto dun quintal sobre os seus xeonllos e nocellos trenqueleantes, veuse achegando cun inmenso sacrificio ao xardín circular do castiñeiro.
Daquela guindou unha ollada observadora para cada punto cardinal, sen esquece-lo noroeste, e non vendo mouros pola costa, cunha axilidade insospeitada, arrincou dun só tirón un exuberante xeranio vermello, e acochouno na voluminosa faldriqueira.
Logo, dando unha reviravolta, alonxouse trenquelendo camiño da súa casa co ... (ver texto completo)
DE CATALANES
Esto es un padre catalán que le dice a su hijo:
Anda Jordi, ve a decirle al vecino que nos deje el martillo para clavar un clavo.
El Jordi va al vecino y vuelve enseguida.
Papa, diu el vecino que no nos deja el martillo, por que se le gasta.
Jo hijo, hay que ver lo tacaños que son algunos eh?. Bah, anda, saca el
nuestro.
------------------------------ ------------------------------ ---------------
El barco de crucero por el caribe con una familia de catalanes que se hunde.
La ... (ver texto completo)
MªTeresa; me alegras grandemente con la dedicacion de ese abrazo entre tu y Sofia y, - aún que resulte dificil ceerlo - me siento participe de vuestro amistoso encuento e inmagino el instante lleno de alegrias y risas sinceras, te considero una persona muy inteligente y de grandes valores; por tu juventud ya iras atesorando con el correr del tiempo esos latidos que el corazon brinda a los encuentros entre amistades verdaderas.
Un gran abrazo para las dos.
A los demas foreros mis recuerdos de siempre. ... (ver texto completo)
Blas, Santiago, tu silencio me tiene preocupada, espero que no sea por nada malo. Dinos algo, aunque sea sólo "hola". He conocido a Duli, a Barxes, a Juan, a Sofía... Nos quedas tú, pero te echamos en falta como si te conociéramos de toda la vida. Mis vacaciones tocan a su fin y ya empiezo a sentir la morriña de otro verano de mi vida que se va y me aleja de la terriña y de mis seres queridos, amigos, vecinos, lugares amados... ¿Será porque hoy se ha ido el sol y se está nublando?:- (
Saludos a ... (ver texto completo)
Duli. Cuando puedo leo tus mensajes, me sigue gustando como escribes, no debes de preocuparte por ser espontánea, cuando es el corazón el que dicta las normas, hay que dejarle, es cuando mas gusta.
Un abrazo.
Muchísimas gracias, Piño. Pensé que te iba a ver. He visto a tu hermana Marini en el entierro de Antonio, (Maragato), E. P. D. Apenas nos ha dado tiempo a saludarnos.
Ya se cuales son tus castaños y tienes razón, están cercados y muy cerquita del pueblo, tienes algún tronco seco, que ya me gustaría saber los siglos que tiene.
El otro día nos dijo el cura que estaban restaurando por dentro en Santuario de la Tuiza, que estaban con el retablo superior y que querian también los laterales. Espero que ... (ver texto completo)
Con este artlluxo dos rapaces non me aclaro moito, pero bueno, intento comunicarme.
Barxes, cuando escribí o meu mensaxe inda non localizara o teu anterior, me alegro que o pasarais ben, certo que o asado estaba de luxo, o da bota do vino seguramente que foi de gran valía pra baixar millor o camiño.
Xa viches donde o Sr lobo se daba unhos bos banquetes, o facer a digestión xa se daba de conta que a cousa non andaba ben, intuía o que lle viña encima o caer no cortello, era digno de ver os homes ... (ver texto completo)
Amigo Piño: Que anecdota mais boa, seguro que foi certo, pois antigamente
cando mataban un lobo onde non habia cortellos, non cortellos monumentos
e ben coidado sen mirar cemento, coma o voso en Lubián, pois sempre facian
festa nos pobos auque eu xa casi non me acordo, pero llo escoitaba a meu pai
e mais a meu abó. Era normal que as mulleres se deran presa por mirar o lobo
e se lle esquencera de poñer coa presa a suas prendas intimas. Pero o caso era contemplar o lobo.
Unha grande aperta dende ... (ver texto completo)