Si, pero aiqui fizose onte día 26.
Hubo sardiñas asadas, empanada, chourizos e de postre bica con almendras.
Tomemos café solo e con leite, licores variados e cubatas pra quen os quixo. Total coma sempre que se fai uhna festa no pueblo pasemolo moi ben, comimos, bebimos, charlemos e o mais importante estuvemos xuntos.
Saudos.
Ballesteros! El Señor que tu te refieres era Santiago Puente, albañil y carpintero, hermano de mi abuela Prudencia, que aparte de aparentar buena persona, lo era, aprendí y trabaje con él, tenia una forma coherente, enérgica y peculiar de hacer su trabajo.
Conmigo se enfadaba mucho con razón y graciosa letanía:! Rapaz, arena le falta cemento,ó cemento le falta agua, a masa esta dura, me cago no carallo faisenos de noite, non acabamos, me cago en esto, na quelo, no outro y siqueda algún nos rincones ... (ver texto completo)
O tiu Santiago Puente, era el reparador oficial de todos los desperfectos de albañilería y carpintería del pueblo.
En cierta ocasión una señora le dijo:
-Mire tiu Santiago, en mi casa se me cayó el barro de la pared y se me hizo un buraco, a ver cuando puede ir y poner un ladrillo con un poco cemento.
Y el tio Santiago que no debía tener muy buen día le respondio:
-Cago na cona, estou farto de taparle os buracos as mulleres.
Isa, aquí está el otro Corazón Jesús.
Por está puerta has entrado tú "milleiros de veces".
Un beso.
Sr. o Sra. Ballesteros gracias por su comprensión, lo unico que se intento es hacer un homenaje a algo tan bonito como los negrillos, los que aun estan en la mente de muchos viejos como yo. Debajo de su sombra en muchos veranos (fiestas se enamorarón muchas personas. Espero que esta persona que molesto con su comentario recapacite y sepa que este foro es solo para ensalzar cosas bonitas de nuestra tierra. Un abrazo Ballesteros mi madre tenia como apellido segundo Ballesteros osea que tenemos algo ... (ver texto completo)
Ballesteros! El Señor que tu te refieres era Santiago Puente, albañil y carpintero, hermano de mi abuela Prudencia, que aparte de aparentar buena persona, lo era, aprendí y trabaje con él, tenia una forma coherente, enérgica y peculiar de hacer su trabajo.
Conmigo se enfadaba mucho con razón y graciosa letanía:! Rapaz, arena le falta cemento,ó cemento le falta agua, a masa esta dura, me cago no carallo faisenos de noite, non acabamos, me cago en esto, na quelo, no outro y siqueda algún nos rincones ... (ver texto completo)
Un saludo caluroso desde el Valles Oriental para estos mozos, Santiago, Lita y Herminia que gozan de la frescura del verano de Padornelo, regando con su presencia mi envidia sana.
Hola Pablo, no se si Santiago "el cojo" al que os referís en el foro es el que yo creo. Puede, incluso, que mezcle a dos personas pues yo hera muy pequeño. Debía ser a finales de los sesenta ó principio de los setenta, cuando Santiago, carpintero, de Padornelo, estuvo trabajando en casa de mis padres (q. p. d.), concretamente hechándole el piso nuevo a toda la casa. Calculo que tendría entonces unos cuarenta y tantos (aprox.), por lo tanto hoy estaría cerca de los noventa. Tengo muy buena imagen ... (ver texto completo)
Mirad que guapos!
Un saludo para todos los padorneleiros, los de aquí y los del otro lado del charco.
Muchas felicidades por la parte que te toca (?). Claro que es un orgullo y un honor relacionar a Vilavella con este importatísimo permio. Puedo imaginarme como estará de contenta toda su familia, especialmente sus padres y su abuela, a qien mando un fuete abrazo. Me gustaría saber que deporte practica y en que categoría.
¿Fanfarrón?, NO. Realista. Un saludo a todos, nos veremos en Vilavella.
He leido el comentario al que te refieres y creo que lo mejor que pudo hacer fué, precisamente, borrarlo. Dices que no tiene categoría para estar aquí; pues claro: de tenerla no lo escribiría. Le puede gustar o no tu pesía pero no tiene derecho a criticarte por escribirla. Pasa página y sigue ecribiendo. Un saludo.
El río de los Tornos ¡cuantos recuerdos tengo yo por esa zona y por ese río. ¿Te acuerdas Carmen?, nuestros paseos, nuestros baños en ese agua tan fria pero que te levantaba el ánimo. Aquellos veranos en los que nos veiamos y charlabamos frente a un café con leche que por mucho tiempo que pase no se me olvidará porque allí nos hacimos nuestras confidencias, hablabamos de todo, que no de todos. Siempre recordaré aquellos veranos que hibamos de excursión por esos montes y llevabamos la merienda y la ... (ver texto completo)
A los buenos días!
Por más que he pasado por esa calle, por más que tape el agua en esa cachoeira para los exprados de vilanova, me doy cuenta que solo no se puede.
Con esta ultima pista vista tan eficaz, ya se donde esta, creo que entre una vez en esa casa y de las vigas colgaban ristras de chorizos. Que tiempos! El pueblo era su gente.
No andaba lejos de las creencias, pues hay que reconocer que el Tío Cojo, fue un hombre con Felicidad. Guardo buenos recuerdos y compartir varias cacerías ... (ver texto completo)
Este foro é para moitos de nos a ventá pola que nos asomamos o noso pueblo. Pode ser unha boa ferramenta si se fai un bo uso dela. A miúdo pasa que a participación acaba sendo cousa de tres, dous e ata incluso un, o que fai que decaia o animo e as ganas de participar.
Eu celebro que se participe, e cantos máis mellor.
Nombran mejor deportista del año en Chile a una nieta de Eva, es acaso ser fanfarrón, orgullo para el pueblo y satisfación para la familia. Para Villavieja un Honor. Saludos para todo Villavieja.
Isa, cuando vengas este verano te llevaré de excursión por el pueblo y te presentaré las casas.