Mi más sentido pésame a la familia de Pili E. P. D. Me imagino la tristeza que les embarga en estos momentos, siempre es triste el tener que separarse de seres queridos, al ser tan joven, lo acentúa más, cómo cristianos no queda otra alternativa de resignarnos, y pensar que Dios ya la tiene en la Gloria.
UN abrazo.
Muy bueno el chiste Pablo. Las personas a veces sólo vemos lo que queremos ver y no lo que tenemos delante y pasamos de lo obbio para creernos lo más increible, si el hombre era feliz así..... Un beso para todos y a ver si animamos esto.
Muy bueno el chiste, aunque alguno habra que sea realidad.
Un saludo a todo el pueblo de Padornelo
Quiero mandar a toda la famila un fuerte abrazo. Os doy mi mas sentido pesame por la perdida de vuestra hija D. E. P
Soy ahijada y sobrina de Pili (DEP). De parte de toda mi familia, muchas gracias por las condolencias. Un saludo a todos
Despues de este paréntesis, quiero decir que es lo minimo y lo poco que podemos hacer solo unirnos al dolor. La naturaleza muchas veces es cruel y no mira a quien, no nos han preparado para ver morir a un hijo solo para ver a los padres y abuelos esto es muy dificil de encajar y solo hacer este relato se me caen las lagrimas. De todas maneras el olvido es la autentica y definitiva forma de morir, mientras alguien nos recuerde, podremos decir que de alguna forma seguimos entre los vivos.

Sonia ... (ver texto completo)
Soy ahijada y sobrina de Pili (DEP). De parte de toda mi familia, muchas gracias por las condolencias. Un saludo a todos
Hoy dejándome caer por Barcelona, vi una cola de gente de tres manzanas, como hace tres años que no se veía desde que empezó la" moda" de la crisis. Le pregunté a un señor para que era esa cola, me contesto, que para ver el interior de la Sagrada Familia. ¿Y hay que pagar, le insinué? No, es el penúltimo sábado que se puede ver gratis me dijo el buen hombre, esto me animo a ponerme en la cola inmensa que desanima a cualquier persona que no le guste esperar. Después de una hora y de hacer 50 vueltas ... (ver texto completo)
A min este acontecimento na choza da Viña tenme chegado de lonxe, en máis dunha ocasión, e non sei se tódalas fontes son de fiar. Sobre todo se naquel tempo eras un cativo ou andabas inda a navegar polo forro dos perendengues dos teus devanceiros.
Ela, a amorosa, érache a Galdina, procedente do norte da Lusitania.
O emprendedor de tal negocio na choza non foi outro que un "lozano" señor que, entre outros empregos, foi tamén o secretario da Cámara Agraria Local daqueles tempos.
Daquela cabe deducir ... (ver texto completo)
O da pastoriña, si a pesca o Lozano en esas condiciós, nos sei como adaría, seguro que ¡festa no aire! e pro lobo que sempre estaba vigilante, outra festa coas ovellas.

De "gestor" creo que si era o Lozano con algún ayudante máis, menos mal que a Galdina tuvo unha axuda, a pobre muller si ten que dar servicio a todo personal da Cámara Agraria ela sola os "amortiguadores" se lle iban a escarallar por completo, o parecer, eran tres as señoritas, a Galdina, a Roxiña, a outra non me acordo do nombre ... (ver texto completo)
Estou dacordo que a noticia do fallecemento da Pili (q. p. d.) foi un golpe muy duro, desde aquí tamén lle mando o meu mais sentido pésame, aunque xa llo dei en persona no seu día. Un abrazo sincero a toda a familia.
Dito esto, e facendo este paréntesis de cuatro días, xa podedes voltar a escribir, ¿ou é que fai muito frío?; pois iso soluciónase meténdolle outra racha mais ó lume. Veña, animádevos, folgazáns, que sodes todos unhos folgazáns de carallo, empezando polo Varela, Vicuña Pepita, Peteretiño, ... (ver texto completo)
A praia de Valença do Miño.

Esta ferbente aventura de Ricardo aflórame un recordó.
Aos comezos dos anos 80, aterrécemos en Portugal medio cento de persoas en excursión turística ao norte do país veciño. Envoltos, novos con vellos e outros non tan vellos nin tan novos, acheguémonos a praia de Valença, uns a bañarse e outros a mollar os pes na borda. O mar estaba picado e as olas iban en aumento. Nun plis plas, ven unha oliña moi brava e rebolquilla a metade dos que por alí estabamos. Entre nos, ... (ver texto completo)
A min este acontecimento na choza da Viña tenme chegado de lonxe, en máis dunha ocasión, e non sei se tódalas fontes son de fiar. Sobre todo se naquel tempo eras un cativo ou andabas inda a navegar polo forro dos perendengues dos teus devanceiros.
Ela, a amorosa, érache a Galdina, procedente do norte da Lusitania.
O emprendedor de tal negocio na choza non foi outro que un "lozano" señor que, entre outros empregos, foi tamén o secretario da Cámara Agraria Local daqueles tempos.
Daquela cabe deducir que o servicio da Galdina poidera ser de balde para tódolos socios da Hermandade de Labradores con necesidade de apuntar a rella, acrebuñar a gadaña, afilar a fouce, endereizar o timón ou suavizar a chabella.
Así que non sei se o negocio sairía moi rendible. Do que casi estou seguro é de que ese día, na choza da viña, producíronse máis cantidade de lácteos e outros fluxos corporáis, que cántaros de viño deu a viña ao longo de tódolos tempos. ... (ver texto completo)
Un amigo del ruido. Llamo al 112 porque ve un sospechoso ¿Está armado? No sé. Mire no hay patrulla disponible pero llame si pasa algo. Asustado llamo a los 5 minutos: soy el que llamó hace un rato maté al tipo de un balazo. En 3 minutos llegaron 7 patrulleros; un helicóptero, 5 canales de TV y radio, un grupo de derechos humanos encabezado, que no se pierden estas cosas por nada del mundo. Agarran al ladrón in fraganti y el policía dice usted mintió. Si, y usted me dijo que no tenía patrulla.
Romper el silencio es salud, bueno, no siempre es salud o el ruido enfermedad.
Un amigo mio recaló un día en un buen departamento, en una discreta ciudad de Alemania. Después de un día de paseos y caminatas, decidió tomar una ducha.
Eran las diez de la noche. Apenas abrió el grifo, sonó el timbre. Acudió al llamado y abrió la puerta, envuelto en su toallón. Era un alemán.
- Soy el vecino, señor. No puede bañarse a esta hora. La ducha hace ruido. Todos tenemos que dormir, para levantarnos mañana ... (ver texto completo)
No me extraña que o mozo do burro triunfara na vida, que pronto él se dou de conta que trato e máis rentable que o traballo ¡Qué espabilado!
O da caseta non pagaron, pero foron mui moderados no gasto de luz e agua, o mobiliario non o deterioraron nada, a única que ganou foi unha buraca que había de ventana, que lle puñeron unha cortina.
A cousa tiña que ser digna de ver, como para grabalo, dicen que alguhos andaban escondidos entre os carballos é as uceíras no monte para que non os coñeceran.
... (ver texto completo)
Hola a todos. Gracias Carmen por esta foto, cuantos ratos pàsamos en este lugar porque estas piedras eran mis preferidas, tengo un montón de fotos de ellas contigo. Recuerdas cuando yo ponia poses y tu me sacabas la foto?. No se por qué siempre me ha gustado este lugar y estas piedras, igual en vidas anteriores tube una casa por estos parajes, o será la immensidad que se ve desde lo alto de ellas, soledad que se siente en su cima, o que allí estás como si fueras la única persona que hay en la tierra, ... (ver texto completo)