Gracias padre por tu sabiduria, menos mal que hay alguien que reconoce alguna de mis virtudes. ALELUYA desde que le conoci no he vuelto a pecar más. Solo ayer que me visito el militar y apesar de su misil de corto alcance me tiro dos polvos.
Cuando lo coja la Pita lo escaralla.
Que desatino y injusta es la vida, yo que sepa el Romerales de tamaño no se que tal anda, pero lo que yo vi con mis ojos me parecio un misil en desuso.
El 2525 si anda bien de tamaño y muy juguetón ¡pillin! Mi querido 2525 tienes que hacerte unas gafas para el dia de hoy. Tu lo que vistes en el tren fue un martillo y un cilindrin. Todo esto fue un engaño, cada tunel, te cambiaban el cilindrin por el martillo. Ten cuidado con la pita que es muy cotilla y un dia de estos arma un follón. Y no compitas ... (ver texto completo)
Anda la del Tango, cual pregonera del foro, ensalzando las virtudes y el tamaño de uno de los apéndices de Zé de Las Carvalhas. Bueno. Está bien. No obstante es mi deseo intervenir para concretar tal medida con mayor precisión.
Como ya saben algunos, 252525 fue mi primer amor, y mi única pareja hasta casi nuestra tercera edad.
Un día coincidimos con Telesforo en el tren expreso nocturno, entre Chamartín y La Gudiña, y ambos iniciaron entonces una amistad de las que perduran.
A la altura de Medina ... (ver texto completo)
Aprezada ex, nahún teño parábolas para describir tal evento, a verdade nahún acustumbro a falar das nosas intimidades, más teño que recoñecer que foi como tú béin dices, eu desdelogo nunca vira tahún grande intivalla, claro que te recordarás cuando fomes ver aquil espectáculo que actuaba ssín mal nahún recordo unha tal Xixolina, que era diputada italiana, tú namás comenzare me dixeste me gostaría ser, claro eu nahún te deixei terminar pensei cabalo, coisa que tú dixeste con ísa gracia que te carecteriza, nahún Xixolina, apartir de ahí a min sempre le dey muntas voltas a cachola, hasta que gracias o noso alcontro co sinor Telsforo, pude comprobar con mis propios ojos lo maja que eras, claro que o que tú nahún contas que o sinor Telesforo me gañou aposta más le costou más reparar el asiento que era de madeira, ropeu duas travesas, cuando eu le preguntei como arreglabamos aquilo él contestou de inmediato, co meu aparato, meu Deus eu nunca vira semellante coisa facer dunha intivalla un martelo y clavar un clavo tanhún rápido. Fodase co gaxo, menuda intivalla téin, que Deus se la conserve. ... (ver texto completo)
Me han comentado que ha muerto Erasmo. Yo no lo recuerdo pero aquí queda mis deseos de que la familia esté bien y lo supere pronto.
Anda la del Tango, cual pregonera del foro, ensalzando las virtudes y el tamaño de uno de los apéndices de Zé de Las Carvalhas. Bueno. Está bien. No obstante es mi deseo intervenir para concretar tal medida con mayor precisión.
Como ya saben algunos, 252525 fue mi primer amor, y mi única pareja hasta casi nuestra tercera edad.
Un día coincidimos con Telesforo en el tren expreso nocturno, entre Chamartín y La Gudiña, y ambos iniciaron entonces una amistad de las que perduran.
A la altura de Medina ... (ver texto completo)
Duli, siempre va bien tener un maestro a quien preguntar.
Sea del tema que sea...
Padornelo a perdido a una gran persona, ERASMITO al que siempre he tenido mucho cariño yo y toda mi familia. Mi mas sentido pesame para Isidora y toda su familia de Montamarta y la de padornelo, y fuerzas para superar el dolor. CONTE.
Las aguas del Torroal, son tan viejas como la vida misma, hoy suplantadas por una moderna picina que van los jovenes de hoy y casi solo a tomar el sol porque el agua esta más fria que el mismo hielo.

El arte de la vejez es arregárselas para acabar como los grandes rios, serena, sabiamente, en un estuario que se dilata y donde las aguas dulces empiezan a sentir la sal y las saladas, un poco de dulzura. Y cuando te das cuenta ya no eres Torroal sino océano.
Con aprecio para Otorroal por elegir ... (ver texto completo)
Querido Otorroal tus palabras me encantan, solo eso, te quiero.
Amigo Otorroal, me gustan tus palabras y yó le pondría, el agua y los años saludos desde chile. Mero.
Pablo, ya ves que con Piño tienes un buen profesor, en lo que a castaños se refiere... interesante, si algún día tengo que plantar alguno, le pediré consejo.
Mª Teresa, que duda cabe que la gran pega de todas estas cosas es el exceso de azúcar y más todavía si, como dice Piño, hay exceso de glucosa... A mi tampoco me gusta muy dulce, lo que pasa es que el azúcar es lo que le ayuda a conservar. Yo al final hice tres tandas de 8 o 10 tarros cada una. Hice de manzana y membrillo, de manzana y calabaza, ... (ver texto completo)
Duli, siempre va bien tener un maestro a quien preguntar.
Pablo. Te animo a que plantes esos castañeiros, verás que ilusión te fai o ver como van crecendo, é que rápido empezan a dar fruto. Esa zona que comentas de Castrelos, donde téis os castiñeiros, ahora está mui limpia, desbrozaron os soutos en general con tractores (ó menos a ladeira da parte Oeste do cementerio) momento ideal para plantar.
Respondendo a túa pregunta, é conveniente facer os hoyos con unhos 60 ou 70 cm de profundidad, un par de meses antes de plantar os árboles, así a terra está en ... (ver texto completo)
Gracias Piño! porque la verdad es que queria plantar algun castañeiro y no tenía ni puta idea como empezar.
Acabo de recibir la fatal noticia del fallecimiento de mi primo Erasmito. La gran perdida de un ser tan querido por mi y toda la familia es una gran perdida. Tardara mucho tiempo en que Padornelo tenga un hijo tan dinámico, alegre y buena persona como él. (D. E. P.)
Mi más sentido pésame para Isidora, hijos, hermanos, primos y familiares de Erasmito. Os acompaño en el dolor en estos momentos de tristeza del que fue para mi una persona de un gran capital humano.
Un abrazo de animos.
Acabo de recibir la fatal noticia del fallecimiento de mi primo Erasmito. La gran perdida de un ser tan querido por mi y toda la familia es una gran perdida. Tardara mucho tiempo en que Padornelo tenga un hijo tan dinámico, alegre y buena persona como él. (D. E. P.)
Quiero darte mi mas sentido pésame, estoy contigo en pensamiento y oraciones José Glez Pousa. Para ti y tu familia un solidario apoyo.
Querido Otorroal tus palabras me encantan, solo eso, te quiero.
Pablo, ya ves que con Piño tienes un buen profesor, en lo que a castaños se refiere... interesante, si algún día tengo que plantar alguno, le pediré consejo.
Mª Teresa, que duda cabe que la gran pega de todas estas cosas es el exceso de azúcar y más todavía si, como dice Piño, hay exceso de glucosa... A mi tampoco me gusta muy dulce, lo que pasa es que el azúcar es lo que le ayuda a conservar. Yo al final hice tres tandas de 8 o 10 tarros cada una. Hice de manzana y membrillo, de manzana y calabaza, ... (ver texto completo)