Hola a todos: He titulado la primavera, pues aunque en nuestro querido pueblo se tarda en notar bastante más, ya está aquí.
Mi marido ha estado un par de días por Padornelo, parece que hay pocos vecinos. Isabel, tu madre uno de ellos, que es una valiente y aguanta todo el año.
Pablo cuida el teixo que está precioso y el foro claro, pues si no fueras tu ya no existía. Besos para los tres. Espero que nos veamos pronto en el pueblo.
Un saludo foreros.
Inda que sexa unha obviedade, como nos teixos, ocurre que hai unha planta para cada sexo nos kiwis.
Se plantas só femias, e non hai un macho perto delas, nunca darán froita.
En Lubián plantaron machos intercalados. Pero parece ser que non fai falta plantar machos. Basta con inxertar de macho algunha galla dunha femia.
Isto dos inxertos víñanos ben aos humanos: Que non che funciona un membro do corpo, ras!, amputas, inxertas un membro novo, e ó carallo.
Bos días foreiros, ¿que sabedes dun tren incendiado na estación de Vilavella?.
Non podo seguir, chamada de teléfono.... e a correr.
Saudos.
Teixos nacidos en Padornelo y asentados en Cataluña.

Isabel, yo creo que son demasiado grandes para trasplantar y, ya no se si son mios o de los vecinos. Esperare a ver si echan guindas y cogeré la caruña para plantar y ya te los pasare. Estos las traje recién nacidos de Padornelo, eran tres y uno se seco.
Pablo ¿tienes teixos?, a ver si me das alguno para plantar que a mi no me prende nada de lño que traigo de Padornelo. Si los árboles frutales dan mucho trabajo, que si el pulgón, que si no se que bicho o bichos varios... Nosotros en la otra casa teniamos muchos pero los quitamnos porque aquello era un sin vivir. Bueno aíun queda un palosanto y los cerezos... Bueno ya sale el sol pòr lo menos, espero que sea el presagio de que se va a quedar que con estos cambios de tiempo tiene uno más costipados ... (ver texto completo)
Vexo ó lonxe unha montaña
que ten un fermoso pinar,
vexoa dende a ventana,
sentadiño no meu lar.
Vexo unhas carballeiras
cara o monte de Santigoso,
xestas, grandes uceiras,
salgueiros, abedules frondosos.
Regatos, barrancos e fontes,
animáis si que non vexo ... (ver texto completo)
Cando encendí o ordenador para mandar un mensaxe tiña pensado empezar cun refrán, pero ó acceder á páxina e ver que xa había dous mensaxes novos tuve que canbiar de de "discurso". Bueno, pois alégrome ó ver que a xente se anima a escribir, coincidindo ca chegada da primavera.
Temos que tratar de animar esto, cada un a sua maneira, pero sempre ca mellor intención....
Esta guerra podía ser la del Sahara. Con 18 años no teníamos guerra y aquellos hombres armados, dicen que por error, mataron a Vicente Antón F. un grande amigo mio y con un corazón enorme.
Debemos aprender del pasado para no cometer los mismos errores.
Pablo. Los árboles como toda la naturaleza hace lo que le da la gana, y a veces nacen floresdonde nadie las planta, en un sitio que nunca pensarias que van a nacer, en una raja de parez casi sin tierra, entre piedras... La naturaleza dicen que es sabia y en estos días más que nunca nos está dando suy cara mala, parece que está cabreada con nosotros. Hoy mismo hay un viento y una lluvia que parece una tormenta que no es de este país. Cuida los árboles y si no te dan frutos seguro te dar´´an algo de ... (ver texto completo)
Isabel, aquí ya estamos en primavera, este fresquito del Norte es para aliviarnos para el verano que vendrá caluroso.
Los arboles frutales son bonitos pero dan mucho trabajo; podar, sulfatar regar y cuando menos lo esperas se fastidia la cosecha. Los que no me dan ningún trabajo son dos teixos, tejos, ni los riego, ni sulfato y aguantan como si estuvieran en la sierra de teixedelo.
Referente a que se anime la gente a escribir yo también lo digo pero eso es voluntad de cada uno.
Interesante que los kiwis se den en Lubián, no lo sabia, y estos carallos 7 años sin dar nada. No los corto porque estos me dan la lata, siempre esta el vecino corta las ramas a los kiwis que me pasan pal lameiro, y yo le digo; tranquilo que comerás kiwis, pero no se cuando.
eu estuve 9 meses nunha guerra. Non matei a ninguén. Ninguén me matou. Pero tiven compañeiros mortos, como un cacho de pan que se chamaba Sarxento Carazo.
¿Onde foi esta guerra?
Pablo. Los árboles como toda la naturaleza hace lo que le da la gana, y a veces nacen floresdonde nadie las planta, en un sitio que nunca pensarias que van a nacer, en una raja de parez casi sin tierra, entre piedras... La naturaleza dicen que es sabia y en estos días más que nunca nos está dando suy cara mala, parece que está cabreada con nosotros. Hoy mismo hay un viento y una lluvia que parece una tormenta que no es de este país. Cuida los árboles y si no te dan frutos seguro te dar´´an algo de ... (ver texto completo)
Pablo. Siete años esperando que esos árboles de kiwis que has plantado y no dan fruto, habrá que hacer un cambio cómo el de las gallinas... (Muy bueno el de la coincidencia) o tomar el ejemplo que nos dice Cristo en esa parábola de la higuera, árbol que no da fruto, mejor tirarle a la hoguera.
En Lubián, dos o tres vecinos ya hace unos años que plantaron kiwis y suelen dar fruto, no hay que esperar tanto tiempo, a los dos años ya dan, a mi también me regaló Pepe un par de arbolitos, los planté un ... (ver texto completo)
Inda que sea así, nos gritaremos! No a la guerra! y esperemos que el poder blando de Europa se sobreponga al poder duro y militar que venia imponiendo los Americanos.
Aun pensé en un momento, que lo del alto al fuego de Libia iba a surtir efecto, somos conscientes que Gadafi no es de los que se deja doblegar fácilmente, ante la intervención de los aliados, cabía la posibilidad (ese dicho, que el miedo guarda la viña) no fue así, lo del dialogo, y lo de entenderse las personas con acuerdos nacionales e internacionales, se fue al traste..
Seguiremos viendo, muertes, sufrimientos, como consecuencia de todas la guerras, NO me gustan las guerras, es evidente, que ... (ver texto completo)