agradecer a vosotros, piño, a ballesteros, a pablo a isabel.. es obvio! hasta al escribir, se percibe el estado de animo de una persona!.. pero me satisface saber, que me conoceis! eso forma parte de la calidad humana de las personas.
hemos tenido baches! mi familia y yo, pero como todo el mundo... afortunadamente, vamos saliendo! pero entre eso, y que abres tu corazón expresando tus sentimientos,... dices, que mala eh sido que los reyes han pasado de ti.. a eso hice referencia, figurativamente,,, ... (ver texto completo)
Era bicela ou era biceira?
¡Guapas, guapas y guapas!...
¡Pero que guapetones! Hará frío pero no se les nota nada. Tienen cara de salud y de felicidad... Un beso.
amigo pepe, tenia que haber mas falangistas, mas josebas y mas pinoches como tu.
Amigo Pepe, nahún sexas armadanzas, que aquí niste foro nahún necesitamos pra nada cabeza de corzos fachas, que nahún lea ô meu xefe isto, pois ê outro igual que él.
Unha aperta.
Josefina, muy bonitas las fotos, Castrelos es bonito en todo tiempo y los que somos de allí más. Se nota que no tenemos abuela... jajaja.
Eu non son o más esperto pa falar galego por a miña riqueza, pero hay palabras por estos pueblos que son como las vacas de la India, que son sagradas por el leite que dan.
Zupaldrón, o describió muy bien Inda cho sei con aquel tiempo que fuimos.
Y como cuenta Piño de aquel rapaciño, que expresaba en su miedo... No, nos hacia falta más Santa Religión porque ya teníamos las más Santas personas.
Cando eu era unha poliña e xa non tan pola, as vacas que non iban pra serra, por estar paridas o pra reservalas pros traballos do brau iban diariamenta a "vicela" ou "bicela" ben pro campo ou ben pros poulos. No diccionario galego non hachei esta palabra.
Huy que coasas decis con esto de las palabras me dejais como el caneiro de la cana: "descangallada" o "escangallada"
RAPADALLAS
Bonito xogo este das nosas palabras. A min sempre me gustou moito, rapadallas. E máis tamén me gustaba lamber as rapadallas que quedaban pegadas na artesa cando as nosas nais facían xuntoiro para cocer os roscóns nas festas.
Me gusta ésta parexa de vacas, parecen xemelgas ¡é que cornos tan finos! inda son da raza de vacas que había cuando eu iba por Santigoso. Son elegantes hasta arando.
O señor que vai arando por máis que lle miro, non o reconozco, pode que sea familia do Eliseo q. e. p. d.
Un saludo a toda a xente de Santigoso, en especial pro Quín.
Pau, no entiendo bien tu mensaje ¿Estás enfadada por los reyeso porque no hemos dado respuesta a tu felicitación?. Yo personalmente hice una felicitación colectiva y en ella tú hibas incluida como todos las gentes que escriben y leen este foro. Si es por otro motivo yo melo he perdido. Nadie es más omenos en esta vida, eso sí hay gente que te cae mejor peor pero en este foro se trata a todo el mundo bien (pienso yo). Los reyes no tienen tioempo de traer regalos a los mayores están demasiado ocupados ... (ver texto completo)
Uff! Gracias a ti máis a Inda pola vosa amabilidade. Gloria, ceo.... seguro que é polo tema da miña descripción das vistas do colexio, digo eu, pola relación coa gloria eterna, o paso á morada celestial...
Mui prematuro para empezar a pensar, (o menos a corto plazo) da morada celestial e da Gloria, inda nos queda moita corda que roer en este "Mundo mundial".
Tu ben sabes que por ahi non vai a cousa, sinceramente, hai duas foreiras no Pereiro que disfruto o leer o seus mensaxes, a tí como xa che dixe, a outra persona e a miña veciña Ocandil a cual a precio moito.
Dicen que no Cielo se está mui ben, pera casualidad que naide quere ir de momento, hasta os nenos que tanto lles apetece volar, ali que ... (ver texto completo)
Pau, casi interpreto por los veciños que estas desanimada porque los reyes nada nos dejaron, pero quiero que entiendas que nada nos dejaron porque nada nos hace falta, y jamas nos avergonzaremos de nuestra cuna, porque es ciega por fortuna, y tu gratitud es la primera virtud del corazón de nuestro pueblo. Hasta lo que nuestro pueblo no da los veciños lo prestan.
Un saludo cargado de energía.