Besos rosa
Duli. No dejes que esos bajones de ánimo se apoderen de ti, la vida no es muy larga y pega a veces zarpazos muy dolorosos, es difícil olvidar, pero tenemos que hacer todos los medios por sobrellevar estos reveses.
Todos tenemos momentos buenos y malos, hay que pensar en los buenos, y en lo que nos rodea, los hijos, la familia, amig@s, y esos detalles que en nuestro quehacer cotidiano encuentras positivos.
Sal a la calle y pasea, el leer también entretiene mucho, ésto son dos de las cosas que me ... (ver texto completo)
Hola Paz. Me alegro de leerte y que estéis todos bien.
Tú y yo no vamos a discutir lo que dice el periódico, nuestra obligación, como vecinos, es tener la información de primera mano.
Mis pinceladas light, van más enfocadas al capital social que a lo económico, tú sabes que tengo derecho a estar cabreado, y que piense que los protagonistas son incapaces de llegar a cuerdos con nadie más que con el abogado particular que pagamos todos.
Que disfrutéis estos días en Padornelo, y que nos puedas plasmar ... (ver texto completo)
Gracias amigo. Estou de acuerdo contigo, que sempre de debe fomentar a Paz é non discordia entre as personas, somos humanos, a veces nos custa reaccionar como se debe, non son partidario de follois, nunca anduve nin quero andar en adiante.
Este Sr. Xa eliminou o mensaxe, ¡pra que recordar! eu igual tamén o elimino.
Nunca usei un seudónimo en estes foros, utilizo o nombre que todos me conocen, tanto familiar como a demáis xente, é simplemente o diminutivo de Pepe. Non teño nada que ocultar, nin ... (ver texto completo)
Amigo Piño, nahún teño ningua duda ô respeito, do que dices na tua mensaxe, como podes comprobar nahún son ningún letrado nin nada que se parezca, más ssín levo munto mundo recorrido y istou seguro de que eres unha boa persoha y munto sintimintale, más que nahún te pisen ô rabo,ísto último en sentido figurado.
Unha aperta.
Sinor Varela, agradezco sus palabras, más nahún le teña inconta, creo que nahún son malos gaxos, pero amin íse que se dice Azadón, nahún le teño munta sinpatía ô primeiro facía como si coñecesen de tempos y ahora vexo que nahún, logo que si ô sinor fose ô autor de tudos os seudóminos que él nombrou, más que le debe importar ô que outro teña, ou faga ou deixe de facer, si nahún istiber da cordo con él, rebatele con argumentos, que non téin nada que ver con facerle monumentos, aclaro por parecerse ... (ver texto completo)
Amigo Piño, tú que me pareces un home taún demócrata como eu, nahún te infades co sinor Varela que nahún me parece mal gaxo, un bocadito amigo da broma, más axo que ê bon home.
Unha aperta.
Gracias amigo. Estou de acuerdo contigo, que sempre de debe fomentar a Paz é non discordia entre as personas, somos humanos, a veces nos custa reaccionar como se debe, non son partidario de follois, nunca anduve nin quero andar en adiante.
Este Sr. Xa eliminou o mensaxe, ¡pra que recordar! eu igual tamén o elimino.
Nunca usei un seudónimo en estes foros, utilizo o nombre que todos me conocen, tanto familiar como a demáis xente, é simplemente o diminutivo de Pepe. Non teño nada que ocultar, nin ... (ver texto completo)
Amigo Piño, tú que me pareces un home taún demócrata como eu, nahún te infades co sinor Varela que nahún me parece mal gaxo, un bocadito amigo da broma, más axo que ê bon home.
Unha aperta.
Perdoe por meter ô fuciño donde nahún me xaman, más según ô sinor ye de Asturias, tengo muntos amigos ahí traballando na mina, me merecen munto respeito, pero eu pensaba que los asturianos no eran tan cotillas, que es íso de decir a un home feito y dereito os seudóminos que tiene qué más le debe dar a voçe, sólo faltaba un control de quéin ê quéin. Nahún me xeira os asturianos, más disculpe se nahún teño razahún.
Unha aperta.
Queridos amigos, amigas tudos en xeneral, nahún quero que ninguéin se enfadar con migo, más teño que roper unha lanza a favor do sinor Varela, que a parte de ser unha persoa culta téin sentido de humor, coisa que autros le brila por a sua ausencia, assín que fagan el fabore de ser un bocadito de más persoas, que ô que más que menos tein idade pra nahún andar de brincadeira.
Amigo Varela nahún fazas caso da mitad dels que te querín tomar ô pelo, deixos, pra len que si fodan.
Unha aperta.
Q desgracia, no sabeis lo q es mantener viva esta triste pagina uno solo. buenas tardes hedroso
ja, ja. no te quejes. Que lo haces muy bien;-)
Q desgracia, no sabeis lo q es mantener viva esta triste pagina uno solo. buenas tardes hedroso
Me gusta el mensaje y la foto, el rio no es el Tuela? parece mas pequeño, el agua también va de prisa, con el fin de llegar pronto al mar.
Un abrazo.
Jorge Manrique nos dejó unas coplas eatupendas, a la muerte de su padre, aunque un poco tristes... yo tambien estoy un poco triste, era una persona joven. Cuando una persona de tu entorno se va parece que te arrebatan un trocito de ti misma o de tu pueblo. No vivia en Castrelos pero allí nació y allí se crio. Aveces el rio de la vida va demsiado de prisa... que te voy a decir a ti... Este no es el Tuela, es el rebexolo, un regato que baja de la sierra, pegando al pueblo, pero que en epocas de lluvias ... (ver texto completo)
Pablo, hace varios días que no entro en el foro, y hoy que lo leo, veo que algunos comentarios siguen teniendo como epicentro el parque eólico. Sobre los cuatro millones de los que habla el artículo del periódico en este foro transcrito y en los comentarios aquí vertidos, parecen insinuar que podría percibir Padornelo. A mi entender y tras releer lo publicado en el periódico, punto cuatro y el párrafo que dice:.... SE PODRÍA CONTEMPLAR LA POSIBILIDAD DE LLEGAR A UN ACUERDO O PLANTEAR UN JUICIO DE ... (ver texto completo)
Nuestras vidas son los rios que van a dar a la mar...
Me gusta el mensaje y la foto, el rio no es el Tuela? parece mas pequeño, el agua también va de prisa, con el fin de llegar pronto al mar.
Un abrazo.
Amigo Piño, assín foi, más que nahún tornen aquiles tempos eu fun testimuña de íso un día ia eu co fardo y un guarda na porta dun vagón decindo como para aquí ô tren total que nos por a outra porta metendo, ata è pra pensar mal, más detodo nahún paraba, ¿tú nahún anduveste no trelo?
Unha aperta.
Non. de andar o trelo non me tocou, aunque por entonces era bastante corriente.
Os poucos anos de ver esa anécdota do tren desde as leiras de Santigoso. Cerca de cinco anos, si metocou de facer o caso contrario, que sería o de vigilar os contrabandistas, non foi o caso, xa que ese servicio a min non me afectaba (despóis por decisión propia) cambiei de empresa, entonces xa nin unha cousa nin a outra, a partir de ahí, a miña vida laboral transcurriu por outros camiños.