Apreciado amigo 252525, nuestra amiga a "Tola do Tango" foise para EUA ten que actuar nunha das salas mais prestixiosas dese pais. Me transmitio que che der un bico e un abrazo moi grande e que o habia pasado moi ben neste foro. Tambien díxome que es un cabaleiro de pés á cabeza. Tambien coméntome que sigas no foro porque es imprecindible. A xente quéreche e gañaches un posto no foro mais visitado e leido de España.
Abrazos amigo
A tía María foi sempre unha moi boa cociñeira. Non había caldo de verzas e fabas coma o dela en toda a contorna, sobre todo cando se comía requentado.
Certo é que daquela habíache poucas sustancias nutritivas ao alcance daquela economía de subsistencia. Caldo de verzas, caldo de unto, tallada de touciño con pan negro, ovos fritidos, ensalada de feixós, e os días de festa, un xurelo fritido ou unhas sardiñas en escabeche.
O que millor aviaba ela naquela prolongada crisis eran unhas chirouvías á ... (ver texto completo)
Estas cousas que contas son as que gustan escoitar. Puxéchesme os dentes longos coas delicias que nomeas. A cociña Galega e Castelá que marabilla. O mais entretido estes contos e cousas de cultura dos nosos pobos ao meu emociónanme. Quizas sexa un melancolico sen remedio.
Un abrazo amigo.
Ocarballo: E logo pensas que somos tontos, te contestas o teu mesmo.
A xente deste foro esta aburrida de tanta copia e tanta politica.
O Sr. Varela manda unha historia bonita de ler e sales con tremenda estupidez. Deixar tranquila a xente que pense. Non podeis dar exemplo de honradez cando estais 100 anos metendo man.
Abonda xa de politica, e se contais algo que tambien se vexa a imparcialidade. Veremos as eleccións de Andalucia que tal se vos queda a plumaxe. " " Rancorosos"
Toxo: Trabucaste de plano pois non teño nada que ver con Justicia, en todo caso teño mais que ver contigo, pois onde hai toxos sole haber carballos. Sobre todo nas touzas de Santigoso, non digo mais, pro vrau seguramente nos veremos.
Un saudo.
A tía María foi sempre unha moi boa cociñeira. Non había caldo de verzas e fabas coma o dela en toda a contorna, sobre todo cando se comía requentado.
Certo é que daquela habíache poucas sustancias nutritivas ao alcance daquela economía de subsistencia. Caldo de verzas, caldo de unto, tallada de touciño con pan negro, ovos fritidos, ensalada de feixós, e os días de festa, un xurelo fritido ou unhas sardiñas en escabeche.
O que millor aviaba ela naquela prolongada crisis eran unhas chirouvías á ... (ver texto completo)
Sr. Felipe Lubián:
Cuando un hombre se muestra cabal, autentico en su decir, sincero y con el corazón abierto; termina por ganarse el trato de ESTIMADO;... estinado Inda Cho Sei reciba mis sinceras condolencias de pesame por la partida de su Sra. Madre y
mi oracion fraterna por la salud de su suegra.
Hermano galego ayer 20 del Pte. tambien parteu outra galega; esta; desde Chile, a miña nai; foise a los 98 anos, hoy la acabamos de despedir en o cementeiro Parque do Recuerdo con uan gran concurrencia ... (ver texto completo)
Mi más sincero pésame, por la muerte de su sinora madre.
Qué Deus a teña no Ceu.
Vexo que eres tan cachondo coma min. Unha palmadiña nas costas.
A unica xeito de levarse ben, é respectando. Son un cachondo gústame a broma e tambien as cousas ben feitas.
Un saúdo
Amigo Manuele, creeme me fixeste emocionar con iste mensaxe, menos male que tú dices coisas que gostan, muy bueno ô chiste do borracho, más iste me xegou a alma.
Unha aperta.
Mi amigo 252525: Esta historia que he contado es real como la vida misma. Tenemos que aprender a ser mas cariñosos y amar hasta la muerte. Yo el primero.
Cuando lo lei por primera vez, no pasarón tres minutos y la emoción fue tan fuerte que rompi a llorar. Estas historias de la vida llegan al alma y lo dulcifican todo.
Un saludo
¿Sabes cuál es la diferencia entre Jueces de Primera Instancia y
> los de Segunda?
> - Los primeros piensan que son Dios... ¡Los otros están seguros!
Es mucho mejor reir que llorar.
¿E logo cando foi o día de San Piño?
Amigo Manuele, creeme me fixeste emocionar con iste mensaxe, menos male que tú dices coisas que gostan, muy bueno ô chiste do borracho, más iste me xegou a alma.
Unha aperta.
Inda cho sei: As miñas palabras se cumplen, retiro a broma e as miñas desculpas.
Un abrazo
Vexo que eres tan cachondo coma min. Unha palmadiña nas costas.
Realmente ten vostede o mesmo dereito a xogar con ese nome, que eu a utilizalo afirmativamente.
Non me amola iso.
Inda cho sei: As miñas palabras se cumplen, retiro a broma e as miñas desculpas.
Un abrazo
Sr Indachosei, no moléstese polo meu nombre, es todo unha broma, y eu jamas cúlpolle a vostede de nada. Estes dias houbo moita tensión por culpa dun SR. Chileno e todos perdemos a calma e quizas un pouco o razocinio. Creame é unha broma poñer este personaxe. Non hai maldade nin ganas de amolar. Grazas
Realmente ten vostede o mesmo dereito a xogar con ese nome, que eu a utilizalo afirmativamente.
Non me amola iso.
Sr. Felipe Lubián:
Cuando un hombre se muestra cabal, autentico en su decir, sincero y con el corazón abierto; termina por ganarse el trato de ESTIMADO;... estinado Inda Cho Sei reciba mis sinceras condolencias de pesame por la partida de su Sra. Madre y
mi oracion fraterna por la salud de su suegra.
Hermano galego ayer 20 del Pte. tambien parteu outra galega; esta; desde Chile, a miña nai; foise a los 98 anos, hoy la acabamos de despedir en o cementeiro Parque do Recuerdo con uan gran concurrencia ... (ver texto completo)
Al mismo tiempo de darle las gracias por su sincero pésame, aprovecho el mensaje para acompañarle en el sentimiento.
Gracias, Pepita, é bastante normal que o día do santo de un, se olvide de felicitar os demáis (éste é o teu caso, máis o meu) o importante que si o pasamos ben, é que podamos celebralo moitos anos.
Mañá si Dios quere, iremos pra Lubián unha temporada, xa pasaremos alí a Semana Santa, si pensáis ir en esos días alí estaremos, cuando os apetezca nos faceís unha visita, de non ser ahora, queda pendiente pro verán.
Un abrazo.
Felicidades os dous. Nos tamén iremos 4 ou 5 días pra Semana Santa, alí nos veremos, se o tempo nos deixa sair de casa, porque ahora que non teño tempo de pasear fai un tempo expléndido e cuando vaiamos a Lubián, estropearase e fará un frío de mil demonios, co que me gustaría que fora o revés. Se polo menos chovera, ca faltiña que fai, que dice miña nai que ten a terriña do horto seca...