Este foro é para moitos de nos a ventá pola que nos asomamos o noso pueblo. Pode ser unha boa ferramenta si se fai un bo uso dela. A miúdo pasa que a participación acaba sendo cousa de tres, dous e ata incluso un, o que fai que decaia o animo e as ganas de participar.
Eu celebro que se participe, e cantos máis mellor.
Nombran mejor deportista del año en Chile a una nieta de Eva, es acaso ser fanfarrón, orgullo para el pueblo y satisfación para la familia. Para Villavieja un Honor. Saludos para todo Villavieja.
Outra vez preto de nos, e nos de vostede.
Prezado amigo, que non sexa a derradeira.
Moito gozo!
Lobiños!
Que inda non chegou a forcia do calor pra que andemos tan apagadiños, ou é ca sega da herba traevos ocupados, sendo desa maneira o primeiro é o primeiro,
O sabado fumaza, todos a comer sardiñas! e a espantar co fumo a mala sorte.
Saudos
AT. dos foreros das frieiras
PREZADOS FOREROS DAS FRIEIRAS: Dende a bonita aldea de BARXA vos convido aque nos visiteis, ou atraveso do foro iste escribais nel en especial a PINGADELO, GEL MARTINEZ, INDACHOSEI etc. pra visitarnos podedelo facer por PORTUGAL atraveso da ESCULQUEIRA e dos pinheiros NOVO E VELHO, casi mellor porque por PENTES temos unha estrada terceiro mundista, é con unha nova que leva feita oito anos é sen rematar, esto chamase imconpetencia dos que gobernan no concello da GUDIÑA ... (ver texto completo)
Xa o dixe noutra ocasion,é un orgullo ter un castañeiro coma este.
Ó mesmo tempo que os primeiros moradores de Lubián levantaban barreiras, trazaban camiños e colmaban con xestas as súas casas, Adolfo Fernández, prantou o castañeiro que nos vindeiros anos axudaría o sustento da súa familia. Naquela nutrida terra virxe medrou moi á presa e ó cabo de dous outonos xa dou as súas primeiras castañas xanotas. Os anos caeron por lustros, decenas e centos, mais nin un solo novembro deixou de axudar ao sustento da familia co seu froito.

Non houbo xeadas, ventos nin crudos ... (ver texto completo)
E eu non me sinto molesta, solo fago un comenterio e tamén sin ánimo de molestar, nin a Xinxelo nin a naide.
Por descontado Carmina, hai moito tempo que participas neste e outros foros, e sempre marcas moi bo ambiente. Eso si, nestes últimos tempos, ao menos neste foro, a túa participación tantiño escasa de máis.
Sen medo a equivocarme, creo saber quen é a persoa que se ampara no seudónimo de “Xinxelo”. É un dos nosos, e a ben seguro a súa intención non é a de molestar.
E eu non me sinto molesta, solo fago un comenterio e tamén sin ánimo de molestar, nin a Xinxelo nin a naide.
Sen medo a equivocarme, creo saber quen é a persoa que se ampara no seudónimo de “Xinxelo”. É un dos nosos, e a ben seguro a súa intención non é a de molestar.
pois ainda estás a tempo de aprendelo Joseba cando a tua familia che fale que axa en galego e se non se tes a oportunidade a la donde vivas de ter un canal de televisión galega copias o vocabulario verás como o aprendes a falar en imxenio de telefonica teñen un canal de Galiza; espero aberte servido de asxuda xa me contar´s un saludo
Gracias Pepiña por atua suxerencia, pois onte a noite dei nun programa da tv. galega que se decia luhar, pois non vexas o que me trouxo, demomento discursión coa muller e tamen coa sogra pois as duas querian ver na primeira, o ataque a Pexalbur, o final terminei aprendendo algo, hasta dilleron carallo. Un cordial sahudo.
cando eu era rapaz ala po lo ano 1964 naceu miña irma, e viñeron o bautizo alguns familiares de lexos e que po lo paso do tempo xa non falaban galego. Una noite fumos a unha pereira que tiña o Jambrina q. e. d. e roubamoslle as peras, pero non sei como, enterouse e foi a protestarlle os meus pasi po lo feito. e unha prima que o ouviu decia,: "yo solo comi una rajita" Estamos no ano 2010 Agora no pobo de Lubian hai moitos frutais e pouca xente. Xa naide pasa fame. Xa chegou o progreso. Hai periódico, ... (ver texto completo)
A ver Xinxelo, ¿por que crees tú que la gente era más feliz hace cien años? y si quieres que haya vacas, labranza y vivir como hace cien años!ánimo! que nosotros los que queremos y tenemos una vida mejor que hace 100 años, pues te aplaudiremos, al menos yo que si es por ser feliz no se deben escatimar esfuerzos.
Hola Gelines, me alegro mucho que mejoren las cosas por ahí. Por los medios de comunicación sabemos que sigue llegando ayuda exterior, lo cual me alegra, aunque nunca es suficiente. Pero estoy seguro que saldréis adelante, ese es mi deseo.
Estoy seguro que te contestará Pepita, pero ya te puedo anticipar que no es la que tu piensas, pues Pepita es de Vilavella; (y mucho mas joven que los del Relojero).
Un saludo y mucho ánnimo.
O Pabliño estaba cos seus avós que o coidaban mentras os pais traballaban.
-Aboa, vou a xogar ca Lupita – Dícelle Pabliño. A Lupita era unha neniña que era nova no pobo.
-Bueno, vai, e non fagas trasnadas.
O rato volve correndo e pregúntalle:
-Aboa, ¿cómo se chama iso cando dóus dormen no mesmo cuarto e un está por enriba do outro?
A señora Herminia abreu os ollos e tragou dúas veces seguidas, pensando qué decir, pois os nenos ahora edúcanos doutra maneira ca ela aducara os seus, e nin quería pasarse nin quedar corta na explicación. Daquela pensou que o millor sería falarlle claro e díxolle o netiño:
-Mira Pabliño, iso chámase face-lo amor, ou falando claramente botar un polvo, ¿sabes fillo?
-Vale aboa.
O neno bota a correr pra calle. Nun intre está de volta, ca cara larga, o fociño saído e ponse dediante da aboa con brazos cruzados e dando cun pé no chan, dille:
-Aboa,! o que te preguntei antes chámase litera, e o pai da Lupita quere falar contigo!... ... (ver texto completo)
cando eu era rapaz ala po lo ano 1964 naceu miña irma, e viñeron o bautizo alguns familiares de lexos e que po lo paso do tempo xa non falaban galego. Una noite fumos a unha pereira que tiña o Jambrina q. e. d. e roubamoslle as peras, pero non sei como, enterouse e foi a protestarlle os meus pasi po lo feito. e unha prima que o ouviu decia,: "yo solo comi una rajita" Estamos no ano 2010 Agora no pobo de Lubian hai moitos frutais e pouca xente. Xa naide pasa fame. Xa chegou o progreso. Hai periódico, ... (ver texto completo)