Claro que me entendes, Varela, tamén se pode leer entre lineas.
Referente a teu irmao, non te pregunto a ti pero estou informado do seu estado de salud; espero que complete a sua recuperación o antes posible. Espero darlle un forte abrazo cando o vexa na Vilvella, de momento mándollo desde aquí.
Unha aperta.
Estamos hablando de un alto al fuego, ahora mismo, oficialmente es lo que hay en Libia. Cada cual, puede entender como el quiera entender.
Tes que perdoar, Einstein, pero atopo esta mensaxe túa un tanto fora de contexto. Non vexo que o fin de este foro sexa expresar os sentimentos persoais frente a cada acontecimento mundial, o cual non quere decir que esos sentimentos non existan e que non expresen noutros lugares. O caso de Chile non ten comparanza no sentido que hay moitos chilenos que participan nos foros dos pobos e son veciños coñecidos pola maioría. ¡Non compares, por favor! En cuanto ó que dices de facer comentarios por quedar ... (ver texto completo)
Calma, Gel: Menos mal que sempre pensei (e, así o creo) que neste foro se pode falar de cualquer tema; incluso recordar as desgracias que tanto sufrimento lle acarrean a algunhas persoas. Pero, nada, se a ofensa foi tan grande ahora mesmo te pido perdón; non teño ningún problema por eso. ¿Ccontenta?. Quero recordarte que teño amigos en Chile, por tanto non teño absolutamente nada en contra de ese pais, todo ó contrario, solidarízome con él sobre todo polo que tuveron que sufrir a partir da barbarie ... (ver texto completo)
La guerra de Libia, deseamos que se gane con las tecnologías modernas por mediación de las masas, como están haciendo últimamente, aunque son muchos años que muamar el Gadafi, lleva aprovisionando de armamento, mientras que el pueblo solo tiene tirachinas, aún así estamos con el pueblo Libio para que derrote al dictador y devuelva al pueblo la mitad de la riqueza que adquirió.

La desgracia de Japón nos conmueve a todos, al mismo tiempo que nos han dado un ejemplo: De orden, coherencia, información, ... (ver texto completo)
Satisfacción al oír que en principio, no va haber mas muertes inocentes en Libia (al menos una masacre)
De otra parte, cómo que profetizan un drama nuclear de la central de Fukushima, por si fuera poco, los 15000 muertos y desaparecidos que se llevó por delante el terremoto y la ola gigante en Japón.
Te entristece bastante, cuando ves éstas desgracias que están pasando en el Mundo. Esperemos, que ésto no vaya a mas y se encuentre una solución a la fuga radioactiva.
Un temblor na Vilavella.
Conto da raposa.
Amigo Inda Cho Sei: Gracias polo conto da raposa, penso que onde a raposa lle preparou a encerrona o lobo foi eiqui no rio de Barxa, onde esta o monte furado, que hay un pozo fondo e que ten moitas trutas, no cal o grande mestre e grande alcalde de Lubian pescou varias veces....
Tamen eu vou contar un par deles cortiños.
Unha vez a raposa atacou as galiñas que andavan espalladas polas eiras, e sempre van apor o galo que e o mais grande, as galiñas escaparon como puideron voando ... (ver texto completo)
Manolo, perdon por no contestar tu mensaje, siento mucho que no pudas venir.
¿como esta Pepe? dale un fuerte abrazo a el y toda la familia.
Como te daras cuenta yo no entro mucho en el foro. por q. no quiero entrar en polemicas con nadie y menos contestar a las parvadas que dice el Sr. Einstein, las desgracias nos duelen a todos, pero los lazos que nos unen con nuestro querdo
Chile donde tenemos Familia y grandes amigos nunca pueden ser como lo de Japon
un abrazo para todos los foreros
Todos en silencio. Demasiado silencio, creo, en muitos aspectos, pero hai un que me chama a atención sobre os demais.
Fai un tempo houbo un terremoto en Chile, todo mundo mandou mensaxes de apoio ó pobo chileno, nos que me incluio. Fai catro dias pasou outro tanto en Japón; non vin a mínima referencia neste caso. Nin teño autoridad nin motivo para reprochar nada pero... ¿estámos actuando igual?. ¿Mandamos meensaxes a Chile porque casi todos temos algún familiar, amigo, conocido, etc., para quedar ... (ver texto completo)
Tes que perdoar, Einstein, pero atopo esta mensaxe túa un tanto fora de contexto. Non vexo que o fin de este foro sexa expresar os sentimentos persoais frente a cada acontecimento mundial, o cual non quere decir que esos sentimentos non existan e que non expresen noutros lugares. O caso de Chile non ten comparanza no sentido que hay moitos chilenos que participan nos foros dos pobos e son veciños coñecidos pola maioría. ¡Non compares, por favor! En cuanto ó que dices de facer comentarios por quedar ... (ver texto completo)
Todos en silencio. Demasiado silencio, creo, en muitos aspectos, pero hai un que me chama a atención sobre os demais.
Fai un tempo houbo un terremoto en Chile, todo mundo mandou mensaxes de apoio ó pobo chileno, nos que me incluio. Fai catro dias pasou outro tanto en Japón; non vin a mínima referencia neste caso. Nin teño autoridad nin motivo para reprochar nada pero... ¿estámos actuando igual?. ¿Mandamos meensaxes a Chile porque casi todos temos algún familiar, amigo, conocido, etc., para quedar ... (ver texto completo)
Ahora tenemos transportes mas seguros y sofisticados..

Es de noche, un camión de gran tonelaje corre por la carretera.
Va ocupado por dos conductores: uno que va al volante y el otro que duerme tendido en la colchoneta, de pronto el que va durmiendo se despierta, se estira y pregunta a su compañero:
¿Todo marcha bien?
--Sí.
-- ¿Donde estamos?
--No sé- dice el que conduce- pero debemos de estar muy cerca de una gran población.
- ¿En que te basas?
En que cada vez atropello a más gente.
Muy bon Piño.
Que me perdonen todos los abogados por este chiste pero hay un que teño atrabesado:

Era un abogado tan tonto que le preguntaron si quería hacerse Testigo de Jehova y respondió diciendo que no había visto el accidente, pero que todo era negociable.
Ahora tenemos transportes mas seguros y sofisticados..

Es de noche, un camión de gran tonelaje corre por la carretera.
Va ocupado por dos conductores: uno que va al volante y el otro que duerme tendido en la colchoneta, de pronto el que va durmiendo se despierta, se estira y pregunta a su compañero:
¿Todo marcha bien?
--Sí.
-- ¿Donde estamos?
--No sé- dice el que conduce- pero debemos de estar muy cerca de una gran población.
- ¿En que te basas?
En que cada vez atropello a más gente.
Es curioso que este señor Lubianés, ya le rondara por su cabeza en la década de los 60 pret-a-porter, coge la albarda, listo para llevar, se va a la fonda Padornelo, (estos muy conocidos por mi, inda que un día fuimos rivales) se pasea por la pasarela Santa Clara y con esta moda pulveriza en un instante la tradición.
Seguramente que aberruntaba la escasez de hilo de pita, (non de poleiro) la paja de centeno y los jumentos. los jumentos por delante, en lenguaje coloquial.

! Hostia que se me olvidaron ... (ver texto completo)
valla que si e pra non olvidar que mo digan a min que a miña irman yo meu sobriño viña a Atocha no tren que viña detrás ese día casi me da un infarto porque eu sabía que todos os días esa mesma hora sa baixaba nesa estación, chamaba o movil e estaba apagado e hasta as doce da mañan non supe nada de eles cando estaban salindo do tunel sentiron a estampida. Que tristeza se notaba esos días na ciudade e mior non recordalo deixemolo ahí. Recordar cousas mais agradables, mañan vou a Vilavella veño o Domingo ... (ver texto completo)
Esta vez en Japón. Outro continente, outro pais, outra fala; sin envargo forman parte da mesma humanidade.
Para todas as víctimas, o meu recordo e un abrazo forte para a sua familia
Saudos, foreiros.