Pepita, Ballesteros. Efectivamente soy hijo de Estrella y Santiago como tú bien dices. ¿Relacionado con los de Castromil? también mucho, pues mi madre es dos Basteiros de Castromil.
Si que nos tenemos que ver lo antes posible, cuando paséis por Lubián ahi tenéis vuestra casa, la de siempre, la de la panadería, aunque ésta ahora la llevan otras personas. Me alegraré mucho al conoceros.
Los inviernos solemos pasarlos en Valladolid, algunos días en San Sebastián allí tenemos parte de la familia, ... (ver texto completo)
Claro que tenemos que conocernos, Piño; por la memoria de nuestras madres y por lo mucho que se querían. No tuve el placer de conocer a tus padres, pero, solo de oirle a mi madre hablar tanto y tan bien de ellos, ya casi me parecían de la familia.
Los Basteiros, ¡claro!, ahora ya empiezo a unir piezas: salimos de Lubián, nos vamos a Castromil y, demomento, paramos en Mezquita, con Carmen, ¿no?. Eso creo.
Bueno, como dice mi hermana que viene en Semana Santa, ahí tenemos que vernos; y si es antes ... (ver texto completo)
Sendo eu un garoto, xa fai moitos anos, na decrúa, axudábale a meu pai a arar a cortiña de San Sebastián, e cia o cimo a vertedera enganchábasenos cada dúas por tres nas raíces da nogueira co Manoliño ten na súa horta. Por baixo de nos andaba escabuxando nos allos a tía Agueda que non perdía detalle da nosa xeira, rezadora e comedora dos santos como poucas, e ata cun da súa propiedade que andaba polas portas pedindo esmola, acercouse a meu pai e dixole: mira, o que tes que facerlle a nogueira é a ... (ver texto completo)
Noite de inverno, mes de xaneiro, luna chea. Martín un mozo de constitución fuerte, vintetres anos, no millor da vida.
Despois de salir do bar Sanabría, donde estuvo xogando a partida con outros mozos do pueblo, decide ir a tapar a auga o prado da Grela, lugar donde coinciden unhos cuantos veciños (mui regadores por certo) todos pretendían que auga tiña que dormir no seu prado.
En chegando os cabeceiros da Grela, zona mui arbolada con abundante maleza por toda a orilla do camiño, urces, xestas, ... (ver texto completo)
Entro en este foro, solo para elogiar y aplaudir su historia, creame que lo he leido dos veces y me ha encantado. Creo que es lo que le gusta a todo el mundo, historias del pasado o del presente, pero frescas, cosas de pueblo.
Un saludo
Esta es una foto muy buena, por su nitidez, casi se le pueden contar las plumas, y también por su oportunismo. Pero en este mensaje me voy a referir a otro"pájaro"mas dañino, en su amplio sentido de la palabra.

"Yo creo que ya se nota

(y no lo digo de coña),

ahí está la gaviota

esperando la carroña.
... (ver texto completo)
Estoy dandole vueltas a estos pajaros, y no termino de entender tu mensaje, o le dices algo a un pajaro que yo y tu sabemos o que pinta una gaviota azul en medio da Vilavella. Diras que soy un curioso, pero no termino a donde y a quien diriges la indirecta. Contamelo viejo, y dejate de pabadas, se que eres muy indulgente y te explicaras.
Un saludo
Noite de inverno, mes de xaneiro, luna chea. Martín un mozo de constitución fuerte, vintetres anos, no millor da vida.
Despois de salir do bar Sanabría, donde estuvo xogando a partida con outros mozos do pueblo, decide ir a tapar a auga o prado da Grela, lugar donde coinciden unhos cuantos veciños (mui regadores por certo) todos pretendían que auga tiña que dormir no seu prado.
En chegando os cabeceiros da Grela, zona mui arbolada con abundante maleza por toda a orilla do camiño, urces, xestas, ... (ver texto completo)
Pepita, Ballesteros. Efectivamente soy hijo de Estrella y Santiago como tú bien dices. ¿Relacionado con los de Castromil? también mucho, pues mi madre es dos Basteiros de Castromil.
Si que nos tenemos que ver lo antes posible, cuando paséis por Lubián ahi tenéis vuestra casa, la de siempre, la de la panadería, aunque ésta ahora la llevan otras personas. Me alegraré mucho al conoceros.
Los inviernos solemos pasarlos en Valladolid, algunos días en San Sebastián allí tenemos parte de la familia, ... (ver texto completo)
Cuanto animal hay sobre la tierra.
Me gusto el refran, los hay muy buenos.
Amor de mujer y halago de can, no daran si no les dan.
Te dejo me toca recoger a mi nieto.
Un abrazo
No hombre, no; que no me cabreo, y tu, tampoco te cabrees que ya nos llegará el tiempo para esas cosas. Un refrán, que a ti te gustan:
"Deixa andar ó can coa roca, que él fará a mazaroca".
Saludos.
Tengo cierto reparo a entrar en otros foros, por eso no lo hago con mucha frecuencia, y menos para hablar de política; tampoco lo voy a hacer hoy, por razones obvias. Pero al ver tu comentario no pude reprimir mi deseo de felicitarte por decir tanto en ta poco espacio. Felicidades y gracias, amigo.
Un fuerte abrazo.
Mira tu por donde, hoxe, tódolos entes que están en edade escolar teñen o dereito maila sorte de ser víctimas da LOGSE. Outrora, cando se lle daba máis importancia a imaxe que o contido, os afortunados e as afortunadas eran só os privilexiados e privilexiadas. Os outros, os que eran diferentes porque tiñan menos, daba igual que puseran be en vez de uve, ou xe en vez de gue. Se non, que lle pregunten ao Valentín das Frieiras se oíu algunha vez falar de Espronceda ou se leu as coplas de Jorge Manrique.
E verdai, o adxectivo gilipollas non é exclusivamente feminino, por si acaso... ... (ver texto completo)
Por culpa dos páxaros, se pon o meu ex tolo, xa vey merlos donde a loros, pobre
homiño, sô fai soñar co 25, eu nahu te tratei mal, más o amor ê assín, ahora teño outra parella, nahu poso istar por tí.
Un beixo.
"Nunca te acostarás sin saber una cosa mas".
Pues no sabía queb viene de ahí lo de boludo.
Si pudiéramos decirle a nuestros abuelos que nos estamos comunicando de esta manera, seguro que nos dirían que estamos completamente locos.
Me vas a hacer un favor: Cando hables con tu padrino, dile que le mando un abrazo muy fuete. Gracias.
Un abrazo, amigo.
Che viejito, vuestros deseos seran cumplidos, hasta mañana che
Saludos
Pepito: me quedo perplejo al saber que te gusta la ornitologia, che salis muy poco por aca, da saludos a todos los Gallegos de la Cañiza. Vos viste
Prezado Inda: Efectivamente nas petrinas con botons, o mondongo andaba máis oureado
e un pouco mais seguro, no sentido físico pois as cremalleiras as veces tricabase a pel e tiña que un enguruñarse un pouco.
Quero dende este foro felicitar a ministra de "igualdade"polo seo bon facer ao frente do ministerio creando leis como a de maternidade, lactancia, paternidade, e unions entre parexas do mesmo sexo. Que gracias a ésta ultima un alcalde de Ourense, non lembro se da" boina ou birrete"casou a un ... (ver texto completo)
Que me decis boludo, los gauchos son un simbolo de la indiosincracia del pueblo Argentino, de ellos viene lo de boludos.
Mi familia la tuya y la de mi suegra siempre se juntarón por aquel B. Aires, es curioso despues de tentos años y que surja algo asi tan lindo "no es cierto"
Mi padrino vive y esta en los casi 100 tacos, somos fuertes los "Gallegos"
hablo muy asiduamente con ellos, una gran familia.
Che te tengo que dejar, estoy calentando para el partidito.
Pive, te aprecio una emorragia de ... (ver texto completo)
"Nunca te acostarás sin saber una cosa mas".
Pues no sabía queb viene de ahí lo de boludo.
Si pudiéramos decirle a nuestros abuelos que nos estamos comunicando de esta manera, seguro que nos dirían que estamos completamente locos.
Me vas a hacer un favor: Cando hables con tu padrino, dile que le mando un abrazo muy fuete. Gracias.
Un abrazo, amigo.