A mín tamén me encantan certas palabriñas ou expresións en galego e que, se as traduzco, xa me parece que non estou decindo o mismo: "MORRIÑA", "ORBALLO", "MENIÑA"," ¡Ó LEVARA O DEMO...!", "ENVOLIGÁCHETE NO BULLEIRO"... Teño moitas máis, pero ahora non podo pararme a pensar, teño a cabeza noutras COUSIÑAS.
¿Cómo vai ser o mismo ORBALLO que ROCÍO? Rocío é demasiado fino pro que un quere decir cuando dice que "CAEU UN ORBALLO DE C...". Incluso C... non queda igual en Castellano (claro que eu non uso esa palabra en ningún dos dous idiomas).
E logo está o tema de reirse de outros por cómo se expresan. Como dice a Gel, que tire a pedra o que esté libre de ese pecado. Pois anda que non nos sigue facendo gracia cuando oímos os de Chanos ou Padornelo (perdona, Carmina) "doule, pegoule, tiroule", sólo porque nos sona raro porque no Pereiro non decimos eso. Ou as discusióis que tuve co meu maridito, entonces novio, porque él decia "fainto" e nos decimos "fento", hasta buscábamos testigos en cada pueblo de cómo se decía...; en fin, Josito, vamos a deixalo en HELECHO, así non nos pelexamos, je, je.
A mín non me enseñaron a escribir en galego. Por tanto, se vos parece, cuando me decida a escribir nesta lengua, collereime a licencia de escribir tal como falamos no Pereiro, porque ése é o Galego que eu sei (¿riqueza linguística?). Miñas primas de Lugo dicen "acó, aló, catro, nai", pero se nos toda a vida dixemos "aiquí, alí, cuatro, mai"... ¡non podo cambiar ahora de a noite a mañá!
Biquiños pra todos (¿ou é "para"?).
... (ver texto completo)
