Menudos tractores barreiros, pertencen os dous lados das portelas, e de Trasosmontes.
Un saudo
Velaí outra palabriña nosa que non vexo nos diccionarios, nin xiquera no noso particular de Cortés: FUSTAXE.

"Pero qué fustaxe levas!" Esta expresión refírese a que non vas ben vestido, ou que andas enlarafuzado ou embulleirado, ou cheo de fariña,... Refírese á mala pinta que levas.

"Non fagas fustaxes". Así lle decía Lola ao Filipín cando facía "muecas", como torce-los fociños, ou xestos esaxerados.

¿Tamén se diría esta palabra fóra de Lubián?
Amigo Inda Cho Sei, dado que en este foro, algunos me consideran un sosias tuyo cuando te pones en plan intelectual, te dire que fustaxe a mi entender viene del castellano, de la palabra "fuste", que en una de sus acepciones dice.: Fundamento de algo no material. Desglosando, Fundamento: fig. Razón, motivo de un juicio, apreciación, origen, principio. Serenidad, formalidad de una persona.
Yo creo que la Lola se referia a las dos acepciones cuando se dirigia al Felipin, la primera para que fuese ... (ver texto completo)
Que ledicia o conto do lagarto, eles son oviparos pero poñen os ovos mui pequeniños.
Quiero felicitarte por tu mejoria con el gallego del ultimo mensage co respecto al anterior...
Un cordial saludo
Barxes:
Meu pai (Q. E. P. D.) decia cos lagartos son amigos do home y me contou una vivencia que el tubo con un lagarto en o prado de Rivas a las faldas do monte do Cabezo: me diche que estaba en uas fragas descansando e quedose medio dormido y, de repente sintio uno, dos y hasta tres latigazos na cara; despertou pra ver que era un lagarto que le pegaba co a cola, dice que se paro asustado y con animo de seguir al lagarto, cuando... en eso sente o cascabeleo de una serpiente que venia ladeira abaixo ... (ver texto completo)
Lembreime da palabra moumelo, adxectivo que por cuestiois fonéticas é moi explícito, ao menos para min, e fixe consulta en Cortes y Vázquez atopándoa como sinónimo de maranxeco e máis tamén marandelo. Estraviz dale o mesmo tratamento. Eu discrepo, pois inda que podan ser moi semellantes, entre un maranxeco, un maradelo e un moumelo hai pequenos matices moi determinantes. Ao menos para min.
Gel: Ten en conta que "fustaxe" non aparece en ningún diccionario. Igual é unha palabra que só se dice en Lubián.
Zapaldrán nunca o ouvín en Lubián, pero é sonora, e posiblemente a teña ouvido por aí adiante. Nós decimos BALDROGAS.
Amigo Inda: Cando eramos pequenos miña nai, desde que nos cambiaba me refiro a poñer roupa limpa, cando iamos despois algo manchados, utilizaba a palabra, menuda fustaxe que lebais xa caistes no bulleiro.
Un saudo.
Os dais conta como van florecendo os recordos, a o mellor aburridos pra os rapaces pero que carallo, si somos los vellos los que mais escribimos en o foro y en esta plaza chamada Internet nos xuntamos a contar as cousas da nosa niñez e nosa juventud.

En una oportunidad me manda o meu pai con 6 vacas pra o prado dos Poulos -- camiño de Chaguazoso a Mezquita -- chegando y mientras as vacas rumiaban, eu encontrei un nido entre o pasto do prado, saqueile os huovos y venia feliz con eles en a mau cuando ... (ver texto completo)
Que ledicia o conto do lagarto, eles son oviparos pero poñen os ovos mui pequeniños.
Quiero felicitarte por tu mejoria con el gallego del ultimo mensage co respecto al anterior...
Un cordial saludo
Nós, en Lubián, tamén lle chamamos pito verdeal.
Unha mañá andabamos meu avó e máis eu facendo a bima nunha leira. Na da Cascalleira.
Eu era un rapaciño que ía con el para andar de diante ao acaroar. Pero ás veces xa me facía colle-la rabiza.
Nun intre no que o avó araba de costas para min, fuxí á carreira cara un soutiño de castiñeiros que había perto de alí. Un deles tiña un buraco no que xa escabacara alguén coa machada outro ano para coller os seis pitos verdeais de cría e levalos á tarteira.
Encarrisquei ... (ver texto completo)
Os dais conta como van florecendo os recordos, a o mellor aburridos pra os rapaces pero que carallo, si somos los vellos los que mais escribimos en o foro y en esta plaza chamada Internet nos xuntamos a contar as cousas da nosa niñez e nosa juventud.

En una oportunidad me manda o meu pai con 6 vacas pra o prado dos Poulos -- camiño de Chaguazoso a Mezquita -- chegando y mientras as vacas rumiaban, eu encontrei un nido entre o pasto do prado, saqueile os huovos y venia feliz con eles en a mau cuando ... (ver texto completo)
Nós, en Lubián, tamén lle chamamos pito verdeal.
Unha mañá andabamos meu avó e máis eu facendo a bima nunha leira. Na da Cascalleira.
Eu era un rapaciño que ía con el para andar de diante ao acaroar. Pero ás veces xa me facía colle-la rabiza.
Nun intre no que o avó araba de costas para min, fuxí á carreira cara un soutiño de castiñeiros que había perto de alí. Un deles tiña un buraco no que xa escabacara alguén coa machada outro ano para coller os seis pitos verdeais de cría e levalos á tarteira.
Encarrisquei de contado, ao ver saír o pito nada máis tocarlle á árbore. O buraco estaba esgarrado cara abaixo en forma de uve. Cheguei á súa beira, e metín o brazo deica o mesmo ombro, pero non dei alcanzado o fondo do trovo. Cando quixen sacalo, quedei atrapado polo sobaco naquela uve. Intentei empertegarme, para subir o brazo, pero resbalei da galla na que apoiaba, e quedei colgado polo brazo. Menos mal, porque senón a zapucada houbera sido de "muy señor mío".
Os berros fixeron que o avó ciplinara aguillada e rabiza, e veu correndo para socorrerme.
O bó home, que tería daquela seus sesenta e oito anos, botou as maos á testa ao ve-la situación, sacou os zamancos dos pés, e tivo que encaramarse ata o cano do que eu resbalara, para alzarme e sacar do buraco o brazo que case esmangallo.
Inda que viviu deica os oitenta e un anos, non mentirei se afirmo que foi a derradeira vez que tivo que encarriscar a unha árbore.
Hoxe estas cousas non pasan. Os rapaces non saben de níus, nen de paxaros. Os nomes dos paxaros van morrer coa nosa xeneración.
Un día de escola, xa hai vinte anos, preguntei aos rapaces de Porto cómo se chamaba naquel pobo un pigarro que pasou por onda nós, e contestaron todos a coro:
--Como se vai chamar? Paxaro! ... (ver texto completo)
Varela: Con lo que te apreciu yo como me confundes con el Oengazo, que andubo llevando y arrastrillandu fotus de Lubian, y de La Barxa para esti foru, no ¡por favor ¡con esti no me confundas, que tu ye una persona trabayadora e inteligente, no para esti tipo de confusiones.
Disculpa Varela que tenga que acerte ésta aclaración.
Un abrazo.
Ruego me disculpes, mi ajetreada vida es lo que trae, despistes y los paga cualquiera, esto demuestra que lo que hago siempre es sin ninguna malicia.
No me molesta que digan mis despistes, esto quiere decir que hay aprecio y consideración. Yo de todas maneras quiero mantener la amistad con todo el mundo.
no dejo de comprender que hay veces que sin querer se mete la pata. GRACIAS
Un abrazo
Sofía como una manera que tu foro siga siendo aquello para lo fue creado y no exista ningún rastro de entromisiones poco gratas, retiro mi mensaje aludiendo a
nuestro visitante poco afortunado.

Un saludo
Oengazo: Estoy totalmente contigo, los que trabajamos, tenemos poco tiempo, pero un rato en el foro te lo pasas de miedo. Los que se insultan es peor para ellos les dara un ataque al corazón.
Un abrazo para todos y el mas grande para ti.
Varela: Con lo que te apreciu yo como me confundes con el Oengazo, que andubo llevando y arrastrillandu fotus de Lubian, y de La Barxa para esti foru, no ¡por favor ¡con esti no me confundas, que tu ye una persona trabayadora e inteligente, no para esti tipo de confusiones.
Disculpa Varela que tenga que acerte ésta aclaración.
Un abrazo.
Abecerrarse, dícese del pan que sale pegajoso.
Poda que o Piño nunca se le abecerrara o pan nin os roscois pois tiña moi boa mou. É outra dás palabras que me gusta, e a máis creo que é moi exclusiva da nosa zona. ¿Ou non?
Algunha vez tamén me quedou o pan máis os roscois enbecerrados, a penas crecen, están faltos de levadura, nas panadería a parte de a levadura natural, formento, tamén se acompaña de levadura de fábrica.
Antes cuando se cocia o centeno nos fornos do pueblo, había que deixar un trozo de masa de formento, se cedia as veciñas, é despois o volver a necesitar recurría a outra persona que llo prestara, como cocian cada dez ou quince días non valía pra próxima vez.
Da miña edad máis ou menos, unha muller ... (ver texto completo)
Hola, Blas ayer vi un mensaje, que no entendi nada, hoy ya no esta, pero no supe descifrarlo, era hacia mi, yo cree este foro como entretenimiento, para poner unas fotos y hablar con gente, gente con nombre propio y no con sobrenombre, a mi, no me interesa, lo de la Pita moñuda, no se quien es ni me interesa saberlo, es mas, alomejor es gallo, y no encuentra su gallino, dejarlo asi ¿verdad? ya me has aclarado, lo del nombre, antes conservaban mucho el nombre familiar, te cuento, somos 3 hermanas, ... (ver texto completo)
Un saludo afectuoso para ti Sofia; efectivamente veo que a pita moñuda ha mostrado un grado de caballerosidad y respeto retirando sus dos mensajes -- gracias Sra. Pita -- con ello vuestro sitio recupera su normalidad lo cual me alegra mucho, ya que como tú dices fue creado con la intencion de dialogar entre vecinos propios y de otros pueblos contando vivencias, intercambiando pensamientos de situaciones pasadas o presentes.
La historia de los nombres es recurrente aún que con matices diferentes; ... (ver texto completo)
Hola Sofia; como ves aparecio el Caballero Andante que es Ballesteros y te reenvio los datos que solicitabas (Yo no domino plenamente internet e ignoro esa técnica)- Gracias Ballesteros de ti no se puede esperar menos -; contestando a interogantes anteriores: efectivamente mi nombre legal es Blas pero,
al parecer -la historia es larga - siempre quiso mi madre que me llamase como el Abuelo y todos, familiares y amigos me dicen Santiago (pensando en encontrar a algun conocido en el foro de Chaguazoso ... (ver texto completo)
Hola, Blas ayer vi un mensaje, que no entendi nada, hoy ya no esta, pero no supe descifrarlo, era hacia mi, yo cree este foro como entretenimiento, para poner unas fotos y hablar con gente, gente con nombre propio y no con sobrenombre, a mi, no me interesa, lo de la Pita moñuda, no se quien es ni me interesa saberlo, es mas, alomejor es gallo, y no encuentra su gallino, dejarlo asi ¿verdad? ya me has aclarado, lo del nombre, antes conservaban mucho el nombre familiar, te cuento, somos 3 hermanas, ... (ver texto completo)
Hola a todos los forer@s de las Hedradas.-
Me alegro enormemente que por fin alguien de Las Hedradas se decidiese a participar en su Foro, ya que un mensaje de cualquier persona haciendo referencia a nuestros Pueblos Nativos y a las personas que de nuestra infancia y adolescencia guardamos un grato recuerdo es un motivo de alegría y satisfacción, más si te encuentras alejado de de los mismos.
Yo soy un Forero activo desde el Pereiro hasta Padornelo, normalmente mis escritos los hago en el Foro ... (ver texto completo)
Me llena de alegria saber de alguien despues de tantos años, y mas si es de estos lugares, mucha gente del pasado se nos viene al recuerdo, pero ya no estan, por eso es agradable, encontrarte con gente que aun podemos disfrutar de todo lo que la vida nos da, como andar en estos foros enseñando nuestros adorados pueblos, e intentando hablar con gente que se nos entiende, en este foro hay pocos participantes, pero yo sigo, algun dia seremos mas, y si me recurdo de las fiestas de Hedroso, seguro, solo ... (ver texto completo)