Neste país hai cuarenta e tantos millóns de políticos.
Eu son un deles.
Onde teño responsabilidade de goberno, fago moito (todo o que se pode) e falo pouco, a non ser que me pregunten.
Onde estiven na oposición, tocoume facer pouco e falar moito.
Pola experiencia que me dan os sesenta recién cumplidos, os peores políticos son os de taberna: falan e falan, pero nunca poden demostrar que saben facer algo, porque xamáis se presentan, ou se se presentan, non os elixen. E veña enxarnar aos elexidos, aos que traballan polos nosos pobos sen descanso.
Se un quincalleiro desexa facer política, por exemplo, preséntese nunhas eleccións, onde sexa, e a facer política, xa sexa facendo ou falando. E o que digo dun quincalleiro pódese decir dun mestre, dun albanel, dun carpinteiro ou de calquer outro oficio.
De tódolos xeitos, onde estea a poesía, ou unha axeitada narrativa, que se quiten as reportaxes periodísticas copiadas polos políticos de chinchimonis.
... (ver texto completo)
