Che Chichi, ten cuidado anda uno del Psoe buscando huellas, es muy pendejo y se le va la olla. En vez de ayudar le gusta incordiar, es rojo perdido y le gustaria ganar al Madrid. Muchas bandera nacionalistas, salierón vivos de milagro! que suerte tienen ¡la madre que los pario.
Les come la envidia, tanto en el fut bol como en lo personal.
Un bacho mi chichirri
Non sei por donde ven o tmea do rio, pero, vou levar un pouco a contraria: Todos temos na vida un rio diante de nos e a posibilidade de cruzar o outro lado. O rio representa un obstaculo. Que ben se esta todos xuntiños diluindo os medos, a incertidumbre e incluso a propia personalidade no grupo!.
Cruzar o rio equivale a sair o encontro, non solo da natura, se non da nosa propia naturaleza, enfrentarte tu solo a ti mismo e o teu interior, poder pensar e decidir por ti mismo.
Poda que te sigan moitos, ... (ver texto completo)
Como ben dice o amigo INDA, non paga a pena que perdas mais tempo. Solo te comento esto desde a duda de saber a quen pertenece o teu psedónimo. Se eres quen eu penso non fai falta decir nada mais; se non é así, estou seguro de que encontrarás quen to explique personalmente.
Saludos.
Aprezado Ballesteros: Voçe é adeviño pa, o que nahún istou de acordo que sexa coxo, intonces como leva a tenda. Istá disculpado, más axo que o sinor debe participar más, pois me face reir.
A té ja, Ballesteros.
No os metais con la bella loquita del tango, es incomparable, tiene una personalidad propia, que fascina y enamora.
Lo que teis es envidia y vosotros meteros con el oso maloso, que pasó por Santigoso y marcho a Chaguazoso........ no sea envidioso

Picos
Xa te decia que non estaba no allo. A ver si me entero de que vai. Vaiche boa!
Xa sabes que son pescador de río. Camiño moitos kilómetros por unha borda e pola outra. Os propios pés, cegos nas botas de goma, saben cando hai que cruza-lo río. O que máis me gusta é visitar ríos descoñecidos, e ás veces sinto ansias de chegar a unha curva ou un horizonte...
Pero no caso do río do que andamos a falar, ben sabemos o que hai do outro lado. O que pasa e que a Bubela non estará no allo.
Nin che paga a pena.
Aprezado Inda, coidado cos ríos descoñecidos, que de pronto xegue unha crecida, que o mellor nos obriga a cruzalo donde nahún tíñamos pensado, sin ir más lexos a que ver o que pasou por Andalucía.
Unha aperta.
Prezado Zé: Até parece mentira que voçé nâo se percate do que está a aconteçer, o gaijo que non sabe se pode vir é o mesmo que face dois días perdeu as plumas; i eu pedo pros dois que podin ficar lá, ca malta maluca. Voçe nào debe misturarse con dita malta. A té, mesmo parece que da noxo, espero que voçe me intenda.
Só fica pedir disculpas.
A té ja, Zé.
Aprezado Ballesteros: Voçe é adeviño pa, o que nahún istou de acordo que sexa coxo, intonces como leva a tenda. Istá disculpado, más axo que o sinor debe participar más, pois me face reir.
A té ja, Ballesteros.
Xa sabes que son pescador de río. Camiño moitos kilómetros por unha borda e pola outra. Os propios pés, cegos nas botas de goma, saben cando hai que cruza-lo río. O que máis me gusta é visitar ríos descoñecidos, e ás veces sinto ansias de chegar a unha curva ou un horizonte...
Pero no caso do río do que andamos a falar, ben sabemos o que hai do outro lado. O que pasa e que a Bubela non estará no allo.
Nin che paga a pena.
Non sei por donde ven o tmea do rio, pero, vou levar un pouco a contraria: Todos temos na vida un rio diante de nos e a posibilidade de cruzar o outro lado. O rio representa un obstaculo. Que ben se esta todos xuntiños diluindo os medos, a incertidumbre e incluso a propia personalidade no grupo!.
Cruzar o rio equivale a sair o encontro, non solo da natura, se non da nosa propia naturaleza, enfrentarte tu solo a ti mismo e o teu interior, poder pensar e decidir por ti mismo.
Poda que te sigan moitos, ... (ver texto completo)
Amigo Manuele, nahún te das conta que teñes pouco respeito os que somos do psoe, tí viute o Demo, logo falas duas maneiras como si xa istiberas no inferno y tahún béin no ceu, ahora en serio penso que tú por lo que dices nahún teis pensado ir pro ceu, condenado que pillote eres.
Unha aperta.
Prezado Zé: Até parece mentira que voçé nâo se percate do que está a aconteçer, o gaijo que non sabe se pode vir é o mesmo que face dois días perdeu as plumas; i eu pedo pros dois que podin ficar lá, ca malta maluca. Voçe nào debe misturarse con dita malta. A té, mesmo parece que da noxo, espero que voçe me intenda.
Só fica pedir disculpas.
A té ja, Zé.
Referente al infierno y al cielo, todo esta aqui en la tierra, si tienes muchos amigos y eres feliz eso es el cielo, si tienes enfermedades, malos rollos y encima eres del psoe eso es el infierno. Despues lo hay de varias categorias, hay infiernos que casi pasas frio y otros que te calientas demasiado.
Y hay un dicho que dice: Si en el cielo entraran los necios, ya no seria cielo.
Con paciencia y desvelo se gana el cielo.
Una manera de ganarlo es perdonar a los amigos y intentar hacer paz, me ... (ver texto completo)
Amigo Manuele, nahún te das conta que teñes pouco respeito os que somos do psoe, tí viute o Demo, logo falas duas maneiras como si xa istiberas no inferno y tahún béin no ceu, ahora en serio penso que tú por lo que dices nahún teis pensado ir pro ceu, condenado que pillote eres.
Unha aperta.
Amigo Manuele, debemos ser un bocadito más respetuosos con relazahún os padres, mira que o que dices, ten coidado que según o padre Xosé podes ir o inferno dereito. Pricisamente oxe que istaba o padre tahún contento, por acto do Papahún recoñecer maestro da Iglesia o Xuan de Ávila do sglo XVI, veñes tú pra rematar o día, claro referente o mencionado Xan, dice o padre Xosé que foi un bocadito tarde, más vale tarde que nunca.
Unha aperta.
Referente al infierno y al cielo, todo esta aqui en la tierra, si tienes muchos amigos y eres feliz eso es el cielo, si tienes enfermedades, malos rollos y encima eres del psoe eso es el infierno. Despues lo hay de varias categorias, hay infiernos que casi pasas frio y otros que te calientas demasiado.
Y hay un dicho que dice: Si en el cielo entraran los necios, ya no seria cielo.
Con paciencia y desvelo se gana el cielo.
Una manera de ganarlo es perdonar a los amigos y intentar hacer paz, me ... (ver texto completo)
Íste é cortiño, dunha vez había un galo con pouca pluma, totale que desaparece o mencionado, colorin colorado, nahún sei si pdré ir para teminarlo.

¿Ahora adiviñalo?
Lo que se llevó el viento

Este era el cuento de Juan y Pimiento, que se puso a jugar y lo llevó el viento

Colorin colorado, este cuento se ha acabado

Picos
Íste é cortiño, dunha vez había un galo con pouca pluma, totale que desaparece o mencionado, colorin colorado, nahún sei si pdré ir para teminarlo.

¿Ahora adiviñalo?
Nahún teñes idea donde sahún os portugueses, nin creo que te interese, deixa de bober tanta cachaza que logo nahún sabes o que dices, además se te meten coisas na cachola y logo tende ser o que tú dices, istás inganado, parece mentira que sexas amigo do amigo Manuele, xa le direi que te corte un bocadito as alas.
Unha aperta.
252525 o Manuel, como tu quieras, si quieres decir que eres portugués, pues muy bien, sé portugués, no volveré a mencionar nada, pero éste verano te vi en La Gudiña
De ahora en adelante serás siempre el 252525

Picos picos
Te doy las gracias en nombre de todo el foro.
Puedes escribir como quieras, yo lo hago en castellano, otros en gallego, y hay dos que escriben en portugués, pero son españoles, pertenecientes al ayuntamiento de La Gudiña, puedo afirmar esto, por que conozco a los dos
Gracias de nuevo por tu gentileza
Picos... Picos
Nahún teñes idea donde sahún os portugueses, nin creo que te interese, deixa de bober tanta cachaza que logo nahún sabes o que dices, además se te meten coisas na cachola y logo tende ser o que tú dices, istás inganado, parece mentira que sexas amigo do amigo Manuele, xa le direi que te corte un bocadito as alas.
Unha aperta.