si sigue facendo o tempo que facia este fin de semana en Hedroso, sondeos o furador estaremos en condiciois de facer tuneles... de congelacion. por cierto si usted tiene un queso cualquiera y no es feliz porque le gustaria tener un gruyere en sondeos o furador le hacemos los agujeros a su queso
Qué? Cómo vai o negocio dos buracos? Mira que xa hai moitos buracos feitos. Non sería mellor afurracar os atrancados?
Sr. INDA CHO SEI. Mais ou menos Vd debe ser uns 3 ou catro anos mais novo ca min.
Ala po los anos sesenta e tanto habia bastante ambiente na Vilavella, entoces o lugar donde un se podia divertir e votar un baile era o BAR DO PIDAL, regentado por o Santiago (PARRIÑA) e sua nai.
Os domingos ou festas de guardar solian acudir xentes de pueblos limitrofes, como de Vilanova, Santigoso Pias, a Mezquita e o millor hasta de Lubian,
Contolle esto por si en algunha ocasión vostede foi o baile a Vilavella ... (ver texto completo)
Ao parecer teño unha foto con outros catro amigos ao redor dunha estufa de ferro. Eles dicen que o lugar da foto era o baile do Pidal. Así é que estiven alí unha vez, pero xa tiña que ser o ano setenta, polas guedellas que levo eu no retrato, con dezaoito anos.
Non lembro nada daquel día: seguro que non liguéi.
Probablemente sexan os dous irmáns que me siguen os que coñeceran ben tanto o salón, coma o Parriña, que acaba de irse a outra dimensión.
Gracias.
Con relación ó Santiago, de Vilavella, é mui posible que sí o conozas. Posiblemente
bailaras mais de unha rumba, ou pasodoble, no salón de baile que él mais seus pais
rexentaban en Vilavella, ademáis do bar "Pidal".
Como decía seu primo Manolo, formaba parte do paisaxe do pueblo. Será dificil facerse a idea de entrar na Vilavella e non ver ó Parriña no alto da "rampla"; disposto a saludar con unha das suas bromas. D. E. P.
Un abrazo, amigo Inda.
Teño unha fotografía ao lado dunha estufa de ferro, con dous amigos de Chaos e outros dous de Lubián, e dícenme os outros que foi sacada no salón do Pidal. Tería eu uns dezaoito anos. Foi a única vez que estiven no baile da Vilavella, pero non debín de ligar moito, porque non me lembraba nin do retrato.
Polo que se refire á morte, non debe asustarnos, que xa sabemos que eiquí non imos quedar ninguén. Outra cousa é a pena que dá cando se acaba un ser coñecido e querido, claro.
Aprezado sinor: Creo que téin munta razahún en el fondo de su mensaxe, más penso que le sobra tudo iso que dice que algún téin más de treita seudóminos, al igual que dice que algún presume de muller guapa, levo munto tempo en iste foro, nunca me percatei de tal coisa, claro que o sinor o didicarse so a leer e poxible que teña razahún por ter más tempo do que eu.

Qué será del amigo Manuele, espero y desexo que nahún le pasara nada malo. Pois ísto sin él nahún é o mesmo.
Unha aperta.
Madrid. / alvaro garcia
Recomendar en Facebook 22.309
Twittear 12.159
Enviar a LinkedIn 29
Enviar a Tuenti Enviar a Menéame Enviar a Eskup
Enviar Imprimir Guardar

Álvaro Lapuerta y Luis Bárcenas, tesoreros del PP entre 1990 y 2009, llevaron durante ese periodo en varios cuadernos manuscritos un registro de entradas de dinero (donativos de empresarios) y salidas (pagos periódicos a miembros de la cúpula del partido y otros gastos de funcionamiento). Esta contabilidad secreta, a la que ha tenido ... (ver texto completo)
Non coñecía a Santiago. Pero vexo cómo afectou o seu pasamento a axilidade permanente deste foro. Acompaño no sentimento a todos os afectados.
Sr. INDA CHO SEI. Mais ou menos Vd debe ser uns 3 ou catro anos mais novo ca min.
Ala po los anos sesenta e tanto habia bastante ambiente na Vilavella, entoces o lugar donde un se podia divertir e votar un baile era o BAR DO PIDAL, regentado por o Santiago (PARRIÑA) e sua nai.
Os domingos ou festas de guardar solian acudir xentes de pueblos limitrofes, como de Vilanova, Santigoso Pias, a Mezquita e o millor hasta de Lubian,
Contolle esto por si en algunha ocasión vostede foi o baile a Vilavella ... (ver texto completo)
Chegou o noso grupo de Teatro Matamoura a Rionegro del Puente, convidado pola Asociación Diego de Losada de aquel lugar, e comezou por buscar o mellor recuncho para a súa representación.
--Aquí mismo, en el pórtico del Santuario. Éste es un escenario ideal --opinou o noso director plenamente convencido.
--Voy a buscar al señor cura, para pedirle autorización --contestou un tal Eusebio, daquela Asociación.
O señor crego meneou a testa, engurrou o fociño, e case xemendo preguntoume:
--Oiga usted: ... (ver texto completo)
Con relación ó Santiago, de Vilavella, é mui posible que sí o conozas. Posiblemente
bailaras mais de unha rumba, ou pasodoble, no salón de baile que él mais seus pais
rexentaban en Vilavella, ademáis do bar "Pidal".
Como decía seu primo Manolo, formaba parte do paisaxe do pueblo. Será dificil facerse a idea de entrar na Vilavella e non ver ó Parriña no alto da "rampla"; disposto a saludar con unha das suas bromas. D. E. P.
Un abrazo, amigo Inda.
Un buen día del año 2014 nos despertaremos y nos anunciarán que la crisis ha terminado. Correrán ríos de tinta escritos con nuestros dolores, celebrarán el fin de la pesadilla, nos harán creer que ha pasado el peligro aunque nos advertirán de que todavía hay síntomas de debilidad y que hay que ser muy prudentes para evitar recaídas. Conseguirán que respiremos aliviados, que celebremos el acontecimiento, que depongamos la actitud crítica contra los poderes y nos prometerán que, poco a poco, volverá ... (ver texto completo)
Non coñecía a Santiago. Pero vexo cómo afectou o seu pasamento a axilidade permanente deste foro. Acompaño no sentimento a todos os afectados.
Chegou o noso grupo de Teatro Matamoura a Rionegro del Puente, convidado pola Asociación Diego de Losada de aquel lugar, e comezou por buscar o mellor recuncho para a súa representación.
--Aquí mismo, en el pórtico del Santuario. Éste es un escenario ideal --opinou o noso director plenamente convencido.
--Voy a buscar al señor cura, para pedirle autorización --contestou un tal Eusebio, daquela Asociación.
O señor crego meneou a testa, engurrou o fociño, e case xemendo preguntoume:
--Oiga usted: ... (ver texto completo)
Hoy ha fallecido mi querido primo Parriña, a partir de ahora sera muy triste llegar a Vilavella y no ver al bueno de Santiago con sus chistes y sus lembranzas pues el era casi como parte del paisaje de nuestro pueblo.
Mañana rezare un Padre nuestro en nombre de todos los del foro por su eterno descanso
un fuerte abrazo
Querido amigo. Un fuerte abrazo para ti y toda tu familia y mi mas sentido pesame por el fallecimiento de nuestro querido vecino y amigo Santiago Q. D. P.
Quiero desde este medio, darle mi mas sentido pésame a la familia de Santiago (Parriña) el cual era para todos los amigos residentes en Vilavella y los que nos encontramos lejos, gran persona alegre simpático y agradable, en fin una gran persona. Q. D. E. P.
Amigo Manuele: Qué pasa si eu nahún istar tú ficas calado, nahún te deixes acollonar, penso que anda algún dos que le gosta a brincadeira.

Unha aperta.
Hoy ha fallecido mi querido primo Parriña, a partir de ahora sera muy triste llegar a Vilavella y no ver al bueno de Santiago con sus chistes y sus lembranzas pues el era casi como parte del paisaje de nuestro pueblo.
Mañana rezare un Padre nuestro en nombre de todos los del foro por su eterno descanso
un fuerte abrazo
Como nahún podía se de outra maneira o Zé tambéin querdar el más sentido pésame a la familia del sinor Parriña, rezaremos por él para que el novo camiño le sexa más leve.
Un forte abrazo a la familia.
¡Ah! ¿Pero carallo é pecado? Entonces eu xa teño plaza no inferno de trafugueiro.
Consultados o Padre José máis o Padre Moisés (agora nomeado Trajano), resulta ser só un pecadiño venial. Menos mal, carallo!
O Inferno pode agardar.