¡Olé hirman bo plantramento con sensatez o pasado pasado está cada cual tuvo e ten o seo momento os mortos foran vos ou maos hay que deixalos en paz e aunque sean parte da historia. un vico
No se a que viene tanto recuerdo del abuelo, tanto por una parte como por la otra, ni le conocìstes ni sufrìstes sus peripecias o sus faènas hablais los dos por lo que os cuentan y mal vàmos si vivimos de recuerdos de lo que pasò hace 70 años, eso ya pasò y tanto por una parte como por la otra es hora de pasar del tema porque si no nunca se acabarà lo de los rojos, los azules, amarillos y verdes, vivamos como un pueblo y en paz y que cada uno piense como le de la gana, se puede pensar como nacionalista, ... (ver texto completo)
Sinor Yo Soy Aquilo: Nahún teño por más que felicitarle, me parece que dixo cuatro verdades, que se creen istes carallos, tanto uns como os outros, aunque le digo la verdade a veces que recordarse da familía é de béin nacidos, claro que se nos referimos al sinor Sosega,íste me parece que se refería al otro abuelo, que desdelogo sería de él, pois o meu de aquela istaba en Portugale y debido a la situazahún de entonces nahún me consta que viñera pra cima. Además iste sinor xa borrou a mensaxe, meus ... (ver texto completo)
No se a que viene tanto recuerdo del abuelo, tanto por una parte como por la otra, ni le conocìstes ni sufrìstes sus peripecias o sus faènas hablais los dos por lo que os cuentan y mal vàmos si vivimos de recuerdos de lo que pasò hace 70 años, eso ya pasò y tanto por una parte como por la otra es hora de pasar del tema porque si no nunca se acabarà lo de los rojos, los azules, amarillos y verdes, vivamos como un pueblo y en paz y que cada uno piense como le de la gana, se puede pensar como nacionalista, ... (ver texto completo)
Candil, a segunda tanda de maestros (a si me gusta nombralos) estaban cuando eu gun a escuela da Mezqita D. Angel foi meu Maestro de Lengua e Frances por certo parente do Piño.
Nunca me imaginé que en el pueblu de mis abuelos, tadavía quedaran restos de la dictadura que nos llevó al empobrecimiento y al aislamiento internacional. Por culpa de tu abuelo que con les piedres que le pusieron encima nunca volverá, para que nos deje vivir en democracia paz y libertad.
Tu tiens que estar jodido de la mollera sino nun decias esas barbaridades que dices. Por el nombre supongo eres vasco de nacimientu, pues pregúntale a tus padres o abuelos las toneladas de bombas que descargó la aviación alemana en Guerníka, matando niños y todo lo que pillaron mandados por tu abuelo dictador.

Viva la democracia paz y libertad. ... (ver texto completo)
Gel. Igual xa estás no Pueblo de vacacios de Semana Santa?. Moito tempo sin saber de ti, me dou gran alegría o leerte en este foro, de vez en cuando non deixes de visitarnos, nos facias reír cos teus chistes é relatos, non, non, non podes abandonarnos. te necesitamos.
Donde quera que estés, o importante é que che encontres mui ben, disfrutando da vida a tope é acompañada dos teus seres máis queridos. (Eso espero.)
Un saludo.
Máis de un accidente se vai a originar o querer vigilar o helicóptero de tráfico, non chega mirar pra carretera, ahora tamén pro aire, estou vendo, que temos que volver a viaxar en burro é cabalo pra ir máis seguros. Encima o combustible que necesitan, sempre moito máis barato é menos contaminante.
Cuando empecei a ir o colegio da Mezquita con 6 anos, tuven unha profesora estupenda que se chamaba Doña JOSEFA e que me durou dous cursos, era de Pías. Despóis, tocoume en suertes outra profesora estupenda, chamada Doña PEPITA, de Vilanova, outros dous cursos. Pra mín foi todo un descubrimento cuando soupen que Pepita e Josefa eran o mismo nombre e a miña cabeciña infantil non acababa de entender por qué eran o mismo sendo tan diferentes. En fin, cousas da infancia. Logo xa viñeron Doña Rocío, de ... (ver texto completo)
Doña Josefa, de Pías, é a nai do mellor amigo que tiven eu en Zamora, especialmente entre os dezaséis e os vinte anos: Acedo. Éramos inseparables, inda que el é dous anos menor ca min. Qué parella de dous, aquela! Non había bar, cafetería, nin sala de festas que non souperan de nós. Ata chegamos a actuar como parella de humoristas no teatro Ramos Carrión no intermedio dun concerto. Facíamos dous monólogos cruzados que converxían nun diálogo asombroso. El sempre foi moi espontáneo e imaxinativo.
... (ver texto completo)
Xa tardaba en aparecer o das... SS, non sei se estaria perdido ou ferido, aunque creo que con certeza admirador dos verdugos de AUSCHWITZ (campos de exterminio de millons de xudeos e non xudeos). Patriota de carton lee o que quer decir democracia, e se añoras o Franquito saco do Valle dos Caidos e levo pra casa
Nose como empezar:: Hola a todos, 1º Estrella que estas ahi, claro que siento no habernos visto en Febrero, fue visita relampago, pero ya vendra el verano pronto, y charlaremos ratitos, Ah.... lo de escribir en gallego afortunada tu que lo has estudiado yo, no tengo ni idea, ya sabes que nuestro gallego es especial, de hecho desde Padornelo a la Canda ningun pueblo hablamos igual, yo hay palabras que tu escribes que no entiendo, pero alguna en especial, tu hazlo si te sientes bien, ya nos entendemos, ... (ver texto completo)
Prezada Sofía, alégrame un montón que estés xa tan recuperada, tanto física- como anímicamente. Pouco a pouco todo se vai superando.
Tamén moitas gracias por acordate de min e incluirme nesta agarimosa familia. Apertiñas
Houbo un tempo no que as casas estaban cheas de xente, as cortes cheas de vacas e de res, as pallaregas cheas de herba, os currunchos con sequeiros de leña e palleiros de ramallos, as leiras aradas, as cortiñas todas cheas de patacas, verzas ou millo, e os camiños cheos de bulleiro.
E naqueles tempos había no pobo tantos Josés e Josefas, que a xente houbo de botar man das nomeadas para poder distinguilos.
Estaban o José da Salvadora. o José da Casavella, o Pepe da Joaquina, o Pepe da María Rosa, ... (ver texto completo)
Cuando empecei a ir o colegio da Mezquita con 6 anos, tuven unha profesora estupenda que se chamaba Doña JOSEFA e que me durou dous cursos, era de Pías. Despóis, tocoume en suertes outra profesora estupenda, chamada Doña PEPITA, de Vilanova, outros dous cursos. Pra mín foi todo un descubrimento cuando soupen que Pepita e Josefa eran o mismo nombre e a miña cabeciña infantil non acababa de entender por qué eran o mismo sendo tan diferentes. En fin, cousas da infancia. Logo xa viñeron Doña Rocío, de ... (ver texto completo)
Casi cuarenta años sin ventilar el cerebelo. Huele a rancio. Abra su mente a la brisa de la primavera. Pero no se apropie en exclusividad de esa bandera, que es la de todos.
Se lo dice un fiel servidor de la Patria.
Bueno ya que estamos todos que viva la madre superiora y el padre José, que por cierto sus oraciones no caen en balde roto (usted me entiende) yo me alegro mucho de poder estar con todos los amigos de este foro y espero poder entender alguno con mas claridad. El padre José estara contento con el Papa Francisco I desde luego ahora los Argentinos ya nos ganaran el mundial, porque juegan con mucha chance. Un abrazo para el padre José y usted reciba mi amistad y un cordial saludo. Hay cosas en la vida ... (ver texto completo)
Aprezado amigo Manuele: Me deixas xeo de alegría, pois como dixen ca, ou noutro foro el padre Xosé tiñan de facer santo, falo con coñecemento de causa, pois co que me téin contado téin motivos pra ser, pois su Santidade el Papahún sahún munto amigos desde fai muntos anos, nahún vexas lo contento que istá,él sabe como pensa Francisco, además si el nahún o saber quéin podía saberlo.

Unha aperta.
Aprezado YO SOY AQUEL: Es verdade istou contento por muntas razones, la primera que el amigo Manuele istá béin, logo temos a un gaxo que colabora en el foro, con sentido del humor, sin ánimo de ofender a nadie, más Manuel téin correa, coisa que outros presumen de demócratas más como nahún penses como els, teislo male, eu sei que nahún é o seu caso, en difinitiva penso que debemos estar tudos contentos.
Pedo disculpas os que nahún se cosideren en istá situazahún, pois eu isto me parece un xogo parecido ... (ver texto completo)
Bueno ya que estamos todos que viva la madre superiora y el padre José, que por cierto sus oraciones no caen en balde roto (usted me entiende) yo me alegro mucho de poder estar con todos los amigos de este foro y espero poder entender alguno con mas claridad. El padre José estara contento con el Papa Francisco I desde luego ahora los Argentinos ya nos ganaran el mundial, porque juegan con mucha chance. Un abrazo para el padre José y usted reciba mi amistad y un cordial saludo. Hay cosas en la vida ... (ver texto completo)
AMIGO VARELA, te estàbamos esperando como agua de MAYO, me alegro por tù regreso, durante tù ausencia mi gaita se encontraba triste y apenas sonaba, pero a partir de oy sonarà por todo el contorno de norte a sur y de este a oeste, bueno espero que vèngas con tu cuerpo descansado y tù mente clara, el amigo 252525 oy estarà contento por el regreso de sù amigo MANUELE, bueno VARELA seguiremos...... FELICIDADES a todos los JOSES Y JOSEFAS en especial a PEPITA por la parte que me toca, un abrazo pro parente ... (ver texto completo)
Amigo Raphael: Tu dices que tu gaita la tienes triste, pero si te digo como tengo la mia no te lo crees, la mia no suena es que ni siquiera se levanta, claro todas las juergas y cachondeo que he pasado la pobre quedo para la historia, un dia de estos levantara y me dara una gran alegria. La mente si la tengo clara y cada dia aprecio mas a los amigos que me aprecian. Un abrazo amigo.