Seguimos a voltas con ADIF, máis co dichoso AVE, este tren, aunque para funcionar tuvera que vir atravesado... é exagerado o ancho que expropian con tal fin, xa non poden facer máis daño nas fincas, arboleda, fontes, camiños, fain é desfain como le da a gana, valoran é pagan con cuatro €. " é todos tan felices"
Non chegaba con esto, que ahora ADIF ven reclamando algunhas fincas de cuando expropiaron para facer o ferrocarril, que pasa por Lubián, de esto fará ochenta ú noventa anos, seguro que nos ... (ver texto completo)
Piño, como se suele decir:" Tienes más razón que un santo ". A cuenta del "progreso "nos estamos quedando sin pueblos... primero carretera general, después autovía, más tarde no se lo que será... y cada vez por un sitio distinto... Antes las vías del tren normales, ahora " El Ave ", nos dejan todo lleno de agujeros y barrancos... parece como si los topos se hubieran ensañado con nosotros.
En Castrelos, para esa carretera, de mierda, que han hecho, nos han expropiado medio pueblo... la metieron por ... (ver texto completo)
Seguimos a voltas con ADIF, máis co dichoso AVE, este tren, aunque para funcionar tuvera que vir atravesado... é exagerado o ancho que expropian con tal fin, xa non poden facer máis daño nas fincas, arboleda, fontes, camiños, fain é desfain como le da a gana, valoran é pagan con cuatro €. " é todos tan felices"
Non chegaba con esto, que ahora ADIF ven reclamando algunhas fincas de cuando expropiaron para facer o ferrocarril, que pasa por Lubián, de esto fará ochenta ú noventa anos, seguro que nos ... (ver texto completo)
Da gosto o béin que relatan, tanto la miña ex, como agora o seu propio marido, sobre tudo contándonos donde pesca, más se le olvidó de decir que gracias al de las polainas que tanto en su día foi criticado por el asunto de hacer los pantanos agora podemos pasear la cucharilla, béin lo que o sinor dice Yak 42 de Defensa según el xefe que es unha Eminencia en asuntos de política, me dice que si mandará el antes citado, que nahún pasaría íso, pois él nuca mandaría a sua tropa a correr riesgos innecesarios, ... (ver texto completo)
La pesca de la trucha en el embalse de las Puertas te incita a la reflexión. Entras por el alto de Entreceniza en un camino que, con un jeep en las manos, te lleva al lugar más apartado del mundo, al lado mismo de la alambrada del Invernadero.
Verdad es que las truchas hacen burla de tus cebos. Son muchos hectómetros cúbicos de agua, y tiene que ser una casualidad que la cucharilla pase cerca de cualquier pez.
Pero al tiempo que activas la musculatura de los brazos y la espalda con los continuos ... (ver texto completo)
Aprezada ex, depois de ver a tua escrita, bueno mellor dito de estudiarla, se vei que Dona María nahún tiña pelos na mollada,é decer dixo tudo aquilo que sabía y sentía, eu penso que istás coisas sahún tahún naturales como a vida mesma, como me dice o meu xefe donde manda o patrahún nahún manda marilleiro, claro que eu a veces que penso que é de outra maneira, so fai falta ver a caixa tonta según que casos tudo se paga con diñeiro.
Me alegro un montahún de que sigas con ise humor que te carecteriza, ... (ver texto completo)
A Telesforo lo trato a cuerpo de Rey. Ahora anda muy entretenido con la pesca de la trucha. ¿Tú sabes los paseos que le da a una especie de mariposa metálica a la que él llama cucharilla? Se me marcha para el embalse del Cenza y para el de las Portas y el de la Veiga, y vuelve de noche sin truchas. Él dice que practica la pesca sin muerte, pero a mí me parece que ellas se están riendo de él.
Ahora le ha entrado la manía de hacerme el amor vestido con el uniforme de gala, con sus medallas y todo. ... (ver texto completo)
Un rey entregó dos pichones de halcón al instructor para que los entrenara pero uno no se movió de la rama, a tal punto que había que llevarle el alimento. Nadie pudo hacer volar al ave. Una mañana, vio al halcón volando ágilmente en los jardines. Traedme al autor de ese milagro, dijo. Entre feliz e intimidado el hombre le explicó: No fue difícil, su Alteza: sólo corté la rama. El pájaro se dio cuenta que tenía alas y se largó a volar.
Este chiste me ha desdramatizado.
"Le aseguro que si croa como un pato y nada como un pato, es un pato", aseguraba el ministro de Asuntos Exteriores J. M. G. Margallo...

Margallada.
Jamás deberían los abogados hacer una pregunta en sede judicial a una abuela, si no se encuentran debidamente preparados para la respuesta que pudiera venírsele encima.
Durante un juicio en Sanabria, el fiscal llamó al estrado a su primer testigo, una mujer de avanzada edad, cuyo rostro aparecía surcado por centenares de dignas arrugas.
Acercándose parsimonioso a ella, le preguntó, así como para darle confianza:
--Señora María, usted me conoce, ¿verdad?
-- ¿Que si lo conozco? Claro que lo conozco, ... (ver texto completo)
Aprezada ex, depois de ver a tua escrita, bueno mellor dito de estudiarla, se vei que Dona María nahún tiña pelos na mollada,é decer dixo tudo aquilo que sabía y sentía, eu penso que istás coisas sahún tahún naturales como a vida mesma, como me dice o meu xefe donde manda o patrahún nahún manda marilleiro, claro que eu a veces que penso que é de outra maneira, so fai falta ver a caixa tonta según que casos tudo se paga con diñeiro.
Me alegro un montahún de que sigas con ise humor que te carecteriza, trata béin al militare sinor Telesforo nahún o deixes solo.
Un beixo. ... (ver texto completo)
Aprezado colega, quéin istá a dictar é o padre, me dice assín debemos rezar unhs pdre nuestros por iste xermano descarriado, nahún sabe lo que dice, que Deus le perdoe, pode que isté poseido por el Demonio.

Unha aperta.
Amigo Manuele, si nahún o vexo nahún dou credito a iste mensaxe, quero pensar que algún carallo con mal gosto te quer foder, pero por Deus do Ceo creo co Manuele nahún se merece ísto, sexamos serios, levemonos béin pra cuatro días que istamos ca, logo dice ahí o sinor por la perdida do noso Madride, debía saber o sinor que o Madride ísta xeo de gañar ligas y a copa de Europa inda istá por xogar.
Nahún me tome a male as miñas parábolas más muntas coisas que se dicen ca nahún prestan.

Unha aperta.
Jamás deberían los abogados hacer una pregunta en sede judicial a una abuela, si no se encuentran debidamente preparados para la respuesta que pudiera venírsele encima.
Durante un juicio en Sanabria, el fiscal llamó al estrado a su primer testigo, una mujer de avanzada edad, cuyo rostro aparecía surcado por centenares de dignas arrugas.
Acercándose parsimonioso a ella, le preguntó, así como para darle confianza:
--Señora María, usted me conoce, ¿verdad?
-- ¿Que si lo conozco? Claro que lo conozco, don Policarpo. Lo conozco desde que era un niño. Y francamente le digo que si entonces era usted el mismo demonio, ahora parece Lucifer. Es usted una decepción para sus padres y para todo el pueblo, porque siempre miente, cree saberlo todo, es un prepotente abusivo, engaña a su esposa y manipula a las personas, como pretende hacer ahora conmigo. Se cree el mejor del mundo, pero en realidad para mí es usted un don nadie. Claro que sé quién es usted.
El fiscal se quedó perplejo, sin saber exactamente cómo continuar. Para matar aquel abrumador silencio, apuntó hacia la sala y efectuó una segunda pregunta:
-- ¿Conoce al abogado de la defensa?
--Por supuesto que lo conozco. Sí, también conozco al señor Rodríguez desde su niñez. Es memo, medio marica y tiene un problema con la bebida. El peor abogado que pisa los juzgados, sin mencionar que engaña a su esposa con tres mujerzuelas diferentes, una de las cuales es la suya, de usted, don Policarpo, como bien sabe. ¿No recuerda?
Entonces el juez llama a los dos letrados para que se acerquen al estrado, y les dice:
--Si a uno de ustedes dos, par de pelotudos imbéciles, se le ocurre preguntar a esta venerable anciana a ver si me conoce a mí, sepan que lo mando a la silla eléctrica sin más contemplaciones. ... (ver texto completo)
Dos semillas estaban juntas en el suelo primaveral y fértil. La primera semilla dijo: — ¡Yo quiero crecer! Quiero hundir mis raíces en la profundidad del suelo que me sostiene y hacer que mis brotes empujen y rompan la capa de tierra que me cubre... Quiero desplegar mis tiernos brotes como estandartes que anuncien la llegada de la primavera... ¡Quiero sentir el calor del sol sobre mi rostro y la bendición del rocío de la mañana sobre mis pétalos! Y así creció. La segunda semilla dijo: —Tengo miedo. ... (ver texto completo)
Que gran pais temos... si pero pra unhos poucos, quedei abraiado hoxe mirando unha canle de televisión das controladas pòlo poder. Decindo que os bancos de alimentos xa non dan abasto, as ong, cáritas coa que eu colaboro, os comedores socias de misioneras del silencio, capuchinos, jesuitas etc., sin contar os miles de indixentes que pululan polas noites o lado dos contenedores comendo froita semipodrida e abrindo bolsas de lixo e comendo restos de comida etc.
¡Que colas de xente esperando un prato ... (ver texto completo)
Al hilo del anterior... Dice el párrafo del Estatuto textualmente sin comas ni puntos: Para formar parte de la comunidad de vecinos de Padornelo la familia ha de estar empadronada en el municipio de Lubián y residir en la localidad de Padornelo durante más de seis meses al año. Que se den estas condiciones, son unos 12 con los cuatro últimos vecinos y la junta rectora la forman seis. Esto aplicado a rajatabla, es decir, todos iguales, en la Junta rectora quedan la presidenta y el Secretario. Y si ... (ver texto completo)
Hola a todos.-
Un relato real como la vida mismo. Hace unos años toda mi familia (gallega) tubo unos problemas bastante engorrosos con la Delegación de Hacienda causados por el Hi. Pu. de un cura muy allegado a la familia. Un día me voy a la gestoría y la verdad muy cabreado, allí con la dueña de la gestoría me despache a gusto refiriéndome al cura con palabras que no se pueden publicar, entre lo mucho que solté por mi boca fue que mi Padre me envió a estudiar con el cura dos años seguidos cuando ... (ver texto completo)
De ahí viene; Que la inteligencia espiritual es un patrimonio del hombre, no un monopolio de las religiones.