Amigo Camba, en efecto ô que ô sinor di assín era nos tambéin ô practicabamos. Quero aclarar unha coisa eu nahún teño nada de recor contra ningún tipo de guarda, nin ispañolo nin portugués, pois els so facían cumplir co deber encomendado por ambós rexemenes, más nos por os potugueses nahún tiñamos medo pois casí sempre era por conta do que nos lo vendía.
Referente a ise gaxo que falas eu tambéin ô coñecía quero pensar que vivió nun pobo perto do meu, xamado Cuadra, logo marcharía pra imbaixo.
Un ... (ver texto completo)

Bueno, eles non eran malos o que pasaba era que eles, aparte de cumplir con a sua obligación tamen levaban un pequeno porcentaxe que lle complementaba a nómina. Pero eso non era mais que un pequeno trapicheo que axudaba a precaria economia familiar, que aunque non faltaban os productos básicos, sempre tiñas vite pesosw no bolsillo pra fardar cos ar rapazas.
Referente o de Vinhais, perteñecía a Armada Portuguesa, e fixemos boa amistade por os 70.

Onte, por a tarde pasaron por a TVE un reportaxe sobre o viño da Riverira Douro, e dos bascos que suben as esclusas pra facer a ruta do viño. Algún dia, si Dios quere faréi esa ruta, que amin tamen me gusta o viño.

" El que a este mundo vino,
y no bebe vino,
a que c... vino".
....
"Bendito sexa Noé
Que plantou o primeiro Sarmento.
A unhos lle quita a sede,
e a outros o conocimento"
Refrans populares do viño

Ahora vou a perderme unha semana a Mallorca. A volta me engancho si me o permite a muller.
Un abrazo ... (ver texto completo)

Bous dias, eu tamein podo falar de eisu. Obrigado

Hola José: Me alegro que entres no foro das lembranzas da nosa xuventud. Por donde cruzabas a raya?. E a mercancía donde a entregabas?. A nosa debía estar na Gudiña antes de que chegaran os trenes Expresos, entre a unha e as duas da mañán, por o que as oito había que empezar a andar desde a Cisterna.

Un abrazo

Fas unha descripción tal cual era, o que si eu non sei e por que a cruz de ferro lle chamaban a "Cruz do Largo".
Un abrazo.

A min me decía meu pai que se matara alí un o cairse do cabalo.

Bueno, parece que PICAREL anda perdido. Eu voume unha semana a descansar a Mallorca, de modo que a volta xa seguimos en contacto si a miña muller me deixa, e me entero como lle foi na operación a hirmá do da Casa de Perú.

Hasta a volta, un abrazo

Ois claro que non pode decaer a amistade con os nosos veciños. Sempre dixen que a o final, o que importa é a relación coas personas.

Mira: Eu cheguéi a ir solo, cando tiña 15 anos, nun burro hasta a Veiga do Seixo a comprar unhas doceas de ovos a unha tenda que si mal nos recordo era de un home coxo, que tiña familia na Gudiña. Quero recodar que o tendeiro Severino tamen era de por ahí.
Como verás, piséi bastante o camiño hasta Barxa. Rocordo, aparte da cruz de ferro que había a mitade do camiño, ... (ver texto completo)

Fas unha descripción tal cual era, o que si eu non sei e por que a cruz de ferro lle chamaban a "Cruz do Largo".
Un abrazo.

Amigo Camba, en efecto ô que ô sinor di assín era nos tambéin ô practicabamos. Quero aclarar unha coisa eu nahún teño nada de recor contra ningún tipo de guarda, nin ispañolo nin portugués, pois els so facían cumplir co deber encomendado por ambós rexemenes, más nos por os potugueses nahún tiñamos medo pois casí sempre era por conta do que nos lo vendía.
Referente a ise gaxo que falas eu tambéin ô coñecía quero pensar que vivió nun pobo perto do meu, xamado Cuadra, logo marcharía pra imbaixo.
Un ... (ver texto completo)

Bous dias, eu tamein podo falar de eisu. Obrigado

Hola amigo: Eu penso que tiñas mais producia mais medo o perder a mercancía que os paus que daban si te collían. Pero había unha tecnica pre darlle esquinazo e que non te pillaran. Saían de diante abrindo o camiño dous homes con con media alpaca e con uhos fentos dentro do saco pra que fizeran bulto. Si os pillaban, saían correndo e berrando pra que os de detrás deran a volta. Os primeiros podian correr mais porque levaban pouco peso, e os guardias tardaban en pillalos, si e que o conseguian. Despois ... (ver texto completo)

Amigo Camba, en efecto ô que ô sinor di assín era nos tambéin ô practicabamos. Quero aclarar unha coisa eu nahún teño nada de recor contra ningún tipo de guarda, nin ispañolo nin portugués, pois els so facían cumplir co deber encomendado por ambós rexemenes, más nos por os potugueses nahún tiñamos medo pois casí sempre era por conta do que nos lo vendía.
Referente a ise gaxo que falas eu tambéin ô coñecía quero pensar que vivió nun pobo perto do meu, xamado Cuadra, logo marcharía pra imbaixo.
Un ... (ver texto completo)

Gracias amigo Camba, por participar no noso foro e por alegrarte das cousas boas que ten a vida, supoño que sabes ti mui ben que nos pobos raianos, sempre nos uniu moita amistade cos nosos veciños, a cal xa tiñan os nosos ancestros, e nos non temos que deixala decaer.
Un abrazo amigo.

Ois claro que non pode decaer a amistade con os nosos veciños. Sempre dixen que a o final, o que importa é a relación coas personas.

Mira: Eu cheguéi a ir solo, cando tiña 15 anos, nun burro hasta a Veiga do Seixo a comprar unhas doceas de ovos a unha tenda que si mal nos recordo era de un home coxo, que tiña familia na Gudiña. Quero recodar que o tendeiro Severino tamen era de por ahí.
Como verás, piséi bastante o camiño hasta Barxa. Rocordo, aparte da cruz de ferro que había a mitade do camiño, ... (ver texto completo)

Amigo Camba, me alegro munto que ô pasaras béin, pois sobre ô que contas das procesions, a min cando vexo tudo iso pónseme a carne de pita,ê unha reazahún munto extraña, pois eu nahún sahún ningún fanático da relixión, de tudas maneiras nahún sei a que se debe istá reacción no meo corpo, so me pasaba cando era dinoite co trelo sendo garoto, claro alí tiña unha explicazahún pois era ô medo os guardas,ê decer a benemerita do sinor Francisco, que se te collian además de quitarte ô que tú habías pagado ... (ver texto completo)

Hola amigo: Eu penso que tiñas mais producia mais medo o perder a mercancía que os paus que daban si te collían. Pero había unha tecnica pre darlle esquinazo e que non te pillaran. Saían de diante abrindo o camiño dous homes con con media alpaca e con uhos fentos dentro do saco pra que fizeran bulto. Si os pillaban, saían correndo e berrando pra que os de detrás deran a volta. Os primeiros podian correr mais porque levaban pouco peso, e os guardias tardaban en pillalos, si e que o conseguian. Despois ... (ver texto completo)

Amigo: Veo que habéis pasado unas Pascuas pasadas por buena mesa. Me alegro, porque como dice el refrán, la vida hay que pasarla a tragos.

Un abrazo

Gracias amigo Camba, por participar no noso foro e por alegrarte das cousas boas que ten a vida, supoño que sabes ti mui ben que nos pobos raianos, sempre nos uniu moita amistade cos nosos veciños, a cal xa tiñan os nosos ancestros, e nos non temos que deixala decaer.
Un abrazo amigo.

Gracias por os teus nobles desexos. No que a min concerne, a verdade e que foron unhas festas entrañables, disfrutando da familia que se desplazou integra a Cartagena. Ademais, acompañounos o bo tempo, e pudemos disfrutar vendo as procesions das Cofradias Marrajos e Californios, que se esforzan pra ser os millores, en unha competencia noble e leal.
Asímesmo, hay que recoñecer que as imaxes de Salzillo en Murcia son dignas de ver.
Abrazos

Amigo Camba, me alegro munto que ô pasaras béin, pois sobre ô que contas das procesions, a min cando vexo tudo iso pónseme a carne de pita,ê unha reazahún munto extraña, pois eu nahún sahún ningún fanático da relixión, de tudas maneiras nahún sei a que se debe istá reacción no meo corpo, so me pasaba cando era dinoite co trelo sendo garoto, claro alí tiña unha explicazahún pois era ô medo os guardas,ê decer a benemerita do sinor Francisco, que se te collian además de quitarte ô que tú habías pagado ... (ver texto completo)

Boas tardes amigo: Agradable sorpresa que sexas sacristán. Eu de pequeno tamén quería ascender no escalafón a sacristan pero me quedéi en monaguillo. Pero non por eso lle votaba menos tragos o viño do cura.

Agora xa vexo as procesions desde unha silla, porque aiquí duran 10 días, desde o venres de Dolores hasto o Domindo de Resurrección. Son muy largas e hay momeentos en que hay 14 pasos procesinando na calle, e cando se recollen os Californios salen outros tantos pasos Marrajos, que por certo, ... (ver texto completo)

Amigo Camba, que sorpresa más agradable, ver que istás béin,ê pra min un pracer munto grande saber que te gostán as procesiones, mira eu de piqueno fui monaguillo, más ahora por causas axenas que nahún vein ô caso explicar, teño que facer de sacristán, teño un padre que ê un santo, pois si nahún fora assín nahún se deixaría inganar, de tudas maneiras espero y desexo que sea por pouco tempo, non por deixar de facer ô cometido, más pronto marcharemos para Madride, pois levo alla muntos anos.
Espero ... (ver texto completo)

Aprezado Barxés, me alegro munto que ô pasarín béin, lo sento en el alma nahún poder istar con voçes, más as obrigazahúns mandan, pois como dice ô refrán donde a patrón nahún manda marilleiro, tambéin le digo que xa había tempos que non asistía a tantas misas, béin mellor dito a facer de sacristán, pois aquí muntas misas facemolas ô are libre, claro a iniciativa parte do padre Xosé, pois a él le gosta más, según me dixo a min ê por culpa do desadorante, cuando pasa ô vento ô efecto do Mata tudo fica ... (ver texto completo)

Boas tardes amigo: Agradable sorpresa que sexas sacristán. Eu de pequeno tamén quería ascender no escalafón a sacristan pero me quedéi en monaguillo. Pero non por eso lle votaba menos tragos o viño do cura.

Agora xa vexo as procesions desde unha silla, porque aiquí duran 10 días, desde o venres de Dolores hasto o Domindo de Resurrección. Son muy largas e hay momeentos en que hay 14 pasos procesinando na calle, e cando se recollen os Californios salen outros tantos pasos Marrajos, que por certo, ... (ver texto completo)

Prezado Zé: Mundo obrigado polo desejo de beim pra nos, foi tudo beim a cumida da pascoa ficemola este ano o dia 5 as 15h nosa 14h bosa no restaurante Poças de Bragança, botamoste de menos pois sô faltaste tu i o Sñr. Armindo pois ele está doente i naho pudo vire, mais mandoute muntos cumprimentos pra ti i pra tua familia. Ora a cumida munto beim cumemos de primeiro picaña y de segundo posta a mirandesa na grelha. O Diamantino desde Chaves veo no carro do Paulo
mais de volta ja tivo que durmir eim ... (ver texto completo)

Amigo: Veo que habéis pasado unas Pascuas pasadas por buena mesa. Me alegro, porque como dice el refrán, la vida hay que pasarla a tragos.

Un abrazo

Deseamos que tu hermana salga bien de la operación, como no puede ser de otra manera. Dios siempre oye nuestras plegarias.
Un abrazo

Gracias por os teus nobles desexos. No que a min concerne, a verdade e que foron unhas festas entrañables, disfrutando da familia que se desplazou integra a Cartagena. Ademais, acompañounos o bo tempo, e pudemos disfrutar vendo as procesions das Cofradias Marrajos e Californios, que se esforzan pra ser os millores, en unha competencia noble e leal.
Asímesmo, hay que recoñecer que as imaxes de Salzillo en Murcia son dignas de ver.
Abrazos