Decidió al fin Don José, ayer noche, despojar su cuerpo de las negras vestiduras, y poco a poco se fue quedando en reducidos paños, hasta que se zambulló en la cama. Mascullando una oración, pensaba de esta suerte:

" ¡Dios sacramentado, cuantísimo dinero!. Me dijo Zé de las Carvajas que su jefe cuenta su caudal por millones... Y todos los billetes son de quinientos. ¿Cómo será un millón? Quisiera yo verlo. Dehesas, casas, renta de bonos del Estado,... Ya lo creo. Y el hombre de capital mira mucho ... (ver texto completo)
Sinor Telesforo, da gosto o béin que relata os feitos acontecidos, más se olvidó de decer que Dn. Xosé o dilleiro lo querría para repartir con los más necisitados, pois él so sabe repartir lo que téin.

Este día tenían unha discursiahún el padre y el xefe eu jamás los vira en tahún grande sintonía, istaban a discutir los feitos de Madride del sábado pasado, coisa que eu fun testigo, le dicía el xefe, teño de xamar a meu amigo Mariano ísto nahún pode ser, el padre le contestaba, eu rezaré para que ... (ver texto completo)
Decidió al fin Don José, ayer noche, despojar su cuerpo de las negras vestiduras, y poco a poco se fue quedando en reducidos paños, hasta que se zambulló en la cama. Mascullando una oración, pensaba de esta suerte:

" ¡Dios sacramentado, cuantísimo dinero!. Me dijo Zé de las Carvajas que su jefe cuenta su caudal por millones... Y todos los billetes son de quinientos. ¿Cómo será un millón? Quisiera yo verlo. Dehesas, casas, renta de bonos del Estado,... Ya lo creo. Y el hombre de capital mira mucho ... (ver texto completo)
O Frieirés (e que me perdoen todos os frieireses das Frieiras) é un cara de carallo, que non fai outra cousa que esgaravellar na horta despois de sementadas as patacas.
E falando de patacas, decíalle un cativo a seu pai, en Lubián, sesenta anos atrás:
--Papá, eu quero patacas fritidas! Cando nos fará a mamá patacas fritidas?
E contestáballe o pai que, por certo, chamábase Xe coma o Ze:
--Ai, Fillo... Nós, na casa, comeremos patacas fritidas cando o carballo da Agrela dea olivas...

Sempre mo ... (ver texto completo)
La paciencia es la más heroica de las virtudes, precisamente porque carece de toda apariencia de heroismo. Dicho esto usted no se como se las arregla pero siempre nos cuenta historias bonitas. De usted y de otras personas de este foro se aprende.
Amigo no se quien eres, pero gracias por tus palabras, en esta vida todos tenemos que expresarnos con libertad. Lo que ocurre es que algunas personas pisotean nuestros derechos. Aun asi no me enfado y pienso que todos cometemos errores y sin darnos cuenta ofendemos al que menos selo merece. Mi gratitud por tus palabras.
Un abrazo
O Frieirés (e que me perdoen todos os frieireses das Frieiras) é un cara de carallo, que non fai outra cousa que esgaravellar na horta despois de sementadas as patacas.
E falando de patacas, decíalle un cativo a seu pai, en Lubián, sesenta anos atrás:
--Papá, eu quero patacas fritidas! Cando nos fará a mamá patacas fritidas?
E contestáballe o pai que, por certo, chamábase Xe coma o Ze:
--Ai, Fillo... Nós, na casa, comeremos patacas fritidas cando o carballo da Agrela dea olivas...

Sempre mo ... (ver texto completo)
Que buen recuerdo, Carlos. Es cierto que a medida que pasa e tiempo vamos desando la memoria, y van apareciendo referentes de directos e indirectos del querido Cadavos y que anidaron aquí en Argentina... en La Plata, Buenos Aires, Mar del Plata, Berazategui, Rosario y otro pueblos. LA colonia aquí fue muy nutrida, muy activa, muy "especial" como toda comunidad que deja sus tierras y van en búsqueda de un mundo mejor. (Nos paso a nosotros, habiendo nacido aquí y retornando a la amada Galicia a principios ... (ver texto completo)
Hola, escribo desde LaPlata, Argentina. Soy Albsrto Asenjo, hijo de Gabriel Asenjo, Nieto de Antonio Asenjo, bisnieto de Asenjo Lopez (cuyo cuerpo si no me equivoco está en el cementerio de Cadavos, probablemente detrás de una iglesia). Mi abuelo nació en el año 1901 y vino a la Argentina aproximadamente en el año 1920. Por algunos de los nombres que he leído en el mensaje creo que somos parientes, ya que si no recuerdo mal Maruja y Milagros eran primas de mi abuelo. Y Agustín Ceballos trabajó en ... (ver texto completo)
Eu caa dia que passo entendo menos a este Sr Fritares porque nunca contribui nada mas o sempre em cima de de molestar a seu primo e o que se ponha pr diante. Isto indigna a qualquer que só vem a este foro a se divertir. Marchese Sr Fritares e não faça sofrer à gente. Segua vendendo seu Vermut e suas cervejas e não pague suas frustraciones.
Primo, pero no te das cuenta que todos sabemos que eres tú, deja de hacer el burro.

Un abrazo.
Quiero contestarte por alusiones, ya que me mencionas como primo y como tal te contesto. Lo primero decirte que ya estas ofendiendo y poniendo palabras malsonantes a mi persona. Segundo yo ya no te menciono para nada, espero que me olvides, ya en verano de bis a bis me puedes decir lo que quieras, pero no ofendas ni molestes.
Otra cosa este chico pone bien claro un correo, si eres un poco pillo le escribes y ya veras quien te contesta.
Tú tienes algo contra, me lo dices a parte y todo solucionado, ... (ver texto completo)
Veo que esta señora Loca del Tango se me ofrece para hacer un peteclin, yo la verdad que no sé a ciencia cierta qué quiere decir, pero lo imagino. Al señor 25 le doy las gracias por los buenos consejos que me da, pero en cuanto al señor mayor por el día que le di en el bastón, fue porque él no se retiró de la acera, quizás yo no debía ir por ahí, pero con el tráfico que hay me siento más seguro, además la mayoría de la gente cuando paso o se paran o se retiran, cosa que este señor no hizo. Ahora ... (ver texto completo)
Primo, pero no te das cuenta que todos sabemos que eres tú, deja de hacer el burro.

Un abrazo.
Sinor O galo desplumado, eu tambéin penso algo parecido o sinor en iste apartado, más deixe o garoto que parece que nos quer facer partícipes da sua vida, desdelogo si é verdade o que dice tambéin téin de pasar as del, a min me resulta munto difícil crer que o seu xermano le pegue a su padre, más téin de haber de tudo na viña del sinor. Fodase co gaxo.
Sr. 2525: En la vida hay de todo y este hermano de Javi es un monstruo. Y el peor por contarlo, lo que tenia que hacer es denunciar a las autoridades competentes este tipo de maltrato. Es por comentar algo; porque sinceramente no me lo creo. Fodase o gaxo
Buen señor; A los viejos y no tan viejos les gusta el botelo por que saben apreciar lo bueno. (PAPANATAS)
Sr. Yo soy aquel, yo creia que le botelo se comia solo, pero veo que se come con papanatas. Gracias por la receta
Llegó a casa el niño y, antes de hacer los deberes, preguntó a su mamá, que estaba friendo una cebolla:
--Mamá, ¿cómo se llama eso de que uno se acuesta encima y otro debajo?
--Se llama follar --contestó mamá, distraída, pensando en los maltratos de papá.
Cuando el pequeño Javi regresó del colegio al día siguiente...
--Mamá, era litera. La profe, que vayas.
Muy bueno paisana, lo que me deja despistado es para el pequeñin. No sera el Javi que todo se lo cuenta a mamá.
Llegó a casa el niño y, antes de hacer los deberes, preguntó a su mamá, que estaba friendo una cebolla:
--Mamá, ¿cómo se llama eso de que uno se acuesta encima y otro debajo?
--Se llama follar --contestó mamá, distraída, pensando en los maltratos de papá.
Cuando el pequeño Javi regresó del colegio al día siguiente...
--Mamá, era litera. La profe, que vayas.
Por fin me venció el cansancio, y me quedé dormido con ese letargo tenebroso, abrumador y calenturiento, que más bien parece el último periodo de una fuerte borrachera.
Entonces soñé que andaba por el último piso de un edificio en construcción, saltando de viga en viga, por entre las cuales se veían las de los pisos inferiores. Todo era como una inmensa jaula de vigas y maderos.
Corría y saltaba, movido de un hondo afán inexplicable.
De pronto me faltaban las vigas del piso, mis pies quedábanse ... (ver texto completo)
Si el cansancio le venció y entro en un sueñó asi de tremendo, todo es parte de la situación del pais (desalojos, recortes etc etc) de todas maneras creo que usted tenia que escribir alguna novela. La bofetada de la Sra Pita le habrá dormido otra vez, lo digo por peso y volumén.
Buenos y fantasticos dias. (Siga con este humor) (Empezar el dia con buen ánimo es lo mejor)
Por fin me venció el cansancio, y me quedé dormido con ese letargo tenebroso, abrumador y calenturiento, que más bien parece el último periodo de una fuerte borrachera.
Entonces soñé que andaba por el último piso de un edificio en construcción, saltando de viga en viga, por entre las cuales se veían las de los pisos inferiores. Todo era como una inmensa jaula de vigas y maderos.
Corría y saltaba, movido de un hondo afán inexplicable.
De pronto me faltaban las vigas del piso, mis pies quedábanse ... (ver texto completo)