Aprezado Rodolfo, vexo co sinor presume de ser un cura moderno, me parece béin nahún tanto assín o seu colega padre Xosé, según éste me dice que nahún debía faltar al respeito de la doctrina cristiana, pois el segredo de confesiahún sempre debe ser un segredo, nunca para divulgarlo y menos en un foro. Otra cosa es el sinor Pinocho, que por certo téin tanta gracia que parece que le pica el..., perdón istaba a divagar, se me foi el santo al cielo, nahún teño remeio y menos cuando paso tuda noute o ... (ver texto completo)
Las mujeres se pueden desnudar con la vista y una buena imaginación

Dos náufragos en el agua flotaban agarrados de un pedazo de madera, creyendo que nadie los va a rescatar, uno de ellos empieza a gritar:
- ¡Santo Tomás, Santo Tomás, sálvame. Si me salvo no vuelvo a beber, ni a fuma, ni vuelvo a fornicar, ni a drogarme, ni a mirar culos en movimiento de chicas.
De pronto le grita el otro:
- ¡No prometas más cosas tonto, que ahí viene un barco!

AD MAIOREM DEI GLORIAM
Reverendo cura Rodolfo: Es Vd. un sacerdote muy moderno, progresista y está muy preparado para la vida moderna, ya me han contado que sus feligreses están encantados con su sermones y consejos.

EL QUE ESTE LIBRE DE PECADO, QUE TIRE LA PRIMERA PIEDRA
Hola manuel, buscando informacion sobre la panaderia malagueña, encontre este arti cu lo.
resulta que mi bis-abuelo, Galvarino Pavez fue dueño de esa panaderis, junto con un español
por lo que me contaba mi abuelo, cuando recordaba que iba a ver a su padre a la panaderia en san diego.
mi correo es marielapavez. delacruz@hotmail. com para conversar sobre el tema:)
saludos
Hola; Me intereso tu tema, porque supe que mi bis-abuelo tambien fue propietario de esta panaderia... por alla por el 1889 èl llego a Chile desde Italia Torino. Su apellido era Dossetti. Tu sabes algo al respecto?....... suerte y gracias
Hola PINOCHO, sen duvida ningunha eres o que mais chistes conta do foro é mais bonitos... ¿non serás carpinteiro?.
Un saudo.
Soy algo de todo: Carpinteiro, Ferreiro, ferralleiro, chapista, electricista…. Aquí igual se plancha un huevo que se fríe una corbata.
Dos locas se escapan del manicomio y andando por el campo encuentran una escopeta, una le pregunta a la otra:
- ¿Para qué servirá esta cosa?
La otra le contesta que no tiene ni idea. Una se pone a mirar por el cañón y la otra aprieta el gatillo... ¡Boooooom!
La que apretó el gatillo dice:
- ¡No me mirés con esa cara! ¡yo también me asusté!

AD MAIOREM DEI GLORIAM
Assín, assín me gosta a min que a xente se leve béin aportando tudos algunha coisa sempre con tudo el respeito a los demás é ísto será un foro de paz, que para armar lio xa istán los políticos, nahún teño por más sinor carballo algunha vez tiñamos que coicidir.
Unha aperta para tuda malta.
Hola PINOCHO, sen duvida ningunha eres o que mais chistes conta do foro é mais bonitos... ¿non serás carpinteiro?.
Un saudo.
"Vino salido de cepas, siempre lleno de primores, que a los que no saben letras, los hace predicadores" El vino que salte; el queso, que llore, y el pan, que cante.
Con todo cariño para los que les gusta el vino. Más aun para mi pinocho, su madera y su verdad resaltan enmedio del taller de carpinteria.
Que Dios te bendiga y a todos los da Vilavella.
Cuando uno bebe

El primer vaso, es por sed,
el segundo, por compañía,
el tercero, es alegría,
y el cuarto por tontería.

AD MAIOREM DEI GLORIAM
VAMOS A DECIR MAS BIEN ¡COMO SE PASAN LOS AÑOS! Estaría escribiendo dos horas para contestarte Felipe, porque en tu corto relato y haciendo referencia a esas juventudes de aquellos años guapos y feos y feas y guapas, que es lo de menos creo que a los 20 años todo se ve bonito, describes muy bien lo que, porque el que mas y el que menos no disponíamos de esa libertad, de la que hoy disponen los jovenes, teniamos obligaciones que sabíamos había que cumplir, tu fijate en tu corta juventud todo lo que ... (ver texto completo)
Cierto y real lo que dices, Sofía. Pero a cada generación le ha tocado una forma de vida distinta. Y si los hijos de hoy en día son como son es porque los padres de hoy en día somos como somos y los criamos como los criamos. Si les damos todo, ¿qué aliciente tienen para buscarse la vida? Nosotros espabilábamos porque buscábamos una forma de vida mejor. Pero ellos no tienen que buscarla porque mejor que en casa de sus padres no van a estar en ningún sitio, tal como está el patio. Y esa es la realidad. ... (ver texto completo)
Por fin alguien respira! Nosotros hemos estado incomunicados porque acabamos de volver de un crucero por el Mediterráneo. Pero pronto estaremos por ahí y por supuesto la merienda está garantizada; y si tienen que ser dos, mejor...
Sinor yo soy aquel, istou munto de acordo co sinor, pois eu viví íso de cerca,é decer que tuda xente empezando por os garotos y terminando por los mayores tudos a decer que Ispaña nahún prestaba, más penso eu que sería con el medo que les tiñan, como dice Don Ricardo en un pobo da contorna,é decer (Lubian), eu istou totalmente de acordo con él, encuanto al xogo de la bola y lo que dice de la monxa arxentina, Deus nos librar de la xente de pensamento único, claro que tudos ístes sólo istán contentos ... (ver texto completo)
Un hombre va caminando por una calle oscura. De pronto se encuentra con otro que le apunta con un arma. El atacado comenzó a reirse...
- ¡Ja ja ja juaaaaaa!
- ¿Se puede saber de qué carajo te ries?
- ¡De ti, tonto jajaja! ¡No traigo ni un centavo!
- ¿Y a mí que mierda me importa? Yo soy violador, vamos! bajate los pantalones!

Mendacem memorem esse oportet
Os brasileiros istuberon a reirse dos españoles, mais o que rie ùltimo rie millor, casi disfrutei tanto con ALEMANIA como fai 4 anos con ESPAÑA (CHORA BRASIL) E O SIGUIENTE E ARGENTINA. ------------- AUPA ALEMANIA.------------ SALUDOS AMIGO 252525, XA ESTAREMOS
Sinor yo soy aquel, istou munto de acordo co sinor, pois eu viví íso de cerca,é decer que tuda xente empezando por os garotos y terminando por los mayores tudos a decer que Ispaña nahún prestaba, más penso eu que sería con el medo que les tiñan, como dice Don Ricardo en un pobo da contorna,é decer (Lubian), eu istou totalmente de acordo con él, encuanto al xogo de la bola y lo que dice de la monxa arxentina, Deus nos librar de la xente de pensamento único, claro que tudos ístes sólo istán contentos se pensar como els, eu que sahún un home de izquerdas quero entenderle al sinor, o amigo Manuele y a don Ricardo, pois os sinores que citó sendo de dereitas dicen verdades como templos de grandes, que me perdonen los que me esquecin de nombrare, entre els el militare que me parece un home demócrata donde los haya, dirán voçes y razahún nahún le faltare por qué digo ísto, munto sincillo fai poucos dias tibo unha discursahún taluda el padre y la monxa citada, hasta tal punto que le decía el padre tú calate que sólo le istás a facer o caldo groso a la izquierda de Catalunya, tambéin le dixo claro que sendo de Terrasa, xa sabemos, la que no es pura... vende grasa, meu deus como istaba el padre de infadado, béin me isto a en rolar de unha coisa que penso que la mayoría nin la intende nin le interesa, totale que o fácil é criticar, espero me sepan disculpar.

Unha aperta pra tudas/os ... (ver texto completo)
Sinor Pinocho, menosmale que o sinor conta algunha coisa, pois si faltar usted o meu amigo Manuele, Azadón y o militare nos quedamos sin xente, eu penso que con tudo el respeito que me merecen los demás, verdadeira mente parece como si a xente istiber xateada, claro eu nahún entre o mellor os seus motivos tendrán, más debían coller as coisas con humor y participar más.

Unha aperta pra tudas/os.
Como Vd. bien sabe el amigo Manuel está en Villavieja y allí no tiene conexión con Internet, por eso no se comunica con el foro, pero pronto lo hará.
El humor, los chistes y las historietas, son el alma de los foros.

Una vieja tenía dos deseos finales.
Primero, quería ser incinerada.
Y segundo, ella quería que sus cenizas fueran esparcidas por el Centro Comercial.
- ¿Por qué en el Centro Comercial? - le preguntaron.
- Para estar segura de que mis hijas me visitarán por lo menos dos veces ... (ver texto completo)
Van un manco, un cojo y un parapléjico al santuario de la virgen, para ver si allí pueden curarse. Cuando llegan al manantial el manco decide meter el muñón en el agua, al rato saca el brazo y ve que tiene la mano completa.
- ¡Dios mío, gracias por este milagro, te rezaré todos los días!
El cojo se queda alucinado y decide meter él también la pierna; al rato la saca y dice:
- ¡Dios mío! ¡Milagro, mi pie vuelve a estar en su sitio y con todos sus dedos! ¡Gracias!
Le toca el turno al parapléjico ... (ver texto completo)
Sinor Pinocho, menosmale que o sinor conta algunha coisa, pois si faltar usted o meu amigo Manuele, Azadón y o militare nos quedamos sin xente, eu penso que con tudo el respeito que me merecen los demás, verdadeira mente parece como si a xente istiber xateada, claro eu nahún entre o mellor os seus motivos tendrán, más debían coller as coisas con humor y participar más.

Unha aperta pra tudas/os.