Aprezado Camba, es leer a sua escrita y recordarme da Santa Teresa de Calcuta, con el grado de humanidade que ela tiña, según el padre Xosé é o sinor un hijo de bendición, más que nada por el exemplo
que nos da.
Un forte abrazo.
Hola amigo. Parece que el frío que estáis pasando ha congelado hasta teclas del ordenador. Ya llegará el calor, y volverá a venir a este foro la actividad.
Aunque te parezca mentira, lo del msj anterior es una realidad. En esta zona se programó una paella solidaria como todos los años, para un proyecto en Salvador. (puedes verla en Paella solidaria de Cartagena). Como siempre, ha sido un éxito, donde mas de 150 establecimientos han colaborado altruistamente, además de personal voluntario y el granito ... (ver texto completo)
Hoy animo a todos los foreros, afectados por ese frío que nos cala hasta el extremo de llegarnos al corazón, a abrirlo a esas personas que necesitan de una palabra de aliento, de una ayuda física o moral, de una mano tendida dispuesta a ayudarlas, de un oído generoso dispuesto a escucharlas...

Unamos nuestras manos para ayudarlas, y nos sentiremos un poquito...

... mas humanos...,

... mas sencillos...,

... mas unidos...,
... (ver texto completo)
Aprezado Camba, es leer a sua escrita y recordarme da Santa Teresa de Calcuta, con el grado de humanidade que ela tiña, según el padre Xosé é o sinor un hijo de bendición, más que nada por el exemplo
que nos da.
Un forte abrazo.
Hoy animo a todos los foreros, afectados por ese frío que nos cala hasta el extremo de llegarnos al corazón, a abrirlo a esas personas que necesitan de una palabra de aliento, de una ayuda física o moral, de una mano tendida dispuesta a ayudarlas, de un oído generoso dispuesto a escucharlas...

Unamos nuestras manos para ayudarlas, y nos sentiremos un poquito...

... mas humanos...,

... mas sencillos...,

... mas unidos...,
... (ver texto completo)
Hola Teresiña, feliz Año Nuevo, y una envidia enorme por ese viaje al Valle. Creo que ya no me queda tiempo para poder hacerlo y lo siento, porque es una ilusión que no podré cumplir. Si vuelves otra vez (que sé que lo harás) dedícame un recuerdo al pisar Aubert. Un abrazo y un beso. Xosé.
jose no digas eso estas hecho un chabal no hay nada inposible, pero de todas formas cuanda balla me acordare de ti, un abrazo.
feliz año a todos jose me alegro k estes otra vez en el foro, me pensaba k te abia pasado algo para fin de año estube en pont y fui a aubert, un abrazo.
Hola Teresiña, feliz Año Nuevo, y una envidia enorme por ese viaje al Valle. Creo que ya no me queda tiempo para poder hacerlo y lo siento, porque es una ilusión que no podré cumplir. Si vuelves otra vez (que sé que lo harás) dedícame un recuerdo al pisar Aubert. Un abrazo y un beso. Xosé.
No autobús da Mezquita a Verín un crego ía sentado ao lado dun home bébedo que case cichaba viño polas orellas.
Aquel home peneque lía o xornal con moitas dificultades. De súpeto virouse cara ao crego, e con lingua de trapo preguntou:
--Señor, vostede sabe o que é a artritis?
O cura pensou uns intres, e non quixo deixar pasar a oportunidade de soltarlle un sermón a ser tan descarreirado:
--Sí, home. A artritis élle unha doenza causada polas borracheiras, polas relacións con mulleres pecadoras, a promiscuidade... É coma un castigo por todo iso.
Aquel perdidiño pecador remelou daquela os ollos, e seguiu a ler, calado, no xornal.
Pero o crego quería máis sermón, e preguntoulle:
--Daquela vostede ten artritis... desde hai moitos anos?
--Eu? --contestou o bébedo-- Eu non señor. Eu non lle teño nada diso. Eu pregunteille porque pon eiquí, na Región, que o Papa padece de artritis. ... (ver texto completo)
Sinor Ferro Na Via, béin ustede dice unha verdade coma un santo, además creo que téin tuda rzahún deste mundo mundiale más eu nahún fun a iscola y ate nahún sei o escrebo, meu Deus falo mal escrebo peor, xa me gustaría escreber coma muntos que dexarín de escreber cá, más eu penso que a coisa é entendernos, vexo que o sinor también se recorda do amigo meu coma dice voce el Señor Dn Manuel Valla Gracia, béin como me dixo o padre se queres por béin o nome copio por o dil, meu Deus vexo que é más fácil ... (ver texto completo)
Voy a felicitar a los Srs. Inda Cho Sei y 252525 ya que son los únicos que mantienen nuestro foro vivo. Porque desde que dejó de escribir Dn. Manuel Varela Garcia, este foro está muerto.
Quisiera recordarle al Sr 252525 que arregle el aparejo y escriba en castellano y lo entenderemos mejor, gracias anticipadas.

Un saludo para todos.
Sinor Inda, depois de contar uha verdad como un templo debía decir el finale, como o sinor bein sabe y en acredito a partir de ahí ela foise con el sinor Tilisforo Romerías, además por el respeito que me merecen os dois nahún debíamos divulgarlo, claro eu sei que fun cornudo más de ahí a que se entere tudo mundo, aunque eu entendo que un matrimonio sin cornos é como un violín sin cordas, perdón creo que era un xardin sin violín, béin nahún dou unha a dereito, fai tempo teño o aparello estropeado ... (ver texto completo)
Alá nos tempos de María Castaña, cando o Zé das Carvalhas e a Pita casaron, ela levou para a casa un baúl enorme, pedíndolle ao seu home que respectara a súa intimidade, e nunca o abrira.
O Zé fixo caso, e durante vinte anos nunca abriu aquel baúl, nin nada preguntou sobre o asunto.
Pero un día xa non puido aturar máis, e díxolle á Pita Moñuda que lle descubrira o segredo.
A ela doulle dó del, e abriu aquel raio de baúl. Dentro había vinte mil duros e catro patacas.
O das Carvalhas, asombrado, ... (ver texto completo)
Gracias colega Camba, Teresiña reina, y mi admirado vasco. He pasado unos meses con un "mono" peor que el dejar de fumar ¡palabra! El dejar la fumeta me fué fácil (un toque del corazón ayudo mucho) pero quedarte sin ordenador te deja como un Robinson Crusoe en una triste isla. Gracias a las rogativas diarias a mi Santa y tras prometerle solemnemente no usar este trasto mas de dos horas al día me ha comprado un portatil. De todas formas no es necesaria la promesa, pues mi espabilada nieta Lucia se ... (ver texto completo)
feliz año a todos jose me alegro k estes otra vez en el foro, me pensaba k te abia pasado algo para fin de año estube en pont y fui a aubert, un abrazo.
Hola a todos los amigos y amigas del foro os deseamos un feliz Año 2015, perdonaz por no haberlo hecho antes, pero estuve un poco liada! pero para todos MUCHAS FELICIDADES!
Que envidia me habeis dado!. Aunque seguro que en Pereiro habeis parado poco. Visitasteis a vuestro anticuario preferido?. Espero que podamos vernos en Semana Santa y entretanto os deseamos un feliz 2015. Un abrazo,
pues si martina estuvimos 8 de los diez dias cosa rara..
y pasamos por nuestro anticuario.. ya son 4
besos para todos
tras diez dias en pereiro ya de vuelta en el curro
han sigo unos dias frioa y muy agradables
el dia de navidad os salude
me alegro por O fillo de Carmen y mas por yolanda que ha sabido hacer el regalo perfecto
un saludo a barxes,, y ha todos los que escribis en esta pagina
ahhhh y pererio o san pedro perdona por el no cafe en vigo.. pero siempre vamos justillos, nos toco realizar visitas a la familia de angel en cerdeo, en pontevedra y en baños de molgas
Que envidia me habeis dado!. Aunque seguro que en Pereiro habeis parado poco. Visitasteis a vuestro anticuario preferido?. Espero que podamos vernos en Semana Santa y entretanto os deseamos un feliz 2015. Un abrazo,
tras diez dias en pereiro ya de vuelta en el curro
han sigo unos dias frioa y muy agradables
el dia de navidad os salude
me alegro por O fillo de Carmen y mas por yolanda que ha sabido hacer el regalo perfecto
un saludo a barxes,, y ha todos los que escribis en esta pagina
ahhhh y pererio o san pedro perdona por el no cafe en vigo.. pero siempre vamos justillos, nos toco realizar visitas a la familia de angel en cerdeo, en pontevedra y en baños de molgas
Gracias colega Camba, Teresiña reina, y mi admirado vasco. He pasado unos meses con un "mono" peor que el dejar de fumar ¡palabra! El dejar la fumeta me fué fácil (un toque del corazón ayudo mucho) pero quedarte sin ordenador te deja como un Robinson Crusoe en una triste isla. Gracias a las rogativas diarias a mi Santa y tras prometerle solemnemente no usar este trasto mas de dos horas al día me ha comprado un portatil. De todas formas no es necesaria la promesa, pues mi espabilada nieta Lucia se ... (ver texto completo)