Sinores un pouquiño de respeito, me parece de tan mal gosto, que digan coisas a cerca do meu amigo Varela que tahún ameno face iste foro, ustedes que se creen uns lumbreras, además más me istrana de persoas de certo prestixo, creo que tanto a él como amin nos teñen algo de enveixa. Además como dice el sinor Ballesteros non copia nunca, ¿y se ô fixera qué? Haber sinores si temos un pouco de respeito hacía as persoas que xa temos canas y que quede claro que nahún me refiero as de pescar. Me parece ... (ver texto completo)
Sñr. 25 creo que nunca nos metimos con bostede, nin cos seos escritos coa mezcla de idiomas que nos trae este foro e noutros, porque xa é reconocido por bostede que non foi a escola. Pero os demais aunque non seamos tan amigos seos, non nos consideramos "lumbreras"como nos califica, tampouco temos enveixa de uste nin de ningun outro que particípe neste foro. Pero uste ultimamente vioselle o plumeiro, antes era inparcial como si fose un arbitro bon, pero ahora xa solo pita a favor dun equipo. Por ... (ver texto completo)
Eu tambéin me uno a tí Blas, istou totalmente de acordo con voçe, además ô sinor Manuele ê que más face por iste foro.
Unha aperta.
Hola 25; sois como dos Quijotes o como Quijote y Sancho; el foro mantiene frescura con tus intervenciones y se calienta con las de Manuel. Lo principal es que sois honestos; el temor que me da es que Manuel con sus calientes intervenciones deje heridos en el camino (las palabras son peor que latigazos).
Un saludo para ambos.
y a los que nos dejaron en America ¿que?
Pepe, Pepe; ¿Con una mano en el corazon, habrias tenido las mismas oportunidades de no ser por la emigracion de tus padres?

Un saludo afectuoso.
Hola a todos.-
Un paisanete mayor, dice en una reunión de amigos, yo hago el amor cada semana, ¿como? si hombre si, cada Semana Santa.-
Un Abrazo.-
Pepe.-
Hola Pepe:

Este otro era mas apasionado; con 80 años decia hacer el amor todos los dias..
Cuando le decian que todos los dias a su edad era imposible; El repondia, todos los dias 29 de Febreo.

No entndi cuando en mensaje anterior aludes a mi vecina?... ¿Que quisiste decir?

Un abrazo para todos
Ayer (25/04/2012) durante el transcurso del dia -en mi trabajo- observe a un negrito de origen Haitiano, sentado en un patio del interior (Administro un centro de bodegaje de 45.000 m2.) y mirando el trabajo en una empresa seleccionadora de envases de Coca-Cola; como me llamo la atencion, solicite en guardia de ingreso al recinto sus datos y cual el motivo de su ingreso, me informaron que anda en busca de trabajo. Durante el resto del dia en varias oportunidades pude observarle por las camaras de ... (ver texto completo)
Hai quen dice que a nosa sociedade padece unha depresión colectiva pola machacona información sobre a crise. ¡Crise aquela, a do caldo de verzas tódolos días cando era rapaz e mozo!. (E cómo gustaba ao requentalo)
Alguén critica eiquí, neste foro, o asunto dos restaurantes e do arroz con bogavante.
Pois eu apúntome. Ao arroz con bogavante, claro; non a crise.
Dicen que o problema é que os españois temos vivido por riba das nosas posibilidades, e que temos que aprender a vivir doutro xeito.
Pois ... (ver texto completo)
Sinor Inda, dice que téin bos carros, me imaxino que rerán buenos, pero si quere mercar algún más quéin los pode veder ê un hermano del meu amigo Barxes, pois él téin muntos.
Unha aperta.
Manuel; un gusto poder leerte en estos terminos amigo - no interesa si es tu propia expresion o si es copia -. expresando y dando a conocer parte de la idiosincracia de nuestro pueblo Gallego, resaltando el valor al dejar lo conocido y seguro, por poco que fuese, en busca de un futuro, incierto pero, con mayores posibilidades a las que - desgraciadamente-, nuestra amada Galicia ofrecia. Hay que vivirlo para entenderlo; te prefiero asi, que peleando riñas imposibles, cada uno es como es; tus copias ... (ver texto completo)
Eu tambéin me uno a tí Blas, istou totalmente de acordo con voçe, además ô sinor Manuele ê que más face por iste foro.
Unha aperta.
y a los que nos dejaron en America ¿que?
Assín, assín amigo Pepe, dile das tuas que as téis boas, que istes carallos creen que ô touciño que ê de uvella.
Unha aperta.
Manuel; un gusto poder leerte en estos terminos amigo - no interesa si es tu propia expresion o si es copia -. expresando y dando a conocer parte de la idiosincracia de nuestro pueblo Gallego, resaltando el valor al dejar lo conocido y seguro, por poco que fuese, en busca de un futuro, incierto pero, con mayores posibilidades a las que - desgraciadamente-, nuestra amada Galicia ofrecia. Hay que vivirlo para entenderlo; te prefiero asi, que peleando riñas imposibles, cada uno es como es; tus copias ... (ver texto completo)
y a los que nos dejaron en America ¿que?
A pesar de todo o exposto, quizais sexa necesario plantexarnos ¿por que emigraron os galegos? e ¿era Galicia a comunidade máis pobre do estado? Dous interrogantes moi fáciles de contestar se só atendemos a datos estadísticos, pois Galicia era por entón unha comunidade pobre, pero o segundo dos interrogantes levaríanos a ter que recoñecer que, aínda sendo pobre, había zonas do Estado máis pobres ca nós e, sen embargo, deron índices de emigración por debaixo dos galegos. Aquí é onde aparece a disxuntiva ... (ver texto completo)
Manuel; un gusto poder leerte en estos terminos amigo - no interesa si es tu propia expresion o si es copia -. expresando y dando a conocer parte de la idiosincracia de nuestro pueblo Gallego, resaltando el valor al dejar lo conocido y seguro, por poco que fuese, en busca de un futuro, incierto pero, con mayores posibilidades a las que - desgraciadamente-, nuestra amada Galicia ofrecia. Hay que vivirlo para entenderlo; te prefiero asi, que peleando riñas imposibles, cada uno es como es; tus copias ... (ver texto completo)
Hai quen dice que a nosa sociedade padece unha depresión colectiva pola machacona información sobre a crise. ¡Crise aquela, a do caldo de verzas tódolos días cando era rapaz e mozo!. (E cómo gustaba ao requentalo)
Alguén critica eiquí, neste foro, o asunto dos restaurantes e do arroz con bogavante.
Pois eu apúntome. Ao arroz con bogavante, claro; non a crise.
Dicen que o problema é que os españois temos vivido por riba das nosas posibilidades, e que temos que aprender a vivir doutro xeito.
Pois ... (ver texto completo)
Estimado Inda Cho Sey; totalmente de acuerdo con Ud. en la forma de enfrentar las cosas, eso si; sin perder las perpectivas de las mismas a futuro, se que no es su caso pero, el conformismo en mentes menos sagazes puede producir acostumbramiento al zarandeo abusivo de quienes - sean estos quien sea - obtentan el poder del momento. Lograr reducir la cantidad de alumnos en cursos
de la enseñanza, tiene que haber sido el objetivo de luchas anteriores; con lo cual ganaron estudiantes y profesores y en el futuro inmediato la sociedad Española, al recibir egresados mejor preparados por instructores menos estresados. Esas son las economias que no se entienden, vengan de donde vengan y si bien podrian soportarse por un periodo determinado, no deben perderse de vista para solicitar una fecha de termino. En Chile - como sabra - los estudientes han estado y estan dando una lucha muy meritoria contra los abusos
que cada decada han ido en ahumento hasta llegar al estado actual y, una vez consentidos, cuesta mucho derribar (en estos abusos estan Derechistas e Izquierdistas...; ¡los famosos intereses creados!). Asi que, ojo avizor, al mas importante de los puntos por Ud. expuestos.

Como siempre, un gusto poder leerle.
Saludos a Ud. y todos los foreros da Vilavella ... (ver texto completo)
Hai quen dice que a nosa sociedade padece unha depresión colectiva pola machacona información sobre a crise. ¡Crise aquela, a do caldo de verzas tódolos días cando era rapaz e mozo!. (E cómo gustaba ao requentalo)
Alguén critica eiquí, neste foro, o asunto dos restaurantes e do arroz con bogavante.
Pois eu apúntome. Ao arroz con bogavante, claro; non a crise.
Dicen que o problema é que os españois temos vivido por riba das nosas posibilidades, e que temos que aprender a vivir doutro xeito.
Pois ... (ver texto completo)
Amigo Barxes: a Panxón, Baiona, Playa Américay Playa de Patos, voy con mucha frecuencia en verano. Pero no estoy más que algunos fines de semana. Antes me alojaba en un hotel de Nigrán, pero desde hace un par de años utilizo un apartamento al borde de la playa de Panjón de un amigo catedrático de la Universidad de Vigo (ahora es el vicerrector). Él también viaja con relativa frecuencia a San Martin de Trevello, en Cáceres, y se aloja en mi casa.
Cuando pasemos por Barja, intercambiaremos teléfonos ... (ver texto completo)
Me alegra un montón que usted veranee por estos lares, le ofreceria casa en Baiona, pero como usted es huesped de honor de Dn. Salustiano Mato, lo logico es que no desprecie su invitación. Pero eso no quita que por lomenos un dia me pueda sumar a esa invitación que le a cursado Ocarballo atraves de este medio, para comer el bogavante con arroz todos en compañia, por cierto en algun restaurante económico que estamos en crisis. Tenemos que empezar a ahorrar para esa comida, espero nos pongan un aparato ... (ver texto completo)
Hola a todos.-
Un paisanete mayor, dice en una reunión de amigos, yo hago el amor cada semana, ¿como? si hombre si, cada Semana Santa.-
Un Abrazo.-
Pepe.-
Lo siento en el alma, más ísto nahún ê más que un xogo, donde xogan once contra once, alguhas veces nahún, sahún, once contra unha ducia, más onte nahún foi ô caso, dito ísto dirán voçes a nos que nos importa ô que dice ô Zé, claro istá con toda razahún do mundo, más ísto más béin se lo digo ô meu xefe, pois él vendeo a pel do oso antes do cazar, debemos tomarlo como un xogo donde unhas veces se perde y outras se gaña. Gañaremos a liga y non istá nada mal.
Unha aperta.