La verdad es que encontrar setas, niscalos o boletus es algo que hay que practicar para saber lo bonito que es. Y despues lo bien que saben. Con patatas guisadas, en risoto, a la plancha etc etc. Cada una que descubres es un tesoro.
Yo tengo el campo a pie de casa, mi urbanización linda con el parque de la Pedriza y el Guadarrama. Inmensos bosques bañados por el Manzanares. ¡A quien no le gusta la naturaleza!
Un abrazo
Conozco algo esa zona, y la del Hoyo de Manzanares. Lo que es sorprendente es que toquéis a tantas setas por persona. Hay mas gente buscándolas que setas pueda haber en el campo, especialmente los fines de semana.

Por donde vive mi hijo, en Valdemoro, se encuentran las setas de cardo, que sirven para consolar un poco el paladar.

También es digno de ver a gente buscándolas en los parques de la ciudad.

Eres un privilegiado, por el sitio donde parece que vives, y sabes disfrutarlo.

Un abrazo.
Che Joselito, agarramela despacito. Despues de la broma, como le mandas agarrarsela
al Caballo no le coje en la mano. Mejor mandale el oso maloso que la tiene más pequeña. Y al Frieres siendo su primo le esta destrozando la ilusión de ser "Camarero"
Querido primo, nunca pensé tener un miembro en la familia tan burro como tu.
Un abrazo.
Dn. José es usted un cachondo mental, de esta manera le seguiran culpando de los personajes al Sr. Dn. Manuel. Le digo esto porque el Sr Frieres y el Ocarballo
son cortitos de mente. Ya vera como dicen que ha sido el Sr. Dn. Manuel.
Saludos amigo
Andan contando por aí que, hai xa uns trinta anos, un veciño meu recibiu a visita dun amigo de Castrelos, xa polo luscofusco, que ía de camiño a pé para súa casa.
O veciño convidouno a cear, pero dixo a muller:
--Eu só fixen cea para dous.
--Onde comen dous, comen tres --sentenciou o patrón.
E así foi. Repartiron as dúas cuncas de caldo requentado en tres, cunha cacetada máis de augua quente, unha codia de centeo, e cea feita.
Ao acabaren de cear, o de Castrelos quería porse en camiño, pero ... (ver texto completo)
Sin comentarios, usted querido Frieres le da por copiar los apellidos, y se confunde, sea valiente y pongalo correctamente. Y por mucho que quiera confundir la gente de Villavieja no es tonta.
El oso le hara gozar, querido "FRIERES" "FRIERES" y ahora que esta a pura mano le hara un favor. Saludos
Vaya que si nos conocemos,! somos del pueblo más bonito de España! CHANOS, mi familia y yo vivimos en Madrid COSLADA y pasamos los veranos trabajando en el pueblo, me llamo Santos, si vas al pueblo no intentes acceder por "O Marto, (Souto)" está todo cortado de momento, espero que esteis todos bien de salud, un abrazo.
Ya hace que no veo mensajes de Ängel de Chanos-Zamora casado en Hedradas, espero se encuentre bien junto a su familia, el mes pasado estuvimos a las castañas,! Que ricas! asadas en el caldero a la lumbre de leña de roble acompañadas de un poquito de orujo (aguardiente) tomada con moderación ayuda a digerirlas, un abrazo a todos los chanines y demás foreros.
La casa de mi abuela y donde yo pasé parte de mi infancia. Saludo

María José (finita) vikos
Se me olvido decir que mi gran abuela fue Otiilia Y mi gran madre La quina
La casa de mi abuela y donde yo pasé parte de mi infancia. Saludo

María José (finita) vikos
Vaya por Dios, que hasta hablan de limpiar el poniente del aparato digestivo de ese manido y maltrecho oso con alguno de los que se asoman por aquí.
Al oso maloso envíenmelo a mí; verán cómo se vuelve a toda prisa, nada más ver el umbral de la casa, que lo hincho a caricias con el atizador de la chimenea, como la última vez. Y si no lo capo, es porque ya lo está,
Últimamente estoy muy ocupada, atendiendo a Telesforo. Ha leído un libro sobre la vida de un militar de la máxima graduación, escrito ... (ver texto completo)
Por Dios por la patria y el Rey, no sea cruel con el oso maloso, el pobre despues del crudo invierno si le cierra la puerta y le atiza con tal instrumento quedara
jilipollas para toda su vida. Y por favor no lo cape, es una lastima porque tiene un buen pene. Despues quedara triste y no podra montar al Frieres y al Ocarballo.
Isto faime lembrar os meus tempos de mestre en activo, porque eu mesmo contei aos alumnos este conto varias veces, inda que deste outro xeito:

Chegou un día o inspector á escola dun pobo moi lonxe. Lonxe de todo o mundo.
Despois de botar unha ollada pola pioca daquela miserable aula rural, andou a preguntar unha cousa a un rapaz, outra cousa a outro... e todos ían respondendo de xeito axustado, ata que chegou onde un rapaz espigado e moi ben parecido e mantido:
--Dígame usted, buen mozo: ¿Quién ... (ver texto completo)
Aprezado Inda: Íses raparigos que o sinor comenta, de cultura istaban incluyendo el mestre y el inspector como eu, menosmale que le preguntei al padre Xosé, explicándome éste, Zé, el Quixote lo escribió un tal Miguel de Cervantes, claro eu nahún sey si o de Cervantes era de apellido, ou é que él era de alén, de tudas mareiras o sinor intenta ilustrarnos, pois según el padre é un pozo de sabiduría, más los raparigos que andamos por ca pomos pouca atenzahún,é verdade que se algún comenzando por min ... (ver texto completo)
Duli. Una pena que al contar las manzanas de Sofía, en lugar de nueve tenía que haber diez, así te llevabas una y las probabas, tienen buena pinta!
Un abrazo para las dos. (Para todos).
Piño, yo también tengo un manzano como el de Sofía, creo que son la misma clase, lo que pasa que el mío tiene bastantes más que el de ella. Lo tuvimos que apuntalar pues no podía con ellas.
Me alegro mucho de que hayas entrado, pues ya te echábamos en falta, supongo que ya habrás recogido todas las castañas, yo voy a probar hoy las primeras. Las estoy asando y solamente el olorcillo que despiden me encanta. Un abrazo muy fuerte para ti y los demás foreros.
Sofía, he estado viendo tus fotos y todas me parecen muy bonitas, tan bonitas que no sabría cual elegir, al final, me quedo con ésta. He contado tus manzanas, tienes nueve. Tienen que estar muy ricas. Estas si que podemos calificarlas " De alta montaña ". Me has dado una gran alegría entrando en el foro de Castrelos. Ya te contestaré allí. Un beso para todos, especialmente para ti.
Duli. Una pena que al contar las manzanas de Sofía, en lugar de nueve tenía que haber diez, así te llevabas una y las probabas, tienen buena pinta!
Un abrazo para las dos. (Para todos).
Un día en el ejército, el general le dice al sargento Romerales

Mañana en la mañana en la instrucción formal les van a enseñar la historia de América, a lo que el sargento Romerales le responde:

¡Entendido mi general!

Así pues, los reclutas todos formados en el patio recibían las instrucciones del sargento, y en eso él les dice:

Reclutas, el día de hoy vamos a estudiar historia, y les pregunta:
... (ver texto completo)
Isto faime lembrar os meus tempos de mestre en activo, porque eu mesmo contei aos alumnos este conto varias veces, inda que deste outro xeito:

Chegou un día o inspector á escola dun pobo moi lonxe. Lonxe de todo o mundo.
Despois de botar unha ollada pola pioca daquela miserable aula rural, andou a preguntar unha cousa a un rapaz, outra cousa a outro... e todos ían respondendo de xeito axustado, ata que chegou onde un rapaz espigado e moi ben parecido e mantido:
--Dígame usted, buen mozo: ¿Quién escribió El Quijote?
--Eu non! --respondeu coma un lóstrego o ben peiteado.
O inspector volveuse cara ó mestre:
--Oiga, señor maestro, mire lo que contesta este alumno. Creo que dice que él no escribió el Quijote.
--Pues si él dice que no ha sido --certificou o mestre--, es que no ha sido. El chico es de muy buena familia, y en esa familia no se miente jamás.
O inspector daquela santigöuse, e botouse pola porta a fóra rosmando:
--Ay, Lope de Vega, Lope de Vega..., que abandonado te tienen en esta escuela... ... (ver texto completo)
Vaya por Dios, que hasta hablan de limpiar el poniente del aparato digestivo de ese manido y maltrecho oso con alguno de los que se asoman por aquí.
Al oso maloso envíenmelo a mí; verán cómo se vuelve a toda prisa, nada más ver el umbral de la casa, que lo hincho a caricias con el atizador de la chimenea, como la última vez. Y si no lo capo, es porque ya lo está,
Últimamente estoy muy ocupada, atendiendo a Telesforo. Ha leído un libro sobre la vida de un militar de la máxima graduación, escrito ... (ver texto completo)
Aprezada ex, cuida béin al teu marido, que por lo que cuentas istá a pasar un mal momento na sua vida, más comentale o que dixo o meu xefe, con relazahún a ise militar con tanhún brillante carrera,-parece mentira que dona Pita diga istás coisas en público, mal sabe ela que si istibera el de las polainas, lo más seguro que Madride istaría más limpio, claro que a la vez me guiñou un ollo, coisa que le dixen, qué queres decer, contestando de inmediato,-limpiaría tudo, terminaría con el paro, nahún abría ... (ver texto completo)