un besote pili
pili k visitando a nosa virgenciña e tamen os nosos seres queridos falando de magostos xa non e o mismo k antes cuando eu hera pequena faciamolo tada a jubentud no monte e pasabamos genial ahara non e o mismo, un biko.
Me di o meu xefe si le podeis mandar alguhas nueces,él pagas a tres euros, sabe que ahí na Gudiña algún ano había muntas. Isté día pagoas ca en Madride a seis euros, xa istá a pensar en facer negocio cos da Gudiña.
En istá foto de aquí en riba a un gaxo que e idéntico o meu xefe.
Unha aperta a tudos incluido o desaparecido Picarel.
PELOTA.... q te conozco aunque sea de foto.. y deseando conocer a mas gente--conozco a candil a pura... a pili y a teresa aunque no les pongo cara les vi un momento en mezquita en un mal momento para ellas.. lo de escribir pues es un poco darle vida al pueblo aunque sea virtual... porque real en este momento debe estar bajo minimos.. Bueno despues del rollo acabamos de quedarnos solos en el caserio han estado manel, carmen (nela) y claro lito con hijos y nietos.. hemos --- he cocinado un cocido gallego ... (ver texto completo)
Maykel tu como siempre dando envidia a los foreros, yo tambien e comido castañas del pereiro y que buenas estan son mas sabrosas que las de esta zona y lo del tixolo es como las haciamos de pequeños que tiempos aquellos bueno un abrazo.
un besote pili
Por supuesto que soy el de que mas tiempo dispone para escribir en el foro (cuando mi nieta me deja el ordenador). Pero lo que traté de decirle a Mikel, es que la gente no se anima a contarnos algo. Reconozco que después de un día de trabajo, no está uno para historias, pero en fin siempre hay un minutillo, para contar alguna cosilla que sirva para demostrar que la parroquia está viva. Así que ánimo queridos foreros, y que no seamos los "forasteros", los que animemos el cotarro. Ah ¡y yo también ... (ver texto completo)
PELOTA.... q te conozco aunque sea de foto.. y deseando conocer a mas gente--conozco a candil a pura... a pili y a teresa aunque no les pongo cara les vi un momento en mezquita en un mal momento para ellas.. lo de escribir pues es un poco darle vida al pueblo aunque sea virtual... porque real en este momento debe estar bajo minimos.. Bueno despues del rollo acabamos de quedarnos solos en el caserio han estado manel, carmen (nela) y claro lito con hijos y nietos.. hemos --- he cocinado un cocido gallego ... (ver texto completo)
no es por nada pero Jose que tu eres el que mas tiempo te sobra para deleitarnos con vuestra escritura aunque Maykel no tenga tanto tiempo pero bueno tu de abuelo te llegara pero ojala sigais escribiendo muchas veces yo estoy encantada de leeros seguir asi. AMIGOS.
Por supuesto que soy el de que mas tiempo dispone para escribir en el foro (cuando mi nieta me deja el ordenador). Pero lo que traté de decirle a Mikel, es que la gente no se anima a contarnos algo. Reconozco que después de un día de trabajo, no está uno para historias, pero en fin siempre hay un minutillo, para contar alguna cosilla que sirva para demostrar que la parroquia está viva. Así que ánimo queridos foreros, y que no seamos los "forasteros", los que animemos el cotarro. Ah ¡y yo también ... (ver texto completo)
bueno fillo da carmen no me hace ninguna gracia estar sobrado en la pagina do pereiro pero lo q quiero colgar aqui es q hay mucha gente do pereiro q lee la pagina,, yo les invito... ¿exijo? q entren en la pagina para hacer pueblo aunque sea desde fuera... bueno y para terminar estoy muy orgulloso de conocer hace yaaaa 30 años a la gente del pereiro... y sobre todo a esta gentiña tan maravillosa xefa. mariquita, ne, ia,, corvina,, pilar.. todos ya en loreto y ahora a nino.. begoña... y a toda esa ... (ver texto completo)
hola a todos mikel tienes razon hay mucha gente k leyen el foro y no se animan a escribir algo desde luego gente k esta en pereiro no hay nadie todos somos de los k estamos fuera haber si se animan, un abrazo.
¿Te has fijado Mikel que tu y yo encabezamos la lista de los mas mensajistas? En la clasificación general vamos "sobraos" (que se dice ahora). Vamos, que parece que el foro es nuestro. En fin, a ver si esta "xente" se anima y escribe más. Un abrazo campeón. Xosé.
no es por nada pero Jose que tu eres el que mas tiempo te sobra para deleitarnos con vuestra escritura aunque Maykel no tenga tanto tiempo pero bueno tu de abuelo te llegara pero ojala sigais escribiendo muchas veces yo estoy encantada de leeros seguir asi. AMIGOS.
¿Te has fijado Mikel que tu y yo encabezamos la lista de los mas mensajistas? En la clasificación general vamos "sobraos" (que se dice ahora). Vamos, que parece que el foro es nuestro. En fin, a ver si esta "xente" se anima y escribe más. Un abrazo campeón. Xosé.
bueno fillo da carmen no me hace ninguna gracia estar sobrado en la pagina do pereiro pero lo q quiero colgar aqui es q hay mucha gente do pereiro q lee la pagina,, yo les invito... ¿exijo? q entren en la pagina para hacer pueblo aunque sea desde fuera... bueno y para terminar estoy muy orgulloso de conocer hace yaaaa 30 años a la gente del pereiro... y sobre todo a esta gentiña tan maravillosa xefa. mariquita, ne, ia,, corvina,, pilar.. todos ya en loreto y ahora a nino.. begoña... y a toda esa ... (ver texto completo)
¿Te has fijado Mikel que tu y yo encabezamos la lista de los mas mensajistas? En la clasificación general vamos "sobraos" (que se dice ahora). Vamos, que parece que el foro es nuestro. En fin, a ver si esta "xente" se anima y escribe más. Un abrazo campeón. Xosé.
¡Feliz 11-11-11 a todos! Esta sí es una fecha irrepetible que no volveremos a vivir, pues la siguiente, 22-22-22, no existe. Disfrutémosla.
Mikel, cuando salí de Misa me comentó mi marido que había hablado contigo, pero a mí ya no me dió tiempo pues nos pusimos mis hijas y y a hacerle fotos al caballo y al burro que había en aquella finca al lado de la fuente y ya se nos hizo tarde, pues aún teníamos que ir a llevar con mi madre las flores al cementerio. Le dejé una flor a Manoli, pues siempre paso ... (ver texto completo)
Candil, non estarás vaticinando o fin do mundo! Porque así como xa houbo antes moitos 11-11-11, espero que inda estén moitos máis por vir. Eso sí, tes razón neso de non o volveremos a vivir; o próximo non será antes de cen anos e a nos pillaranos un chisquiño desencaixadas jaja. Pero bueno, cada día é único, asique a disfrutalos todiños. Apertiñas.
k tal todos e todas xa estuben no pereiro despois de muto tempo puden abrazar a miña xente mutas lagrimas e mutos abrazos e ahora teño que cumplir ca virgenciña do loreto una promesa hay k cumplila teño k darlle o meu pelo son 70 centimetros de melena que temos que compartir pero fago con todo o meu amor que sinto por ela bueno boa xente un bikiño jose espero que sigas ben
Hola Nela, todo bien. Hasta mayo no tengo revisión. Un abrazo. Jose.
¡Feliz 11-11-11 a todos! Esta sí es una fecha irrepetible que no volveremos a vivir, pues la siguiente, 22-22-22, no existe. Disfrutémosla.
Mikel, cuando salí de Misa me comentó mi marido que había hablado contigo, pero a mí ya no me dió tiempo pues nos pusimos mis hijas y y a hacerle fotos al caballo y al burro que había en aquella finca al lado de la fuente y ya se nos hizo tarde, pues aún teníamos que ir a llevar con mi madre las flores al cementerio. Le dejé una flor a Manoli, pues siempre paso ... (ver texto completo)
candil el caballo y el burro del nino... por cierto el pozo ya con agua y al pasar por cas podias haber parado... yo estaba liado con las madera de la cas y todavia sufro las consecuencias de la host.... q me dio una de las maderas de la cas al cortarla
k tal todos e todas xa estuben no pereiro despois de muto tempo puden abrazar a miña xente mutas lagrimas e mutos abrazos e ahora teño que cumplir ca virgenciña do loreto una promesa hay k cumplila teño k darlle o meu pelo son 70 centimetros de melena que temos que compartir pero fago con todo o meu amor que sinto por ela bueno boa xente un bikiño jose espero que sigas ben
carme q ya es hora de raparte-----
Aprezados amigos, amigas, os desexo paseis uns bos dias de magosto, cuanto unto comi eu de piqueno y mido 1´82, tein un bocadito de grasa, más se fai ejercio nahu pasa nada, que enveixa me istáis a dar co cocido galego.
Me alegro de ver que todo marcha ben, saber que a miña admiradora xel istá de novo ca.
Unha aperta.
pues 252525+ y encima el bocadito de grasa comido en la mitad del monte de euzkadi no da problemas de flatulencias ni de nada y para q os pongais en situacion y odais encontrarnos en el google maps... etxebarria--- markina -- vizcaya en el monte kalamua