Jolin comiendo con bogavante y cava. Es que no te privas de nada macho. Yo cuando llego de rehabilitación (?) lo máximo que me ofrecen es un cortado, en la sala de recepción. Y al llegar a casa a comer lo que a la señora Carmen decida. Pero eso sí, centollos y bogavantes.... ni olerlos. En fin, que eres un privilegiado y además mimado. Anda pórtate bien y emplea bien las muletas... que tu eres del gremio. Cuídate. Un abrazo. Xosé.
fillo da carmen la diferencia esta en el ¿razinguer? y no entro mas.. hay libros de familia y libros de familia despues de 32 años--- espeo q me entiendas
gracias fillo da carmen lo del banquillo va a ser dificil soy un culo inquieto ya he dejado una muleta... lo pero es la cama ademas cuando he llegado a cas me he encontrado con cocochas y un abacando ummmmm q rico estaba regadito con cava
Jolin comiendo con bogavante y cava. Es que no te privas de nada macho. Yo cuando llego de rehabilitación (?) lo máximo que me ofrecen es un cortado, en la sala de recepción. Y al llegar a casa a comer lo que a la señora Carmen decida. Pero eso sí, centollos y bogavantes.... ni olerlos. En fin, que eres un privilegiado y además mimado. Anda pórtate bien y emplea bien las muletas... que tu eres del gremio. Cuídate. Un abrazo. Xosé.
Mirade o que me contaron fai pouco:
Un das frieiras moi conocido porque se comporta como se lle faltara unha fervedura, últimamente anda un chisco desbocado e a muller mandouno ao psicólogo.
-A ver, cónteme como comenzou o seu problema.
-Pois mire, doutor -di o noso amigo, como de costume, mou ufano -todo empezou cando EU creei o mundo e....
Saudiños
Menos male Gel, ahora doume conta, pois onte dixome un de Irán, a voçe quein ô mandou pra aquí foi un paisano teo,-eu nahún daba credito, más claro ô ver a tua mensaxe comprendi un bocadito,él decía ê dun sitio que din frieiras, Alá,-eu le explicaba que viñera co padre José ô fillo do Ruiz Matos y ô meu xefe, más él so facía que decir gracias a Alá que ê das Frieiras, xegou a mala ca.
Unha aperta.
Mirade o que me contaron fai pouco:
Un das frieiras moi conocido porque se comporta como se lle faltara unha fervedura, últimamente anda un chisco desbocado e a muller mandouno ao psicólogo.
-A ver, cónteme como comenzou o seu problema.
-Pois mire, doutor -di o noso amigo, como de costume, mou ufano -todo empezou cando EU creei o mundo e....
Saudiños
Me alegro que la operación haya salido bien. Ahora a recuperarse campeón y ya sabes banquillo. Un abrazo. Xosé.
gracias fillo da carmen lo del banquillo va a ser dificil soy un culo inquieto ya he dejado una muleta... lo pero es la cama ademas cuando he llegado a cas me he encontrado con cocochas y un abacando ummmmm q rico estaba regadito con cava
Gracias, Ballesteros, amigo e home de ben. Tú tamén conta co meu apoio e sigue publicando as tuas hermosas poesías, inda que che digan cas copias de eiquí ou dalí; sí, xa sabemos que hai moitas en internet e nos libros, pero naide se para a leelas, mentras que se a tí te gusta unha e a publicas, dasnos a oportunidad de leela nese intre, mentras estamos nunha espera, como eu ahora, ou nun tren de viaxe, etc. Peor é que copien esos artículos interminables como se foran opinióis propias. Un gran abrazo.
Miles de gracias a ti, O candil. Conocendo a teus pais e a teus irmaus, e a boa relación que (tuve) teño con eles, tú non podías ser diferente; por eso te repito que sempre contarás co meu respeto, cariño e admiración.
Por outro lado, claro que ei seguir coas poesías, por respeto a xente que lle gustan. Algunhas son miñas, poden estar ben ou mal, non son eu quen pra valoralas pero sí podo decir que están feitas coa mellor intención. A maioría son sacadas de libros ou de internet, pero sempre fago saber quen é o autor, ou no seu caso,"anónimo" ou "desconocido"; non quero méritos que non me pertenecen, como fan, e tú ben dices, algunhos copiando e pegando artículos sin darse conta que se nota a diferencia no primeiro párrafo; e se non solo fai falta repasar algún escrito; sobre todo aqueles que tuvemos que soportarlle a sua insufrible conversación. Nunca me gustaron os que van de listos.
Mira, veume ahora á memoria unha cita que neste momento non recordo de quen é, teñoa escrita por ahí, pero por non pararme...

-"Hay tres clases de personas: Las que saben; las que no saben y las que creen que saben.

Debemos aprender de las primeras;

ayudar a las segundas,

y alejarnos de las terceras"-.

Un abrazo grande. ... (ver texto completo)
como trabajador de servicio publico de salud (Osakidetza) totalmente de acuerdo con todas tus apreciaciones,, me ha tocado de todo en mis 37 años de estatutario y he realizado de casi todo desde acudir al accidente aereo de monte oiz, desastree en el colegio de ortuella hasta lo mas complicado pasarme 24 horas aguamtando con buena cara las urgencias (me duele desde hace una semana) y son las tres de la madrugada... pero... lo q nos dice el gobierno al que han votado la mayoria es que la solucion ... (ver texto completo)
Me alegro que la operación haya salido bien. Ahora a recuperarse campeón y ya sabes banquillo. Un abrazo. Xosé.
Quizás sexa a persoha menos indicada pra decir ô que digo, más niste caso concreto me sento totalmenta de acordo co O candil, eu sei que a tudo como en botica más no caso que nos ocupa tein tuda razón do mundo mundial, nahún se faga mala sangre, pois a gaxos que nahún ê que sexan malas personas, más pra iles reirse nahún miran ô male que posan facer os demás.
Gracias, Piño, suscribo todo o que dices neste mensaxe. En cuanto o outro, direite que na miña oficina teño colgados diplomas de recoñecemento a miña labor profesional durante estos 20 anos; tamén fotos con grandes amigos e compañeiros destes anos; é tamén... ¡un premio como fotógrafa! (aficcionada, eso sí).:-) Un abrazo.
como trabajador de servicio publico de salud (Osakidetza) totalmente de acuerdo con todas tus apreciaciones,, me ha tocado de todo en mis 37 años de estatutario y he realizado de casi todo desde acudir al accidente aereo de monte oiz, desastree en el colegio de ortuella hasta lo mas complicado pasarme 24 horas aguamtando con buena cara las urgencias (me duele desde hace una semana) y son las tres de la madrugada... pero... lo q nos dice el gobierno al que han votado la mayoria es que la solucion ... (ver texto completo)
Revisando as mensaxes do foro, hai esta do mes de novembro na que eu non caíra porque precisamente estaba na Gudiña naquela epoca, cando estou ali teño tantas cousas que facer que non me queda tempo para estes "menesteres", e non tuven polo tanto ocasión de responder. Estuven pensando se contestar ou non, visto o tempo pasado desde entón, pero visto tamén o ataque tan directo que me fas, aducindo argumentos imaxinarios, ¿cando presumín eu de educación?, ¿cando me sentín ofendido?, ¿cando lancei labazadas ... (ver texto completo)
Estou de acordo contigo.
Mirei mal. Ao revisalo "Je n'ai jamais dit" está perfectamente escrito. Lino de corrido e non me decatei de que "dit" non é a 3ª persona do presente, senon o participio do ´pasado composto.
Agora ben: teño que decirche que nunca pensei que estaba a ofender a ninguén. Se foi así, perdón, porque nada máis lonxe da miña intención.
Unha aperta.
Tanto me ten que a resposta sobre Vigo fose para min ou para outro.
O caso é que as personas que presumen de máis educación tantas veces, danse por ofendidas sin ningunha razón obxetiva, e lanzan labazadas sin ton nin son.
Vexo o ben que falades francés. Non é o meu caso. Escribo máis que falo, porque en Francia non estiven máis que catro días en Coulonge Le Rouge e en Najac nunhas xornadas sobre turismo rural, e outros tres días en Bruselas visitando o Parlamento Europeo na defensa das linguas ... (ver texto completo)
Revisando as mensaxes do foro, hai esta do mes de novembro na que eu non caíra porque precisamente estaba na Gudiña naquela epoca, cando estou ali teño tantas cousas que facer que non me queda tempo para estes "menesteres", e non tuven polo tanto ocasión de responder. Estuven pensando se contestar ou non, visto o tempo pasado desde entón, pero visto tamén o ataque tan directo que me fas, aducindo argumentos imaxinarios, ¿cando presumín eu de educación?, ¿cando me sentín ofendido?, ¿cando lancei labazadas ... (ver texto completo)
Hola Picarel: Me alegro que alguien haya leido lo que he escrito. La verdad es que he comenzado en esto por iniciativa de mi mujer, que me ha animado a tener un correo, ya que soy un negado para ello. Gracias por contestarme, aunque tampoco te centro. Me fuí de A Gudiña, con 16 añitos. Ha pasado mucho tiempo, aunque parece que fué ayer. Seguro que no habías nacido.
Amigo Camba, no creas que soy el unico que ha leido tu mensaje, seguro que han sido muchos mas, lo que pasa es que la gente no se anima a participar, imagino que por diferentes razones. Con las explicaciones que das en tus mensajes ya te tengo centrado, ja, ja. De nuevo te doy la bienvenida y espero que esta nueva etapa que comienzas a instancias de tu mujer te sea gratificante. Un abrazo
Ocandil, podes contar con todo o meu apoyo, en cuanto ó comportamento dos funcionarios;é certo que hai algunhos que non merecen a mitai do que cobran, pero son unha minoría, como noutra profesión cualquera; por eso non se pode generalizar.
Ánimo. Un abrazo.
Gracias, Ballesteros, amigo e home de ben. Tú tamén conta co meu apoio e sigue publicando as tuas hermosas poesías, inda que che digan cas copias de eiquí ou dalí; sí, xa sabemos que hai moitas en internet e nos libros, pero naide se para a leelas, mentras que se a tí te gusta unha e a publicas, dasnos a oportunidad de leela nese intre, mentras estamos nunha espera, como eu ahora, ou nun tren de viaxe, etc. Peor é que copien esos artículos interminables como se foran opinióis propias. Un gran abrazo.
Totalmente o meu apoyo os funcionarios públicos, non me afecta directamente, pero si mui cercano, miña muller, miñas irmás, outros familiares, é varios amigos que teño desempeñando esa profesión, todos eles mui profesionales e cumplidores do seu deber, non ten naide que generalizar esas críticas destructivas, si algún caso se da de mal comportamento, se pode tomar unha decisión sobre esa persona, xa a administración se encargará de darlle o seu merecido.
Tocante o de pagar impuestos, o haber nómina, ... (ver texto completo)
Gracias, Piño, suscribo todo o que dices neste mensaxe. En cuanto o outro, direite que na miña oficina teño colgados diplomas de recoñecemento a miña labor profesional durante estos 20 anos; tamén fotos con grandes amigos e compañeiros destes anos; é tamén... ¡un premio como fotógrafa! (aficcionada, eso sí).:-) Un abrazo.
Claro que si, Candil, onde millor que no foro do Pereiro para facerlle esa pequena homenaxe ó teu mestre en cargar carros e tantas outras cousas que te ensinou na vida. Gracias por compartir estes bonitos recordos con nos. ¡Xa me gustaría verte cargando o carro!
As miñas aportacións á recollida da herba resúmense en quitarlle as moscas ás vacas de cando en vez e, sobretodo, adicarme a coller saltóns, como testemuñan unhas fotos que subín fai tempo.
Un aplauso tamén pola túa defensa dos funcionarios ... (ver texto completo)
Gracias, Gel, tú sí que téis razón. Quizás haxa áreas de administracións repetidas e outras mal distribuidas, eso non é culpa do funcionariado, si non de un sistema que se foi establecendo, pero é un tema no que se está traballando contínuamente e no que hai grandes avances, dígocho como experta en firma electrónica desde o ano 2000; todo o que levamos avanzando en acercar a administración ó ciudadano, na ventanilla única, nos procedimentos telemáticos pra ganar rapidez, agilidad, eficacia e pra evitar desplazamentos os ciudadanos; en simplificar procedimentos, en no solicitar documentación que xa está en poder da administración, inda que sexa en outra... Oxe temos unha administración máis áxil, eficaz e moderna ca nunca, cos profesionales millor preparados, cualificados e dispostos ca nunca, loitando con ese san benito que nos colgaron hai dous séculos e que algúns se empeñan en non quitarnos de encima. É non é sólo no meu ámbito, vou a congresos, viaxo e vexo o que outras administracións desarrollan e vexo que todas avanzan a pasos agigantados, hasta os ayuntamientos máis humildes se están pondo as pilas. Pero señores, déixennos traballar e se vein unha corrupción, denúncienha, pero ou se abandona esta campaña de desprestigio sobre este colectivo ou esto vai a acabar moi mal, porque somos mutos profesionales cada vez máis indignados e chegará un día que explotemos... Así que moitas graciñas a todos polo voso apoio, sin traballar conmigo, porque os que están día a día con nos sí saben que somos dignos traballadores. Unha aperta moi grande. ... (ver texto completo)