Os dous tendes o ceo ganado, Teresa e José, e desde xa contáis con a miña admiración, cariño e respeto. Xa sabéis que se dice que o que purga as suas penas nesta vida xa non terá que purgalas na outra, e o que non as purgue nesta, terá que purgalas na outra. Como se supón que a outra será eterna, bastante máis larga ca esta, esto que leváis adiantado. Pido pra vos moita salud e moito ánimo xa que tendes esas personiñas queridas que tanto dependen de vos. Un bico e un abrazo grande. Veña, ánimo, que ... (ver texto completo)

moitas gracias candil pois si como tu dices temos k ser fuertes k nos necesitan no nos queda de outra porque polos fillos das a vida estando ben cuanto mais si teñen algun problema, un biko.

Hola amigo: Mira, eu entendo o Camilo, porque unha boa obra, si a leen poucas persoas, non tén éxito. Imaxina libros escritos en arameo. Por muy bos que sexan, teñen que traducirse. ¡Claro que podía escribir as suas obras en galego, pero despois tiña que traducilas o castellano si quería teñer éxito mais alá de Galicia. Así, aforrábase unha tradución.

Dille a D. Xosé, que si necesita un ministro de liturgia que conte conmigo.

Con relación a escritura do galego ou o castellano, non te preocupes, ... (ver texto completo)

Aprezado amigo: Teñes más razón cun santo, eu faciame gracia un librito en galego aunque fora piquino, pero vendo dun punto de vista imparcial axo que teñes razahún. Mira do que dices de se nacesita un ministro que conte con tigo, eu lo direi, oxe istamos un bocadito preoucupados y con munta faena, pois onte anoute xamao ô Pepe que xa istá ca a ver cuando nos viamos, que quede claro falou co meu xefe que parece que sahún munto amigos. Tanto ô padre Xosé como eu ísto nahún ô vemos béin, deixou ô posto ... (ver texto completo)

Jose ay un refran k dice fillos criados traballos doblados pa k estamos os abuelos pa axudalos eencanto a tua filla paxache como a min ca miña ay k axudalas dichoso do k non necesite axuda, un biko.

Os dous tendes o ceo ganado, Teresa e José, e desde xa contáis con a miña admiración, cariño e respeto. Xa sabéis que se dice que o que purga as suas penas nesta vida xa non terá que purgalas na outra, e o que non as purgue nesta, terá que purgalas na outra. Como se supón que a outra será eterna, bastante máis larga ca esta, esto que leváis adiantado. Pido pra vos moita salud e moito ánimo xa que tendes esas personiñas queridas que tanto dependen de vos. Un bico e un abrazo grande. Veña, ánimo, que ... (ver texto completo)

Amigo Camba, eu sei que na iscola os galegos, les obligaban a escreber castellano, eu ahí nahún entro además si tudos naquila epoca se consideraban ispañolos era más normale do mundo, eu nahún quero entrar en política, más con relazahún ô sinor Cela que non cabe dubída era un grán escritor, un bocadito putero, que nahún digo puñetero, quero decer sendo galego podá haber escrito algún libro en galego, por exemplo viaxe a la Alcarria ou la misma Colmena, con las discreciones que él facía lo ben que ... (ver texto completo)

Hola amigo: Mira, eu entendo o Camilo, porque unha boa obra, si a leen poucas persoas, non tén éxito. Imaxina libros escritos en arameo. Por muy bos que sexan, teñen que traducirse. ¡Claro que podía escribir as suas obras en galego, pero despois tiña que traducilas o castellano si quería teñer éxito mais alá de Galicia. Así, aforrábase unha tradución.

Dille a D. Xosé, que si necesita un ministro de liturgia que conte conmigo.

Con relación a escritura do galego ou o castellano, non te preocupes, ... (ver texto completo)

¡Que mais quixera Teresa que dormir un pouquiño mais! Pero entre netos e filla, teño todo o tempo copado. Ahora mismo son as oito da mañan, e xa levo unha hora en pe. Teño que acompañar a filla o quiosco porque traballa os sabados e domingos. E mañan luns, a levar os nenos a escola, e logo recollelos, e entre horas a o quiosco, a exercer de "guarda espaldas". En fin, que che vou a contar. Hay moito tempo que non sei o que é estar na cama hasta as nove po lo menos. Pero a vida é asi, que lle vamos ... (ver texto completo)

Jose ay un refran k dice fillos criados traballos doblados pa k estamos os abuelos pa axudalos eencanto a tua filla paxache como a min ca miña ay k axudalas dichoso do k non necesite axuda, un biko.

por donde andan todos parece k estades os forer@s dormidos Gel, Candil, Mikel, Jose, etc, benga animos a todos, un abrazo.

¡Que mais quixera Teresa que dormir un pouquiño mais! Pero entre netos e filla, teño todo o tempo copado. Ahora mismo son as oito da mañan, e xa levo unha hora en pe. Teño que acompañar a filla o quiosco porque traballa os sabados e domingos. E mañan luns, a levar os nenos a escola, e logo recollelos, e entre horas a o quiosco, a exercer de "guarda espaldas". En fin, que che vou a contar. Hay moito tempo que non sei o que é estar na cama hasta as nove po lo menos. Pero a vida é asi, que lle vamos ... (ver texto completo)

por donde andan todos parece k estades os forer@s dormidos Gel, Candil, Mikel, Jose, etc, benga animos a todos, un abrazo.

Tu sabes que en aquel tempo, falar castellano era símbolo de boa educación, ademais de que na escola solo se estudiada en castellano.

Xa vexo que D. Xosé fai que progreses adecuadamente no español.

No ano 68, aunque xa non estaba na Gudiña, todos os anos iba en Agosto pra facer a seitura e a sega da herba.

e che aseguro que cos manex, abais muy ben a fouce, pero poucos atabais os mollos e facíais os medoucos.

Un abrazo

Amigo Camba, eu sei que na iscola os galegos, les obligaban a escreber castellano, eu ahí nahún entro además si tudos naquila epoca se consideraban ispañolos era más normale do mundo, eu nahún quero entrar en política, más con relazahún ô sinor Cela que non cabe dubída era un grán escritor, un bocadito putero, que nahún digo puñetero, quero decer sendo galego podá haber escrito algún libro en galego, por exemplo viaxe a la Alcarria ou la misma Colmena, con las discreciones que él facía lo ben que ... (ver texto completo)

Amigo Picarel. Si, entre buen comer, buen beber, buen paseo, buen descanso, tienes un momento, consulta el correo, que te mandé los teléfonos de contacto para tomar unas cañas.

Un abrazo

Aprezado Camba. Dices ahí que ô Xervasio que era barbeiro, podía ser, encuanto ô que dices de memoría de elefante, teñes razahún, teño munto boa memoría, más nise caso da Gudiña, recordeime dos gaxos que nos quixeren acompañar a cea,ístes que te digo parecían bos homes, faces ahí mención ô da cachola grande, e decer Dn. Camilo Xosé Cela, parecía boa xente, más nahún ecribió ningún libro en galego, por lo menos a min non me consta, debía ser como éste amigo tuyo de la casa de Pedro que no le gusta ... (ver texto completo)

Tu sabes que en aquel tempo, falar castellano era símbolo de boa educación, ademais de que na escola solo se estudiada en castellano.

Xa vexo que D. Xosé fai que progreses adecuadamente no español.

No ano 68, aunque xa non estaba na Gudiña, todos os anos iba en Agosto pra facer a seitura e a sega da herba.

e che aseguro que cos manex, abais muy ben a fouce, pero poucos atabais os mollos e facíais os medoucos.

Un abrazo

Eu estiven moitas veces na casa do Xoquín e da Aurora. Recordo que era dunhaq soa estancia, non recordo que a aurora tivera un cuarto aparte. eles guardabannos a nós unhas ovellas que ían co seu magote. Era moi boa xente, o Xoquín, un pouco tolo pero con moi bo corazón e a Aurora unha mártir traballadora e sufrida. Cando era a época dos cogordos, o Xaquín traía todos os días un saco.

Hola Locho. Alégrome que me contestaras a o tema "te acordas caundo?". A familia do Carula foi muy apreciada por todos porque eran a sencillez personificada. No seu magote predominaban as cabras.
Con relación o que eu relatei, e que tiña como referencia donde dormia a Aurora, che recordo, que si te pois de frente a fachada da sua casa, a mau izquierda estaba a casa do Gorrispo, a dereita estaba a casiña onde ela dormia, que tiña a entrada por a calle que vay a iglesia, e a continuación estaba, retranqueado, ... (ver texto completo)

Me alegro que estés disfrutando del calor. Aquí llevamos ya tiempo en manga corta.

Mañana me voy para ahí. Mis hijos me dicen que está apretando el Lorenzo, aunque para S. Isidro siempre llueve

Un abrazo

Memoria de elefante a tua. O Gervasio era o barbeiro. E na Española comíase bon cabrito e boa carne, e bon cocido. O baixar os escalons, estaba o bar; A izquerda a cociña. Era a fonda mais antigua que había.
Normalmente as portuguesas estaban, como decia Camilo José Cela, "de bon ver e mellor palpar".
Un abrazo
Tamén reconozco que sodes unhos artistas tocando a zanfona (filarmónica). En cada cuadrilla había sempre algún seitureiro que a tocaba ben.

Aprezado Camba. Dices ahí que ô Xervasio que era barbeiro, podía ser, encuanto ô que dices de memoría de elefante, teñes razahún, teño munto boa memoría, más nise caso da Gudiña, recordeime dos gaxos que nos quixeren acompañar a cea,ístes que te digo parecían bos homes, faces ahí mención ô da cachola grande, e decer Dn. Camilo Xosé Cela, parecía boa xente, más nahún ecribió ningún libro en galego, por lo menos a min non me consta, debía ser como éste amigo tuyo de la casa de Pedro que no le gusta ... (ver texto completo)

Eu estiven moitas veces na casa do Xoquín e da Aurora. Recordo que era dunhaq soa estancia, non recordo que a aurora tivera un cuarto aparte. eles guardabannos a nós unhas ovellas que ían co seu magote. Era moi boa xente, o Xoquín, un pouco tolo pero con moi bo corazón e a Aurora unha mártir traballadora e sufrida. Cando era a época dos cogordos, o Xaquín traía todos os días un saco.

falamos de futbo ¿ahora me entero que maradona vive en euskadi? eu pensaba que estaba entrenando nos emiratos arabes. ha verdad e ke foi un krak sogou na seleccion de galicia con arsenio iglesias de adestrador, tamen sogou no allariz porriño e viñais deportivo saludos krak

pedroso, eres un cachondo, por certo ¿Donde vives? pra mandarche a miña biografia xa que non e de todo correcto o que ti dis, aunque pudo ser certo e non aber pasado. UN BICO