Así es y así será, aunque me da pena y tristeza, ver como se reniega del arraigo cristiano y en la fe en que hemos sido educados, mientras otras religiones, (que merecen mi respeto), gozan del beneplácito de los que intentan callarnos.

Me da pena también, de todos los de otras naciones y religiones, que llenan las colas de Cáritas, sin que los reyes de sus gobiernos (con buenas fortunas personales) hagan nada por ellos.

Mira, mi familia está integrada en la parroquia de S. Vicente de Paúl, ... (ver texto completo)
Apreciado Camba: Me siento totalmente identificado contigo, creo que algunos no son tan sensibles como nosotros, para ellos Dios no existe, ya no digamos de esos que tú mencionas, a lo mejor algún día nos obligan a ir a sus mezquitas. Como se ha degradado ésto, hasta tal punto que no tienes más que ver según que tv., sólo hacen que meterse con las monjas, cuando son unas personas tan sacrificadas que se ocupan de personas que ni la propia familia se encargan de ellos, si no fuesen ellas, no sé que ... (ver texto completo)
Mis padres que en el cielo estan, en vida siempre me enseñarón a valorar lo exquisito, mi mas sincero agradecimiento. Lo que hay que hacer es tenerlos siempre presentes, y recordarlos de esta manera nunca se han ido.
Y no se preocupe puede hablar o falar las dos idiomas son inmensamente ricos.
Gracias y reciba un fuerte abrazo amigo.
Bueno, lo de los idiomas, desde luego que los dos son inmensamente ricos, pero tengo mis dudas de cual es el mas idóneo, ya que como comentaba, si hay alguien que no entiende el gallego, pienso que debo expresarme en castellano.

Quiero dejar claro, que siempre que puedo, y encuentro un tertuliano, hablo en gallego.

Por cuestión de principios, a lo largo de mi vida, siempre he procurado, y he podido, en los foros y reuniones, hablar en una lengua común. Y así se lo he ensañado a mis hijos.

No ... (ver texto completo)
Por esta profunda unidad, hemos de sentirnos cerca de todos los Santos que, anteriormente a nosotros, han créido y esperado lo mismo que nosotros creemos y esperamos y, sobre todo, han amado al padre de Dios y a sus hermanos los hombres, procurando imitar el amor de Cristo.
Así es y así será, aunque me da pena y tristeza, ver como se reniega del arraigo cristiano y en la fe en que hemos sido educados, mientras otras religiones, (que merecen mi respeto), gozan del beneplácito de los que intentan callarnos.

Me da pena también, de todos los de otras naciones y religiones, que llenan las colas de Cáritas, sin que los reyes de sus gobiernos (con buenas fortunas personales) hagan nada por ellos.

Mira, mi familia está integrada en la parroquia de S. Vicente de Paúl, ... (ver texto completo)
Mi querido amigo 2525, siempre estoy, pero las cosas de trabajo muchas veces te restan tiempo para divertirte. La anecdota que cuentas tiene su lado simpatico, pero fodase o gaxo.
Un abrazo muy fuerte
Aprezado Manuele: Istá anécdota que contey é tanhún certa coma vida mesma, pois o Matias sempre pensou que o seu xermano xemelo istiber vivo, agora donde istá sabe Deus nuestro sinor, además según el padre Xosé xa nahún debía a andar remexendo en iste tinglado, pois me puxo a comparanza en un cabrito, si a cabra daba pouco leite, era más xusto que criara uno, no dos, que Deus nos perdoe por la comparanza.

Un abrazo pro sinor.
Yo como dice el amigo 2525, tengo una pequeña Historia real que contar.
Esto paso en los años cincuenta, residiendo en Stgo de Chile yo mis padres, mi tio mi tia y toda la familia nos reunimos para comer juntos. Mi tio hermano de mi madre y del azaña, gran aficionado a la caza, ese dia hizo una empanada de capacidad para comer 20 personas. Estando la empanada recien salida del horno la puso encima de una mesa, y todos nos fuimos a jugar y los mayores a charlar
cuando nos dimos cuenta la P.... perra ... (ver texto completo)
Xa estamos tudos, assín da gosto amigo Manuele, comenzaba a istar preocupado, por nahún verte por ningún lado, me imaxino estarías de ferias, bueno a coisa que estás, nahún sei se te percataste que temos ca dois militares valentes, claro que penso con ideas diferentes, o sinor Romerales un gran estratega en el campo de maniobras, el sinor Camba un gran home, parecido a un amigo que teño eu munto religioso, os dois me parecen unhs bons homes, béin eu quero contar unha anecdota que le pasou a un compañeiro ... (ver texto completo)
Mi querido amigo 2525, siempre estoy, pero las cosas de trabajo muchas veces te restan tiempo para divertirte. La anecdota que cuentas tiene su lado simpatico, pero fodase o gaxo.
Un abrazo muy fuerte
AMIGO VARELA: Este R MADRID nos mata a disgustos, un dia juegan bièn y la semana siguiente juegan de pena, menos mal que tenemos a un SANTO CRISTIANO que nos da un poco de vida y del entrenador no quiero ni hablar por que serà uno de los mas màlos que pasarà por el MADRID. (que venga MOURIÑO antes de NAVIDAD) por que otra liga que se và. LA semana pasada tè esperaba en el pueblo para una partidita a los chinos pero me has fallado, de todas formas al maestro lo pasàmos por la piedra (y yò detras de ... (ver texto completo)
Amigo Raphael: Para mi leerte es una grata y bonita noticia, nuestro aprecio es mutuo y nadie se le ocurrira meterse por medio a incordiar.
Dicho esto y referente al fut bol, hay que tener paciencia, esto es como criar a un hijo, dan muchas alegrias, pero disgustos unos cuantos. Lo que tiene que hacer este tallarin Italiano es poner a unos cuantos fenomenos de la cantera y dejarse de tanta historia.
Este año no pude ir, porque la ultima vez que pase por el pueblo me puse malo y regrese a Madrid ... (ver texto completo)
AMIGO VARELA: Este R MADRID nos mata a disgustos, un dia juegan bièn y la semana siguiente juegan de pena, menos mal que tenemos a un SANTO CRISTIANO que nos da un poco de vida y del entrenador no quiero ni hablar por que serà uno de los mas màlos que pasarà por el MADRID. (que venga MOURIÑO antes de NAVIDAD) por que otra liga que se và. LA semana pasada tè esperaba en el pueblo para una partidita a los chinos pero me has fallado, de todas formas al maestro lo pasàmos por la piedra (y yò detras de ... (ver texto completo)
Aprezado Yo Soy Aquel, vexo co sinor gosta del Madride, nahún se preocupe que istano gañaremos a liga y a copa de Europa, con relazahún os meus paisanos creo que téin un bocadito de razahún. Agora me sabrá disculpar eu me recordo de voçe, pois nunca me olvido de niguéin y menos das buenas persohas, haber si pro mes de Agosto nos vemos y tomaremos unhs copos do Porto con un bon xamón que téin o meu parente na Aldea.
Unha aperta.
Por esta profunda unidad, hemos de sentirnos cerca de todos los Santos que, anteriormente a nosotros, han créido y esperado lo mismo que nosotros creemos y esperamos y, sobre todo, han amado al padre de Dios y a sus hermanos los hombres, procurando imitar el amor de Cristo.
pros que poñen pegas
AMIGO VARELA: Este R MADRID nos mata a disgustos, un dia juegan bièn y la semana siguiente juegan de pena, menos mal que tenemos a un SANTO CRISTIANO que nos da un poco de vida y del entrenador no quiero ni hablar por que serà uno de los mas màlos que pasarà por el MADRID. (que venga MOURIÑO antes de NAVIDAD) por que otra liga que se và. LA semana pasada tè esperaba en el pueblo para una partidita a los chinos pero me has fallado, de todas formas al maestro lo pasàmos por la piedra (y yò detras de ... (ver texto completo)
Xa estamos tudos, assín da gosto amigo Manuele, comenzaba a istar preocupado, por nahún verte por ningún lado, me imaxino estarías de ferias, bueno a coisa que estás, nahún sei se te percataste que temos ca dois militares valentes, claro que penso con ideas diferentes, o sinor Romerales un gran estratega en el campo de maniobras, el sinor Camba un gran home, parecido a un amigo que teño eu munto religioso, os dois me parecen unhs bons homes, béin eu quero contar unha anecdota que le pasou a un compañeiro ... (ver texto completo)
Este día, siempre me ha marcado significativamente.
A todos se nos murió algún ser querido. No hace falta llegar a este día para recordarlo, porque lo que se lleva en el alma, y está presente todos los días de nuestra vida.

Y cuando nos muere un ser querido, me encuentro que Levitico, 24,6 nos dice:
" ¿Por qué buscáis entre los muertos al que está vivo?."

Y entonces dudo y reflexiono:

¿Está o no está?.
Me pregunta el corazón ... (ver texto completo)
Mis padres que en el cielo estan, en vida siempre me enseñarón a valorar lo exquisito, mi mas sincero agradecimiento. Lo que hay que hacer es tenerlos siempre presentes, y recordarlos de esta manera nunca se han ido.
Y no se preocupe puede hablar o falar las dos idiomas son inmensamente ricos.
Gracias y reciba un fuerte abrazo amigo.
Amigos foreros.

Hoy es el día de acordarnos de todos aquellos que, al oscurecérseles el atardecer de su vida, han emprendido el camino del Padre.

Que Dios los tenga en la gloria, y disfruten del descanso que no han tenido en esta vida.

Buenas noches.
Este día, siempre me ha marcado significativamente.
A todos se nos murió algún ser querido. No hace falta llegar a este día para recordarlo, porque lo que se lleva en el alma, y está presente todos los días de nuestra vida.

Y cuando nos muere un ser querido, me encuentro que Levitico, 24,6 nos dice:
" ¿Por qué buscáis entre los muertos al que está vivo?."

Y entonces dudo y reflexiono:

¿Está o no está?.
Me pregunta el corazón
malherido
por los fríos del dolor.

¿Está o no está?.
me cuestiona la razón
ofuscada
por la cruda realidad
de un silencio aterrador.

Está y no está´
me respondo en mi interior.
Está y no está,
aunque digan que murió.

Una etapa de su vida
se acabó.
Una historia terrenal
enmudeció.
Otra historia y otra vida
comenzó

Está y no está´
descansando y reviviendo
superadas las barreras del dolor.

Está y no está.
Se ha ocultado su presencia.
Pero vive su misterio mas allá,
abrazada por las alas del amor.

Está y estará
siempre viva,
-como esa flor-
siempre eterna
el los brazos del buen Dios.

Lo siento, pero soy creyente, y así lo siento.

Buenas noches. ... (ver texto completo)