jose xa vexo que escribes ven en galego alegrome, bueno xa vexo que conoces ven a esplanada de Alicante e moi bonita eu voy casi todos os anos tamen vou a isla de Tabarca en barco algo lindo de verdade tes que animarte e levar a señora a li si que podes comer unha voa mariscada non tan voa coma a galega, bueno os meus sogros solo van Alicante el non pode estar moito tempo de viaxe porque a sua saude non llo permite oxala disfruten moito que se o merecen eu xa non teño os meus verdadeiros pais pero ... (ver texto completo)
Pois a verdade Pili, como lle dixen a tua irmá, estuven moitas veces en Alicante, pero nunca me animei a ir a Isla de Tabarca. Quizás polo feito de ser marino non me apetece navegar hasta a isla. De todas formas pensareino, e a próxima escapada a Alicante (si os netos me deixan, cousa que dudo), faremos a travesia. ¿Que tal o día de descanso? ¿Recuperáchete?. Deitate pronto reina, que mañán hay que madrugar. Un abrazo. Xose.
Pili, supoñia o de Alicante. Esta é unha ciudad que me gusta moito. Estuben moitas veces nela. Recordo que hay moitos anos fixemos unha visita co barco donde estaba embarcado (xa non recordo que barco era), e cunha media "trompa" que collemos, dedicámonos a ir contando as ondas de colores que ten o paseo do porto. Ahora cando vou por alí coa miña muller, pregúntolle si me deixa volver a contalas. Non che digo a resposta... Bueno reiniña, que teñas boa noite. Un aperta. Xose.
jose xa vexo que escribes ven en galego alegrome, bueno xa vexo que conoces ven a esplanada de Alicante e moi bonita eu voy casi todos os anos tamen vou a isla de Tabarca en barco algo lindo de verdade tes que animarte e levar a señora a li si que podes comer unha voa mariscada non tan voa coma a galega, bueno os meus sogros solo van Alicante el non pode estar moito tempo de viaxe porque a sua saude non llo permite oxala disfruten moito que se o merecen eu xa non teño os meus verdadeiros pais pero ... (ver texto completo)
pois si jose afortunadamente o valle millorou un monton, co turismo q hay como pa non millorar, os sogros da miña hirma foron pa alicante q teñen un piso ali, q disfruten da vida polotanto estan cerca de ti, un aperta.
Pili, supoñia o de Alicante. Esta é unha ciudad que me gusta moito. Estuben moitas veces nela. Recordo que hay moitos anos fixemos unha visita co barco donde estaba embarcado (xa non recordo que barco era), e cunha media "trompa" que collemos, dedicámonos a ir contando as ondas de colores que ten o paseo do porto. Ahora cando vou por alí coa miña muller, pregúntolle si me deixa volver a contalas. Non che digo a resposta... Bueno reiniña, que teñas boa noite. Un aperta. Xose.
Tere, veterinario no seria, pero como decia mi abuela..."levaba as trazas". Por supuesto que no teníamos nada de hospitalización. A mi, para operarme de "anginas" me llevaron a Tremp. Supongo que ahora el Valle estará mas modernizado. Baqueira pesa mucho.... Bueno reina, son las siete y media de la mañana y me voy al "curro", como dicen aqui. Hasta luego. Un abrazo. Jose. (voy a saludar a tu hermana)
pois si jose afortunadamente o valle millorou un monton, co turismo q hay como pa non millorar, os sogros da miña hirma foron pa alicante q teñen un piso ali, q disfruten da vida polotanto estan cerca de ti, un aperta.
De mozo, el andaba un día a gardar as vacas nun prado perto do río Asureira.
A Garbosa érache unha novela mansiña, cunha mirada limpa e penetrante. El ollaba pra ela, garimoso; e ela mantíñalle a ollada, mentras andaba a remoer as herbas frescas daquela fresca riveira.
--Garbosa, carallo: que boa estás!
Ela, veña remoer, allea aos pensamentos xa casi lascivos do seminarista.
--Carallo, Garbosiña, que xeitosiña eres!
Botoulle man aos cornos, colocouna de cu contra a parede do prado, e el encaramouse ... (ver texto completo)
¡Home vai, semellantes proezas acrobáticas naide llas apuña! Anque nesta, o nome de milagreira perténcelle á Garbosa sin dúbida algunha.
Gracias juan por mandarnos esa foto de tua nai e da Clarisaque guapa esta a Clarisa que boa persona era gran amiga de miña nai cantas noites de risas nos pasamos na sua casa todas as noites despois de cenar nos ivamos o fiadeiro eu ainda os coñocin pouco tempo pero o menos me queda ese recordo o ver esa foto me veu a memoria todas aquelas vivencias gracias un abrazo.
Hola Pepita, sempre é un pracer ler os teus amenos comentarios, será porque coñecemos tanta xente do noso bonito contorno e compartimos moitos recordos. Para min a Clarisa é tamén unha persoa entrañable. Teño tamén gratos recordos dos seua pais, de cando iba a matanza mais a festa da Vilavella á súa casa ca Tía María. A dozura do Tío Xeixas herdáronlla os seus fillos, que son moi boa xente. Bueno, en teño en xeral bonitas lembranzas de toda a xente da Vilavella, e sempre fai ben de cando en vez recordar ... (ver texto completo)
Hola Pili, claro que te votaba de menos, pero tamen supoñia que hay moito traballo. Supoño que os teus sogros iran a Alicante para coller combinación con Inglaterra ¿non?. Bueno reina aprobeita o descanso, e de paso chama a tua irman, e non faledes mais de duas horas seguidas, tomade un descanso, que se quenta o teléfono. Un abrazo. Xose. (que bonito queda o nombre en galego ¿verda?)
si jose algunas cosas ya me contaron como por ejenplo q no abia hospital tenian q ir a lerida y q carretera tardaban un monton de horas en llegar, referente a tu abuela no estaba tan mayor, lo q pasa en vez de medico igual era veterinario, menos mal q todo a canviado se supone q para mejor, nosotras por desgracia los ultimos años de vida de nuestros padres tanbien hemos estado de hospital en hospital y nos hemos encontrado de todo buenos prefesionales y no tan buenos, pero es lo q toca como la loteria, ... (ver texto completo)
Tere, veterinario no seria, pero como decia mi abuela..."levaba as trazas". Por supuesto que no teníamos nada de hospitalización. A mi, para operarme de "anginas" me llevaron a Tremp. Supongo que ahora el Valle estará mas modernizado. Baqueira pesa mucho.... Bueno reina, son las siete y media de la mañana y me voy al "curro", como dicen aqui. Hasta luego. Un abrazo. Jose. (voy a saludar a tu hermana)
Pili, ¿por dode andas rapaciña? Ultimamente estas moi calada. Un abrazo. Jose.
jose ando por aqui xa me votabas de menos o tempo non me da pa mais bueno maña descanso vou de viaxe a coruña teño que levantarme as cinco da maña vou levar os meus sogros o avion vanse moi cerca de ti. un abrazo.
Gracias juan por mandarnos esa foto de tua nai e da Clarisaque guapa esta a Clarisa que boa persona era gran amiga de miña nai cantas noites de risas nos pasamos na sua casa todas as noites despois de cenar nos ivamos o fiadeiro eu ainda os coñocin pouco tempo pero o menos me queda ese recordo o ver esa foto me veu a memoria todas aquelas vivencias gracias un abrazo.
De mozo, el andaba un día a gardar as vacas nun prado perto do río Asureira.
A Garbosa érache unha novela mansiña, cunha mirada limpa e penetrante. El ollaba pra ela, garimoso; e ela mantíñalle a ollada, mentras andaba a remoer as herbas frescas daquela fresca riveira.
--Garbosa, carallo: que boa estás!
Ela, veña remoer, allea aos pensamentos xa casi lascivos do seminarista.
--Carallo, Garbosiña, que xeitosiña eres!
Botoulle man aos cornos, colocouna de cu contra a parede do prado, e el encaramouse ... (ver texto completo)
Anécdota para Teresa: Bajando de Viella hacia Aubert, antes de llegar al viejo puente de salida. habia un caserio donde vivia y tenia su consulta el único médico que había en Viella, apellidado Barón. Era delgado y feo con avaricia y tenia un cuervo amaestrado, que cada vez que abria una ventana de su consultorio entraba volando el susodicho, y se ponía en su hombro. Te puedes dar idea de lo que era entrar al consultorio y ver semejante espectáculo. O te morias del susto o te curabas de golpe. Tenia ... (ver texto completo)
si jose algunas cosas ya me contaron como por ejenplo q no abia hospital tenian q ir a lerida y q carretera tardaban un monton de horas en llegar, referente a tu abuela no estaba tan mayor, lo q pasa en vez de medico igual era veterinario, menos mal q todo a canviado se supone q para mejor, nosotras por desgracia los ultimos años de vida de nuestros padres tanbien hemos estado de hospital en hospital y nos hemos encontrado de todo buenos prefesionales y no tan buenos, pero es lo q toca como la loteria, ... (ver texto completo)
Pili, ¿por dode andas rapaciña? Ultimamente estas moi calada. Un abrazo. Jose.
jose en aubert no hay nada nuevo todo sigue igual, referente a los hobis de mi hermana yo tanbien tengo huerto como lo q tu cosechas no hay nada, esque nosotras no podemos estar paradas, ya lo decia mi difunto padre q nos pareciamos a el, un abrazo.
Anécdota para Teresa: Bajando de Viella hacia Aubert, antes de llegar al viejo puente de salida. habia un caserio donde vivia y tenia su consulta el único médico que había en Viella, apellidado Barón. Era delgado y feo con avaricia y tenia un cuervo amaestrado, que cada vez que abria una ventana de su consultorio entraba volando el susodicho, y se ponía en su hombro. Te puedes dar idea de lo que era entrar al consultorio y ver semejante espectáculo. O te morias del susto o te curabas de golpe. Tenia ... (ver texto completo)
jose antonio.. la clave es la misma y casi siempre soy yo el q esta en el teclado y q recibo los chorreos de lito pues meto la pata con los nombres y con las familias... pero bueno intento dar un poco de vidilla al foro porque cada vez escribe menos gante en el foro
espero q alguna de las rapazas o rapaces del pereiro se animen a organizar un concurso de paellas o de callos es lo mismo... para el loreto...
Vale Mikel, queda aclarado. En cuanto a la paella, sinceramente tu crees que los rapaces de hoy en día saben algo de cocina?. Tu dales un movil, y te hacen virguerias, pero cocinar... No te extrañe que si les dices de hacer unos callos, te pregunten a que tecla hay que darle. En fin Mikel, inténtalo, y a lo mejor hasta nos dan una sorpresa. Ya me contarás. Un abrazo. Jose.