MULLER DE lUBIAN, QUITA QUITA, GUARDALA EN EL DESVAN.

Ruego la misma compasión, yo no soy autor de este refran. Lo mismo es de Lubian.

Varela, no te molestes por el refrán, seguramente tendrán alguna explicación lógica, y que en la mayoría de los casos no conocemos. Delo que estoy completamente seguro es de que INDA CHO SEI no quiso molestar a nadie; para estos casos hay un refrán, de siempre, y muy socorrido:

-"No hay palabra mal dicha, si no es mal interpretada"-.

Por cierto; ¿y tu nieto....?

Un abrazo.

Que si desvan, que si quita, quita, ¿Dónde carallo me tistéis a miña namorada Pita?
Unha aperta.

MULLER DE lUBIAN, QUITA QUITA, GUARDALA EN EL DESVAN.

Ruego la misma compasión, yo no soy autor de este refran. Lo mismo es de Lubian.

Señor Varela: Los refranes los hace la cultura popular. No usted, ni yo.

No sé por qué usted me recuerda los experimentos de Pavlov para el estudio del reflejo condicionado. ¿Cree de verdad que me estoy burlando de A Mezquita o de As Frieiras cuando expongo y razono un dicho popular?

Ahora le diré el mismo refrán, tal y como se lo escuché a alguien de El Pereiro, en un contraste con el dicho en Lubián.

"Vaca de Manzalvos e muller da Mezquita, quita, quita."

te chamarei

Amigo Piño: Quero darche as gracias por os bos desexos teus pra conmigo e a miña familia respeito a casa.
Sei por a mensaxe que foi eliminada na Vilavella, que estuveches en Donosti (San Sebastian), pois nos anos 76 tamen eu estuben facendo un curso de telecomunicacións o lado do mercado de frutas en Gros co estadio de Anoeta o lado tamen, aunque unha vez rematado me mandaron a traballar pra Bilbao, o curso durára 6 meses empecei a traballar en xuño do 76 y pedin traslado a Galicia, no 78 y por ... (ver texto completo)

Barxes. Aquí estou de novo, poe esa fecha que falas de San Sebastián xa eu estaba por alí, por ano 70 dei os primeiros paseos por a Concha. ¡Xa choveu desde entonces! quen se pillara ahora de aqueles anos.
Si vas ahora o encontrarías mui cambiado (pra millor) sempre foi unha ciudad mui bonita, se edifocou muto, se fixeron barrios grandes de novo, que dan máis belleza a ciudad si cabe.
Mencionas o estadio de fútbol en Gros, ese era Atotxa, o novo estadio de Anoeta está no barrio de Amara, todo ... (ver texto completo)

Se os machos non dan froitos, paciencia, non os cortes, que tamén temos dereito á vida.

Por suposto que non o bou cortar, porque din que poliniza, ou polvoniza... as femias, pra que boten as bolas de cor vermello.
O domingo pasado lembreime de ti, por que cando me levanto o primeiro que fago e visitar o rio e mirei unhas xarelas de cuaxe duas medidas.
Cando veñas pescar probas as frevas do xamón.
Un saudo amigo.

Xa sei que non é igual en tódolos pobos. Pero eiquí, en Lubián, tendo en conta que o terreno é moi quebrado e os camiños peores que nas Frieiras, tiñamos os labregos este refrán:

VACA DAS FRIEIRAS E MULLER DA MEZQUITA, QUITA, QUITA.

Prego teñan compaixón de min, que non son o autor do refrán.

MULLER DE lUBIAN, QUITA QUITA, GUARDALA EN EL DESVAN.

Ruego la misma compasión, yo no soy autor de este refran. Lo mismo es de Lubian.

Graciñas e nome meu e das frores que lle fas as aloubanzas. A min gustanme todas as frores pero tamen me gustan os cinco acebos que temos non sendo un que din os entendidos que e o macho, por que bota frores pero nunca pasan a ser bolas, e os outros botan frores e se convirten en bolas que este ano tiñan mais bolas que follas. Ata estes dias dende primeiros de outubro estiveron roxas pero estes dias de friu, as merlas e as tordas cuaseque lle dan cabo delas.
Un saudo

Se os machos non dan froitos, paciencia, non os cortes, que tamén temos dereito á vida.

Xa sei que non é igual en tódolos pobos. Pero eiquí, en Lubián, tendo en conta que o terreno é moi quebrado e os camiños peores que nas Frieiras, tiñamos os labregos este refrán:

VACA DAS FRIEIRAS E MULLER DA MEZQUITA, QUITA, QUITA.

Prego teñan compaixón de min, que non son o autor do refrán.

Piño, eu non leí tal mensaxe, pero pola miña parte estás desculpado igual, xa sabemos que non eres de insultos nin trangalladas. Por eso podes estar tranquilo.
Saudos.

Ballesteros. Muchísimas gracias, nunca o dudéi de que eres unha persona comprensiva é razonable.
O do outro día das fotos, así o pensaba que se trataba de dúas fotos, dices que non e asi, xa queda a cousa aclarada, mui ben.
un abrazo.

Moi ben Pepe, si tes ganas de pegar, hay que pegar.."O que sexa" pero sempre pegar
Bicos

Pepe, Pepiño, Pepe, tornas a darle de comer a paxaragada, ten coidado que algún xa te tein manía a íste paso xa verás.
Unha aperta.

Mas tu Zé non estaras a inganarnos, tu o que fuste facere a Pernanbuco foi ir de ferias tu i o Pai José, ora beim o pai José ja estivera de Misioneiro nese estado face muntos anos, concretamente na sua capital Recife.
Bou falar pro Diamantino a vere queim e ele pra andare a facer pouco de min por o asunto do cuello, ou e que a voçe ou a ele nunca lhe fuxio un cuello da beira sua, cuando voçes estaun aterecidos coa neve.
Uma aperta

Aprezado Barxés, istá ingañado, pois ô pai do Xosé nunca viaxou ca, dice que le istou a inganar, nahún e certo, que se ingana ê voçe se creer tudo que eu dixer,ísto ê broma, mire a cuestión aquí ô padre Xosé era munto amigo do Ruiz Matos, no seu día pusera toda sua confianza no mencionado, más íso nahún foi ô peor, puso todos seos aforros y os dos feligreses que deran ô diñeiro pra arreglar a igrexa, como ô meu xefe ê munto amigo de tudos ístes, había de algua maneira compensar ô padre Xosé por istar ... (ver texto completo)

Amigo Piño: Quero darche as gracias por os bos desexos teus pra conmigo e a miña familia respeito a casa.
Sei por a mensaxe que foi eliminada na Vilavella, que estuveches en Donosti (San Sebastian), pois nos anos 76 tamen eu estuben facendo un curso de telecomunicacións o lado do mercado de frutas en Gros co estadio de Anoeta o lado tamen, aunque unha vez rematado me mandaron a traballar pra Bilbao, o curso durára 6 meses empecei a traballar en xuño do 76 y pedin traslado a Galicia, no 78 y por ... (ver texto completo)

Amigo Piño: Qero dende este foro darche as gracias por a mensaxe que se mantivo no foro de Barxa durante penso que mais de duas horas, na que nos desexabas a min e amiña familia todo ben do mundo, penso que non fuches ti quen a borraches que dende logo a nos non nos molestaba, nin a min nin os meos primos.
Un saudo.

Amigo Barxes. Eu fun o autor de eliminar o mensaxe que me dirixia a ti, no foro de Barxa.
Motivo, intuía, pero tiña as miñas dudas, si a familia que vivía na casa que mencionaba era a tua en realidad, pensando que igual lles parecía mal os dueños que sacara eu a foto no mensaxe.
Resuelta a incógnita, sigo pensando o mismo de antes, que tes unha hermosa casa é con unhas excelentes vistas o campo,é meu sincero deseo, que tú rodeado dos teus seres queridos a disfrutéis moitos moitos anos.
Un abrazo.