No lo llamen nacionalización. En realidad estamos socializando las pérdidas: pagando con carísimos intereses los excesos de unos gestores que han vivido muy por encima de nuestras posibilidades. La autopsia de Bankia detallará la factura, pero las primeras cifras que aparecen son mastodónticas, descomunales: más de 80.000 millones de euros públicos movilizados en el rescate; como toda la sanidad pública y todas las prestaciones por desempleo juntas. Si dividimos la cifra entre todos los españoles, ... (ver texto completo)
Carlos Divar, presidente del Tribunal Supremo de un país aconfesional llamado España: “Solo en amar a Cristo y hacerle amar, en una vida coherente y cabal, se encuentra la única y verdadera Justicia”. “En cualquier caso, los católicos obedeciendo al Papa nunca nos equivocamos”. “Sólo Dios, el Bien Supremo, es la base inamovible y la condición insustituible de la moralidad”.

Más allá de Dios, del amor a Cristo y del mismísimo Papa, algunas preguntas, hoy más pertinentes que nunca. ¿Qué clase de ... (ver texto completo)
Memoria de elefante a tua. O Gervasio era o barbeiro. E na Española comíase bon cabrito e boa carne, e bon cocido. O baixar os escalons, estaba o bar; A izquerda a cociña. Era a fonda mais antigua que había.
Normalmente as portuguesas estaban, como decia Camilo José Cela, "de bon ver e mellor palpar".
Un abrazo
Tamén reconozco que sodes unhos artistas tocando a zanfona (filarmónica). En cada cuadrilla había sempre algún seitureiro que a tocaba ben.
Aprezado Camba. Dices ahí que ô Xervasio que era barbeiro, podía ser, encuanto ô que dices de memoría de elefante, teñes razahún, teño munto boa memoría, más nise caso da Gudiña, recordeime dos gaxos que nos quixeren acompañar a cea,ístes que te digo parecían bos homes, faces ahí mención ô da cachola grande, e decer Dn. Camilo Xosé Cela, parecía boa xente, más nahún ecribió ningún libro en galego, por lo menos a min non me consta, debía ser como éste amigo tuyo de la casa de Pedro que no le gusta ... (ver texto completo)
soy, así lo quiero, una persona muy respetuosa con credos e ideas.
gracias a esta forma de ser, nunca daño intencionadamente a nadie.
cuando me siento maltratada, simplemente.... a otra cosa mariposa.
paz para todos!
p. d. no es necesario que se me conteste en castellano, cada cual como lo crea conveniente.
Hola Isabel: Como se que has estado haciendo el curso de Gallego... la proxima vez te contestaré en Gallego para practicarlo, que ultimamente por Pontevedra capital se habla mucho. Como decia un amigo mio que se llamaba Sñr. Hilario, éra jefe de teléfonica en Pontevedra, el Gallego era cuestión de practicarlo.
Un muy fuerte abrazo para ti y Antonio.
Pito Moñudo, Toxo, non cho podo decir. Suvides a Pedriza pola parte mais costosa, en vez de correr detras do can, correis detras da raposa.
Sigan bien.
Este gallinero esta hasta las mismas plumas de estos farsantes. Si alguien dice algo fuera de lo normal, le ponen de facha para arriba.
Ellos si son pero ultra rojos. Peleones inconformistas y perdedores.
Arriba el At. de Madrid y Justicia y el Ocarballo quedense, pero no den por c....
con sus copias.
Hasta mañana
Pito monudo: ¿Porque te metes con quen non se mete contigo nin cos teus persoaxes?. Que Justicia o único que fai e criticar o partido dos mentirosos, con razón sobrada, ou é que non te lembras das promesas e xuramentos da campaña eleitoral, pra ahora estar facendo xusto o contrario en todo.
E si non teis eí a Lujan que presumiches de ser amigo del e preguntaslle.
Hai un refran mui galego, que di asi: ¡o toxo que manda os demais a merda pra ese cuadrúpedo no hai mellor herba.
Sigue pacendo.
Calma sinor Carballo, que Vd. tambéin istá un bom allo. Eu quero paz y nahún les coñezo, más istou seguro que xa nahún sahún raparigos y ahora nahún me confundan con rapar el higo.
Unha aperta.
Como xa tennos afeitos a Xustiza e o hipocrita do Ocarballo haciendose o gracioso. Mais vos valia poñer mais empeño nas vosas cousas diarias e deixar de molestar á xente deste pobo que esta de vós ata os collóns.
O mesmo pensais que a xente le os bodrios que colgais.

Non teneis outra cousa que foder un foro con politica noxenta.
Fanaticos e rancorosos
Hai un refran mui galego, que di asi: ¡o toxo que manda os demais a merda pra ese cuadrúpedo no hai mellor herba.
Sigue pacendo.
Como xa tennos afeitos a Xustiza e o hipocrita do Ocarballo haciendose o gracioso. Mais vos valia poñer mais empeño nas vosas cousas diarias e deixar de molestar á xente deste pobo que esta de vós ata os collóns.
O mesmo pensais que a xente le os bodrios que colgais.

Non teneis outra cousa que foder un foro con politica noxenta.
Fanaticos e rancorosos
Sinor toxo, por favore nahún faza honor ô nome, nahún vei que da maneira que le entra perde tudos os seus dereitos, aunque os tibera, mire ê mellor deixar andar acoisa a sua maneira, que pasarnos dun plumazo a fronteira, má voçe faza ô que queira.
Unha aperta.
Este gallinero esta hasta las mismas plumas de estos farsantes. Si alguien dice algo fuera de lo normal, le ponen de facha para arriba.
Ellos si son pero ultra rojos. Peleones inconformistas y perdedores.
Arriba el At. de Madrid y Justicia y el Ocarballo quedense, pero no den por c....
con sus copias.
Hasta mañana
Como xa tennos afeitos a Xustiza e o hipocrita do Ocarballo haciendose o gracioso. Mais vos valia poñer mais empeño nas vosas cousas diarias e deixar de molestar á xente deste pobo que esta de vós ata os collóns.
O mesmo pensais que a xente le os bodrios que colgais.

Non teneis outra cousa que foder un foro con politica noxenta.
Fanaticos e rancorosos
Veo que cada dia las aguas se tranquilizan, lo que fue un rio desbordado, vuelve a su cauce. Digo todo esto porque esta con nosotros la Sra Justicia y su contrincante o el mismo aburriendonos de una manera pesima.
Gracias Justicia por darnos por algun sitio, como eres chica nos encanta.
Menos mal que nadie lee tus aburridas copias.
Un besito Justicia te amamos.
Veo con gozo cómo empezáis a apreciar a mi cariñoso 252525. Algunos incluso entendéis su ortografía cargada de matices que son significantes. Un día entré aquí, sin complejos, para defender sus inteligentes y divertidas intervenciones contra excluyentes opiniones sin fundamento, y brotaron turbios insultos de manantiales a los que se les suponía agua cristalina.
Veo también cómo algunos de aquellos manantiales suplen mi ausencia con una pizca de ingenio.
¿Por qué pone los huevos cuadrados si tiene ... (ver texto completo)
Hace mucho tiempo que apreciamos a 2525 y a usted tambien, lo unico que usted tiene mal genio y de vez en cuando lanza las plumas al aire. Creo que entre aves no nos pisaremos la pluma. Yo no pongo huevos, eso le toca a usted, comienzo a enamorarme de sus plumas. Pena que su "Gallinero" este tan lejos para cantarle por la madrugada. Quedo anodado a sus plumas.
Un abrazo amiga
El señor Rajoy no solo ha dilapidado en cien días y al completo su crédito, sino que ha asesinado su condición de político, y, lo que es más grave, la confianza de los ciudadanos en la actividad política, ya tan mermada desde tiempo.
Lo sorprendente será que, con seguridad, sus votantes le apoyarán en bloque, justificando toda actuación, pero cualquier persona objetiva y neutral entiende que no se pueden ni deben variar las promesas por muy cambiantes que sean las circunstancias. El margen de confianza ... (ver texto completo)
Justa para mi en lo que dices estás xea de razahún, en cambió pro meu xefe eres un desastre sin razahún,-cuando le pergunto para que me diga os motivos por qué nahún teñes razahún, me contesta-que sabrás tú cabeza de corzo que nahún sabes facer unha ô con un canuto, mira eu pusen os cuartos fai anos nisa caixa, els deixaronlos os da construzahún, si ahora el papá Estado nahún pagar, eu quedo sin els, claro que eu nahún entendo nada mezclou ahí ô papa co Istado, perdime, de tudas maneiras as coisas forín mal feitas, recordando ô que le pasou onde eu nacin a tía María vivia sociña y ô finale por esconder ô diñeiro foderinselo os ratos y aquí puserín aguardar os cuartos ô rato, malo, malo, se me pergutarín amin antes diría ô caso da sinora María. ... (ver texto completo)
El señor Rajoy no solo ha dilapidado en cien días y al completo su crédito, sino que ha asesinado su condición de político, y, lo que es más grave, la confianza de los ciudadanos en la actividad política, ya tan mermada desde tiempo.
Lo sorprendente será que, con seguridad, sus votantes le apoyarán en bloque, justificando toda actuación, pero cualquier persona objetiva y neutral entiende que no se pueden ni deben variar las promesas por muy cambiantes que sean las circunstancias. El margen de confianza otorgado por los votos tiene límite y ningún mandatario democrático del mundo puede hacer lo que le venga en mente, especialmente cuando se tiene un Parlamento dócil y seguidista sin traba, y ni siquiera con la disculpa del interés general. Eso hay que contrastarlo nuevamente en las urnas. El señor Rajoy, herido de muerte por sus incumplimientos brutales, debería -no se rían- convocar elecciones de modo inmediato y exponer sus deseos para que los ciudadanos opinen.
Si la palabra dada no vale como garantía, la política deja de ser tal y pasa a ser juego de tramposos crónicos e incorregibles.
Al anterior Presidente se le reprochó hasta la saciedad la toma de decisiones contrarias a su programa y sobre hechos que no había prometido explícitamente, y le supuso su anulación política.
No se puede ser tan brutal, especialmente en un sistema democrático. No se puede humillar a los ciudadanos, sobre todo a los más desprotegidos. Si no supiéramos en qué sistema político estamos, bien pudiera decirse que estamos en una dictadura. Y, muy en particular, no se puede favorecer y como siempre a los poderosos, que en este caso son los banqueros. Hay que saber hasta dónde llega su pozo sin fondo y su codicia. No se puede ceder ante todas sus pretensiones bajo la coartada de que sus quiebras originarían males colectivos. Pues que los originen, tal vez fuera el revulsivo adecuado, y en todo caso es necesario, desde un mínimo punto de vista social, cortar sus abusos infinitos. No se les puede salvar con dinero público, público, o sea de los ciudadanos, sin consultarles, y además con el engaño de que son préstamos a devolver.
El señor Rajoy se hartó de decir que era – ¡qué tristeza, hablar ya en pasado! – un hombre previsible, y que cumplía su palabra y sus compromisos por encima de todo. Desde ayer el señor Rajoy es una burla para los españoles, un fantasma sin sábana, un cadáver andante, grotesco hazmerreír, lamentable caricatura de lo político. Faltar a la palabra dada de una manera tan grosera, extingue nuestra condición de personas. El señor Rajoy ha asesinado la política. ... (ver texto completo)