Como digo en mi escrito anterior, si le haces caso a todos.. Vas de cráneo
Una alegoría con relación al hacer caso a todos

Un matrimonio ya mayor, tenían que ir a la ciudad y lo hicieron llevando el burro

1º.- Se montan los dos en el burro y la gente al verlos, criticaba ¡Pobre animal, los dos montados!... Se apea la mujer

2º.- El hombre montado y la mujer detrás andando y la gente ¡Machista! El montado y la mujer, tienen que ir andando, es un ¡Machista! Se a baja el hombre y monta la mujer

3º.-La ... (ver texto completo)
Buenas tardes, Chicho. Tranquilo, que hoy me dejé las puntas y el martillo en el taller.
Sólo me detengo un momento en mi sesión de paso ligero para añadir la última parte a tu maravilloso cuento popular.
Esos dos, los que viajaban con un burro, eran la Pita Moñuda y el portugués ése.
Y aún dieron un paso más, para ver si terminaba el "qué dirán" de la gente:
5º.- Entre los dos cargan con el burro a cuestas. Aquello fue la escojonación. Entonces el alcalde mandó a las dos acémilas al psiquiátrico y se quedó con el burro, que le vino como dios para ir los días 4 y 19 a comer el pulpo a La Mezquita.
De frente y paso ligero, ¡Ar! ... (ver texto completo)
Aprezados tudos/as: Istou munto contento, pois nahún podia ser de outra maneira, un pobo que tanto traballei de garoto, ver ahora que é un dos que más se escribe na provincia de Ourense, quero recordar a ise raparigo xamado Luis, pois segando pros do sinor Ougenio, nos levou auga fresca, algún carallo alí decia mira o garoto béin da capitale más le gosta o campo, en resumen que a sua tia era xermana do mencionado, ela recordoa a sombra dunha parreira cerca da fonte, tambéin recordo o piqueno, pois ... (ver texto completo)
Pedo disculpas, sobretudo o sinor Eugenio, pois istaba a comer un bocado y escrebi coa voca xea, totale que me salió a o en vez de a e, bueno si me seguen xa se darán conta como é o pobre do Zé.
Como quéin nahún quer a coisa, que boas eran, sobretudo nahún facian ruido, dirán voçes coa que nos véin o Zé, munto sencillo ias a andar y nadie se enteraba de nada, saben os sinores/as o que es nada, munto fácil y sencillo, como si eu quixera escreber y nahún escreberá, assín por lo menos nahún sabrían o burro que xega a ser o Zé, dirán voçes siguimos sin entenderlo, claro, pra iso istá o Zé pra terlos entretenidos, quero decir con lo dificil contar coisas que gusten a tudos, logo ca xente as intenda, ... (ver texto completo)
Conmovedora a vosa historia. Nesta vida as cousas non son como empezan, son como acaban.

A Rosaura tiña a outra noite a mesa posta para a cea e esperaba polo Rosendo.
Xa lle estaba tardando e empezáballe a proer o picor do mosqueo. Colle o teléfono e chamao.
-Onde estás, nos veis a hora que é? –pregúntalle un chisco alterada.
- Bueno -contestalle o Rosendo inchando o peito -acórdaste desa xoiería nova que abriron fai pouco, onde vimos o outro día aquel anel que tanto che gustou...?
-Siii... ... (ver texto completo)
Desde luego Gel eres un sol contando historias. Sigue haciéndolo reina, que nos haces pasar un buen rato. Un abrazo. Xose.
Como digo en mi escrito anterior, si le haces caso a todos.. Vas de cráneo
Una alegoría con relación al hacer caso a todos

Un matrimonio ya mayor, tenían que ir a la ciudad y lo hicieron llevando el burro

1º.- Se montan los dos en el burro y la gente al verlos, criticaba ¡Pobre animal, los dos montados!... Se apea la mujer

2º.- El hombre montado y la mujer detrás andando y la gente ¡Machista! El montado y la mujer, tienen que ir andando, es un ¡Machista! Se a baja el hombre y monta la mujer

3º.-La ... (ver texto completo)
Aprezados tudos/as: Istou munto contento, pois nahún podia ser de outra maneira, un pobo que tanto traballei de garoto, ver ahora que é un dos que más se escribe na provincia de Ourense, quero recordar a ise raparigo xamado Luis, pois segando pros do sinor Ougenio, nos levou auga fresca, algún carallo alí decia mira o garoto béin da capitale más le gosta o campo, en resumen que a sua tia era xermana do mencionado, ela recordoa a sombra dunha parreira cerca da fonte, tambéin recordo o piqueno, pois ... (ver texto completo)
15 +25 = 40. Eres muy esplendido, regalando lo que no es tuyo, estás hecho un buen pándido, me regalas las dos pitas, para mí sólo, pero ya te envié una, por correo puerta a puerta y detrás te enviaré el oso maloso…. por cotroso
Picos
A la gente no hay que hacerle mucho caso, por si se lo haces, te vuelve loco
¿De dónde sacará el dinero? ¡Fíjate, cada día un traje! Y no veas cuando va a la plaza, compra de lo mejor y todo le parece poco…

¡Que dirán si voy a misa!
¡Que dirá mi vecindario!
Si rezo el santo rosario

Como dice el refrán, si vas mal vestido: Ande mi cuerpo caliente y ríase la gente.

Picos
Bueno, pues ya he aparecido. Ante todo presentarme, mi nombre es Luis, y aunque no soy de Barxa sí lo era mi abuela materna. A ella casi no la conocí pues falleció cuando yo era muy pequeño, pero años después allá por los setentas, comencé a veranear en el pueblo con mi tía-abuela Rita. No puedo sino recordar con agrado aquellos veranos de calor, tardes de pesca en A Fervenza, paseos por el río, por A Ladeira, a veces hasta La Veiga, hasta el "marco" con Portugal... qué se yo. Lógicamente y teniendo ... (ver texto completo)
Amigo Luis despois de tantos anos, algo asi como 40, non está mal recordar anecdotas e vivencias que de pequenos vivimos xuntos, me dou perfecta conta como recordas cantar os carros cargados de torgos, a pesca na fervenza, os paseos o marco, a Veiga etc. Teis unha memoria prodixiosa, que deus cha conserve.
Sabes que Barxa segue no mesmo sitio, cunha diferencia que de 150 ou 200 persoas que vivian polos setentas agora viven fixas no pobo 24, aunque claro está, nos fins de seman aumenta en 10 ou 12, ... (ver texto completo)
Pedo disculpa, pois le puse el acento male a la palabra terminará, como el padre sempre istá, Zé cuando te refieras a Ispaña en vez de I é E, de España, totale que por iso se lo puse a la é para recordarme más niste caso concreto según o crego, perdón el padre debe ser en la a.
Veo que hay forero/as que se desenvuelven en este campo. Enhorabuena. Yo me he quedado en las espinelas, pero si me gustan las poesias. De vez en cuando abro el libro de las 1000 mejores poesías, y me sumerjo en ellas para pasar un rato agradable.

Un saludo
Gracias amigo Camba: Por a invitación que lle fixeches a Luis, (Luisito) pros amigos seus da infancia entre os que xa el no seo escrito me incluio a min, que me lembro de montons de travesuras que faciámos de pequenos.
Luis gran amigo e gran profesional no seo traballo.
Unha grande aperta amigo Camba.
Hola Barxes: La verdad es que Luis me consta que es un buen profesional. En tiempos hemos estado desarrollando trabajos paralelos. Y la verdad es que hemos pasado un rato agradable cuando coincidimos en Granada.
Un abrazo
En lo que a mi concierne, solamente me he limitado a hacer comentarios de mi trabajo, en plan de compartir vivencias con personas que mas o menos estuvimos relacionados.

Para mi, lo que valoro en la vida, y creo que vale la pena, es la relación con las personas.

He entrado en este foro, porque siento añoranzas que marcaron mi niñez, juventud y madurez, y me gusta compartirlas, con personas que mara mí tienen esa condición: Personas.

No quiero o al menos procuro no ofender a nadie, ni compararme ... (ver texto completo)
Querida prima, nunca negue la relazahún con la sinora Pita Moñuda, lo que no me parece de buen gusto istar alardeando de tal relazahún, pero dicho sea depaso fue munto fortífera para ambós,ísto no quiere decir que no se términara en su momento como es lóxico y naturale, además ahora istá casada y béin casada y le desexo todo lo mellor deste mundo mundiale tanto a ela como seu marido. Logo dices ahí que la xente mormura por ir encima da burra, iso é o normale, lo de los gallos tambéin normale, referente ... (ver texto completo)
Amigo 2525, cuando sale la "Pita Moñuda" ya no hablas con nadie, veo que la charla pasa por las partes bajas del tronco humano. No esta mal recordar es bonito, gratificante y pones las neuronas en movimiento. Ya estais en edad de practicar, porque ya sois de la tercera edad. Buenas sopas y buen sillón y a ver "Sálvame" y otras cositas que pasan en TV para los mayores.
Saludos
Amigo Manuele, nahún e certo o que dices eu xamás me olvido dos amigos, o que pasa que coa sinora Pita Muñudo tiñamos unha relazahún cuasi desde a infancia, depois na adolescencia tornamos a vernos, resultando ter un romanza deses que sahún malos de olvidar, claro ela depois tocoa zoca pros estudios, mentras eu sempre a traballar, ahora béin dices ahí que te salve, nahún sei de qué te debo salvar, espero me o aclares.

Unha aperta.