Quero de algunha maneira decirle a tudos munto obrigado, por as parábolas que dedican a iste portugués, nahún perdan o sentido do humor, penso que como militares sahún ou forin fueras de serie, más como persoas seguen sendo, pra min é tahún bonito y me resulta tahún gratificante cuando dou con persoas con sentimientos, comprensahún, tolerancia hacia los demás. Espero y desexo tomar unhs copos xuntos.
Unha aperta.
Non dudes que me apunto a tomar unhas copas na primeira ocasión que teñamos, aunque sexan pequenas, si teño que conducir.
Con esto de soplarnos controles de alcoholémia, o forno non está pra bolos.
Claro que como tú estas protexido por o Padre Xosé, seguro que te escapas de una boa multa.
A Deus gracias, hasta ahora sempre me librei delas.
Un abrazo
Pues en esas fechas todavía no me habia ido del pueblo. A ese bar iba mi padre, y yo a comprar a escondidas el tabaco, porque si lo hacia en el estanco, como vivia detrás, temía que me viesen. Y la malleira que me jugaba no era chica.

Claro que fumaba desde que tenía 9 años. ¡Si el médico D. sergio supiese de donde salia mucho del tabaco que yo fumaba...!

Seguro que Milagros también se acordará de esto.

Entre otras cosas, cuando estuve en Buenos Aires me recordó una anécdota ocurrida allá ... (ver texto completo)
Yo también estoy esperando que me llame cuando se encuentre en Madrid.

Bueno, según las noticias que tengo del pueblo, en Navidades estaba bien.

Le deseamos una pronta recuperación. Es fuerte, y el microclima donde tiene la casa es muy bueno.

En cualquier momento se asoma por aquí y nos da una grata sorpresa.

Un abrazo.
Varela me alegro por que tu hermano se mejore, recuerdo que en el pueblo cuando yó tenia 16--17 años todos le llamábamos el CHILE, o el PEPE da CLOTILDE, un amigo de verdad y mejor persona, espero poder verle pronto. Bueno, que pasa con todos los buenos foreros de VILAVELLA con los que se pasaba un rato agradable leyendo sus mensajes, AMADOR, PEPITA, M PIDAL, O CANDIL, comprendo que muchas veces se te quitan las ganas de escribir por culpa de mucha jente que no merece ninguna atención, pero aqui ... (ver texto completo)
Que pasa Raphael, que alegria hoy con la Real, que tamborrada en Donosti. ya veo que los Reyes lo pasastes genial. algun dia podre ir
dime si ya has encargado el galufo en Castromil
yo no tengo nigun problema en contestarte a ti y alguno mas pero cada dia me gusta menos. dale recuerdos a tus herman@s
un fuerte abrazo
Varela me alegro por que tu hermano se mejore, recuerdo que en el pueblo cuando yó tenia 16--17 años todos le llamábamos el CHILE, o el PEPE da CLOTILDE, un amigo de verdad y mejor persona, espero poder verle pronto. Bueno, que pasa con todos los buenos foreros de VILAVELLA con los que se pasaba un rato agradable leyendo sus mensajes, AMADOR, PEPITA, M PIDAL, O CANDIL, comprendo que muchas veces se te quitan las ganas de escribir por culpa de mucha jente que no merece ninguna atención, pero aqui ... (ver texto completo)
Varela me alegro por que tu hermano se mejore, recuerdo que en el pueblo cuando yó tenia 16--17 años todos le llamábamos el CHILE, o el PEPE da CLOTILDE, un amigo de verdad y mejor persona, espero poder verle pronto. Bueno, que pasa con todos los buenos foreros de VILAVELLA
¡Hey, José Antonio, felicidades atrasadas! Xa sabía eu que me deixaba algún foreiro importante, cachis...:-)
Sí, Barxes, quitácheme o refrán da boca, así o oín toda a vida.:-)
Teresa, Antonio - Antón... E sí, tamén se celebra San Antón, patrón dos animales, aiquí, en Madrid, hai moita tradicción e fórmanse unhas colas tremendas da xente que leva as suas mascotas pra ser bendecidas por o Santo...
Martina, moi importantes esos dous Toños que nombras, sí señor. ¿Estáis ben?
Bueno, biquiños pra todos.
Gracias Maria Teresa. Lo de foreiro importante me ha llegado al alma. Un abrazo. Xosé.
Quero de algunha maneira decirle a tudos munto obrigado, por as parábolas que dedican a iste portugués, nahún perdan o sentido do humor, penso que como militares sahún ou forin fueras de serie, más como persoas seguen sendo, pra min é tahún bonito y me resulta tahún gratificante cuando dou con persoas con sentimientos, comprensahún, tolerancia hacia los demás. Espero y desexo tomar unhs copos xuntos.
Unha aperta.
Esto cada dia se anima mas, espero que sea asi por mucho tiempo. Referente a lo de Chicho y tu, yo creo que todo es una pura logica. El no te entiende, porque hay veces que es dificil y no se lo tienes que tomar a mal. Tu cuando te dirijas a el, diselo con mas palabras en Castellano, ya veras como te contesta.
Yo os entiendo a los dos y os aprecio.
Amigo Manuele: Me alegro que teu xermano se recupere béin, agora referente a Xixo nahún te preocupes, penso que téin un bocadito de razahún, pois eu tiña que escreber mellor, más poquito a poquito istou mejorando. Espero que Xixo nahún se marche por culpa miña, entendo que debía pedir disculpas al militare, por decirle que ia na mota.

Unha aperta.
Quero expresar a miña satisfazahún, dirán voçes por qué, más vexo que a xente comenza a entenderse, nahún e fácil a veces a gaxos que nahún é que sexan malos, más gostan da brincadeira, de repente poden insultar, claro é nise pronto logo arrepintense, penso que temos de levarnos béin tudos, tomar de exemplo o militare que parece democrata, aunque ístes como a coisa siga assín pode incharselle as..., depois nahún digan que eu nahún tiña avisado.
No me lo imaginaba yo a usted en esa fecha por estas latitudes, me alegré un montón que se lo pasara tan bien con la Pita Moñuda despidiendo el año, y además nada menos que en ese famoso asador donde tiene un comedor que le llaman el rincon del sibarita, supongo comerían en el mencionado comedor, pues con una dama como la Dña. Pita no era para menos.
Le recuerdo que cuando quiera usted pasarse a escoger el solar estaremos encantados a su disposición.
A sus ordenes mi comandante. Armas sobre el ... (ver texto completo)
Pasaremos a ver solares cuando el tiempo se vuelva más amigo. Ya lo verá.
Me acompañará una maravillosa señora, ésa que me acompaña siempre desde hace casi cuarenta años, y que tan amiga fue en su infancia del Zé de las Carbajas. Una cosa es el mundo real, y otra bien distinta el de nuestras batallas navales, si bien para algún forero estas batallas son nabales.
El rincón del sibarita, estupendo, como las extraordinarias viandas; pero el lugar llama también la atención por el dudoso gusto del decorador.
Nos ... (ver texto completo)
... y de admiración es encontrar en este foro descripciones tan sentimentales de la singular belleza que hay dentro de toda mujer, de sus coqueterías, de sus encantos y de sus deseos de agradarnos, y de sentirse hermosa.

No conozco a la dama en cuestión, pero no creo errar mucho si digo que...

La mujer, cuando necesitamos de su apoyo, siempre están dispuestas a ofrecernos un hombro para descargar nuestras penas, que a veces no son pocas.

Nos ofrecen su sonrisa, aunque por dentro sientan ... (ver texto completo)
Señor Camba: Permítame que me descubra ante usted. Militar y Caballero con letras mayúsculas. Algún otro presume de militar de alta graduación, pero utiliza un vocabulario de cabo chusquero desbravador de mozos de reemplazo, que ya no hay.
Vivan el humor, la educación y la elegancia.
Don Manuel Varela: El motivo de estas letras no es otro que expresarle mi congratulación por la recuperación de la salud de su hermano.
Aprovecho la ocasión para rogarle que intervenga ante su amigo el de las "ches" para que se abstenga de insultar, porque dispongo de abundande vocabulario de exabruptos, que me niego a utilizar, para no emponzoñar el medio, por educación y por respeto a su persona.
Eres un cretino, a ti no te descuenta nada, si te descontasen del sueldo y te suprimieran la paga extra, ya veriamos como te iba a sentar.
Soldadito de plomo
¿Cretino?
Primero: Cada cual se retrata con su lenguaje. El que insulta, es porque carece de recursos. Busque el significado de la palabra, y hágase medir su coeficiente intelectual a continuación. Tal vez le baste con mirarse al espejo de inmediato.
Segundo: El mensaje ése del capitán y la crisis circula por el mundo virtual desde hace más de un año. Yo mismo lo he visto expuesto en el tablón de anuncios de mi centro de trabajo hace exactamente un año, sólo que en lugar de ser un marino, era otra ... (ver texto completo)
Apreciado Manuel; buen regalo te han traído los Reyes; la salud propia y de los seres queridos no tiene precio.
Felicidades
Blas