Xa me imaxino que haberá quen pense que meto os fociños onde non me chaman, pero cómo considero veciños a todos os do contorno (tamén os curmáns de Portugal), tómome a liberdade de facer un comentario.
Non creo que nun foro coma este, no século vinteún, sexa correcto que un individuo diga o que se debe ou non debe por, sobretodo tratándose de chistes. Si non gustan non se len e xa está. Contar chistes de santos e curas e tan usado entre nos como contalos de galegos ou de portugueses. E algo que ... (ver texto completo)
Amigo PACHI: No está en mi animo ofender a nadie, pero vengo obserbando desde un tiempo a esta parte que entre tu y mi gran amigo ZÉ teneis distintos pareceres en los chistes, cuando se toca algun tema relacionado con la iglesia, o los curas, pues te informo que su padre cuando venia a las siegas, los domingos paraba el trabajo e iva siempre a misa, pero hoy hay libertad de religión, pero ademas ZÉ es catolico practicante que en Madrid va casi siempre a misa aunque no tanto como tu que tambien tu ... (ver texto completo)
Amigo Zé tú crees que está bien lo que cuentas en el foro con relación al cura, creo que no debías contar estas cosas, aunque sean verdad que han pasado, mira que casa tercermundista, para tener que limpiar las sobras con un gallo y el pobre cura con toda buena fe, por dejar comer a los glotones se queda sin comer y los ignorantes aún se ríen, no me lo tomes a mal pero tenía que darte mi parecer. Un cordial saludo.
Apreciado amigo: Sendo eu piquino, quero decer mocete, fun a uha festa a Santalla con meu paiciño, ali estaba un músico español y un cura, munto educado pois esperaba sempre a que demais se serveran, era amigo do músico, pois éste só le decia ora o cuchinillo está valente mais o señor gosta mais do frango, y a señora que tracia a comida só decía voces coman que logo traigo o polo, coisa que o padre dixo pois eu espero por o galo que me gosta mais co cuchinillo, coisa co músico so facia comer y reir ... (ver texto completo)
muy buenas las fotos, por ellas podemos conocer los pueblos teresa argentina
A pocos meses, coa partida de defunción da bisabuela de mi papá, me sorprendi ao ver que a nai dela era de Marcelín. Todos son de Castrelo de Abaixo.
Ola todos, son Marcia Dieguez neta de José Dieguez a moito fallecido en Brasil.
En Castrelo vive unha prima sua, Manuela xa maior.
En agosto estarei novamente na terra de meu avó, que amo tanto.
Mas o ZÉ xa e portugues tramontano y comprende o seu idioma, mais penso que Pingadelo tahumbein o comprende por ser dos tres reinos, perto de BRIGANTIA (BRAGANÇA) dito isto quero felicitar o ZÉ polo conto y o Pingadelo poro seus paraveims, este lindo conto eu ja o ouvi en muntas das freguesias do rio Rabaçal y do rio Tuela a ultima vez que mo contarim foi na casa do padre de Rio De FORNOS na estrada da MUIMENTA que sai na MEZQUITA tomando unhos copos y uns zibos de presunto con queijo da SERRA DA ... (ver texto completo)
Me dices que e un pracer, según o meu xefe que un admirador teu, díxome o outro día que homes coma tí que debía haber mais lástima que non te aficiones a escribir en este foro pois así euo non tiña tanto traballo, así que pénsato ben e solta aquí alguha parrafada das tuas que seguro que a xente deste bonito pobo lle gustará. Un cordial saudo.
É un pracer. Unha perta.
saludos para m. antia
Este fin de semana lo pasaré en Barxa le daré un abrazo tuyo y otro mio que los hechamos de menos tanto tiempo sin venir al pueblo, no tengo el teléfono de Madrid sino preguntariamos por tu madre, ya que tu padre aparentemente goza de buena salud. Un abrazo para ti y toda tu familia y esperamos veros pronto.
hola, amigos de Barxa. Si alguien lo lee estos días, que le de un abrazo a mis padres, Pepe y Pepita, que están pasando unos días por el pueblo. Besos a todos.
Apreciado amigo: Désteme uha especial alegría, nau sabía nada de tí, a mensaje tua gostoume munto, mais deixoume un bocadito confuso, ora bein teño que entender que tú na boa fe que te caricteriza non a maldade, intaun te digo caro amigo Barxés, o tal Almincar era lóxico si eran 25 traballadores que matara o burro y non matara o polo, dito isto con respeito o rabo do mencionado pollinito, so penso que miña cachola nou da pra mais, que sería por si pasaba po alí algún galego que o saudara, bein quien ... (ver texto completo)
Preçado amigo 75: O teu jefe e pandigo como el só, olla que que te conta contos munto bonitos, mas eu boute contar un que diz que foi verdade. Uma vez foi un gaijo chamado Armircar as segas como ia teu paiciño pra castela y forin dar cun patraho a Poboa de Sanabria que tiña munto centeo pra segare andabaho la 25 portugueses a segare y o patrao diz pro Armircar que fora a loja y que matára o pollinito y o ARMIRCAR matou o burro y o jefe estaballe a deçer que matara o polo. O jefe coa raiba mandous ... (ver texto completo)