Amigo Piño: Quero darche as gracias por os bos desexos teus pra conmigo e a miña familia respeito a casa.
Sei por a mensaxe que foi eliminada na Vilavella, que estuveches en Donosti (San Sebastian), pois nos anos 76 tamen eu estuben facendo un curso de telecomunicacións o lado do mercado de frutas en Gros co estadio de Anoeta o lado tamen, aunque unha vez rematado me mandaron a traballar pra Bilbao, o curso durára 6 meses empecei a traballar en xuño do 76 y pedin traslado a Galicia, no 78 y por ... (ver texto completo)
Se esta foto fose do meu pobo, sería capaz de decir:
-- Eiquí vos presento ao alcalde, á secretaria e ao administrativo do concello. Pero tratándose doutro concello que non é o meu, a ver se vai traer rabo o conto!
Si estos cuadrupedos, non relincharane, rebuznaran e lebaran un espello colgado... Jajajajajajajajajajajajajaj.
Amigo Inda que sinxelo, humilde, chairo eres. Cantos no mundo mundial tiña que haber coma ti carallo....
Unha grande aperta
Unha maravilla de flores, están preciosas estas camelias. E os rosales tamén, da gusto miralos. Saúdos
Graciñas e nome meu e das frores que lle fas as aloubanzas. A min gustanme todas as frores pero tamen me gustan os cinco acebos que temos non sendo un que din os entendidos que e o macho, por que bota frores pero nunca pasan a ser bolas, e os outros botan frores e se convirten en bolas que este ano tiñan mais bolas que follas. Ata estes dias dende primeiros de outubro estiveron roxas pero estes dias de friu, as merlas e as tordas cuaseque lle dan cabo delas.
Un saudo
Se esta foto fose do meu pobo, sería capaz de decir:
-- Eiquí vos presento ao alcalde, á secretaria e ao administrativo do concello. Pero tratándose doutro concello que non é o meu, a ver se vai traer rabo o conto!
Unha maravilla de flores, están preciosas estas camelias. E os rosales tamén, da gusto miralos. Saúdos
Eiqui temos o Gran Cándido, o que mais traballa no pobo de Barxa, pra el e pros outros, colleita pementos, leitugas, tomates, calabacins, zanahorias, puerros, fabas de varias clases, sandias e melons etc.
Amigo dos seos amigos, despois de ter os seos negocios na Arxentina, retirouse a sua terra para disfrutar dela.
Un saudo Candido pra ti e pra tua familia.
Aprezado amigo: Voçe pouco me coñece, si nahún non diría iso, olle nahún me queda más remedio, como le contaría as coisas sin que ninguen se entere,ô meu xefe ten munto dilleiro, muntos amigos, parece ser que a un gaxo que recibio unha mala xea de diñeiro en efectivo, duas letras do tesouro do Sinor Ruiz Matos,íste diñeiro a que blenquealo no Brasil-eu preguntei ô xefe se nahún habría maneira de blanquealo más cerca,-respondeu de inmediato decíndome que alen tein unha pintura expecial pra ístas coisas,-eu ... (ver texto completo)
Preçado Zé: So te insixto no mesmo pra un ano que te fica pra tua reforma, pra que vas ire o Brazil.
O Diamantino dizme que teim un primo eim Rio Janeiro, y outro eim Salvador de Baia mas ele quer saber pra que cidade e que voçe vai que seo primo teim munto retaurante la y alguns alugos.
Te Ja Caro amigo Zé.
Eiqui presentamos o Sñr Aniceto. Un dos mellores viciños de Barxa e o ultimo en ter vacas no pobo. Actualmente interno na residencia de A Mezquita, e cunha saude como un ferrote, e con 80 anos e cunha memoria inmellorable, sempre foi o que mais contos contou de todo tipo pero especialmente de curas. Ainda hoxe ten embelesadas as traballadoras da residencia cos seos contos.
Un saudo para el e para o persoal da residencia e para a sua familia cercana.
Preçado amigo: Fico un bocadito triste cuando lei a noticia que te ias para o Brazil, mas tu penso beim olla que so te fica un ano pra tua reforma, teis o teu andar eim Madride, a tua casinha nas Carvallas os dois fillos eimpregados, os teus amigos ca ¿que e que tu vas facer la? ¡queres porte rico!, olla que nos cimenterios a muntos pobres mas tamen a muntos ricos. De meo consello nao vais la
Que diran o Jorje o Diamantino o Rui etc. van decer que estas maluco pa.
Respeito o da Pita a gaijos que ... (ver texto completo)
Aprezado amigo: Voçe pouco me coñece, si nahún non diría iso, olle nahún me queda más remedio, como le contaría as coisas sin que ninguen se entere,ô meu xefe ten munto dilleiro, muntos amigos, parece ser que a un gaxo que recibio unha mala xea de diñeiro en efectivo, duas letras do tesouro do Sinor Ruiz Matos,íste diñeiro a que blenquealo no Brasil-eu preguntei ô xefe se nahún habría maneira de blanquealo más cerca,-respondeu de inmediato decíndome que alen tein unha pintura expecial pra ístas coisas,-eu ... (ver texto completo)
Aprezado amigo Barxes, penso que nahún ê Pita que eu coñeci de garoto,ísta imaxe me recorda, unha cantiga que eu ouví de garoto, que decía más ou menos assín,-aquila Pita que vai por muro tembla ô cu coma un figo maduro, tambien deci logo que no canto do curro que oa coisa dos gases, mátara ô burro. Disculpe que nahún recordo bein.
Unha aperta.
Preçado amigo: Fico un bocadito triste cuando lei a noticia que te ias para o Brazil, mas tu penso beim olla que so te fica un ano pra tua reforma, teis o teu andar eim Madride, a tua casinha nas Carvallas os dois fillos eimpregados, os teus amigos ca ¿que e que tu vas facer la? ¡queres porte rico!, olla que nos cimenterios a muntos pobres mas tamen a muntos ricos. De meo consello nao vais la
Que diran o Jorje o Diamantino o Rui etc. van decer que estas maluco pa.
Respeito o da Pita a gaijos que ... (ver texto completo)
Muchisimas gracias Pita Moñuda, por dejar en el foro de Barxa tan linda fotografia de los tiempos de tu juventud y la de Zé. Desde luego de jovenes habeis tenido ese romance, que al final no se consolidó, pero no cave duda que recordar viejos tiempos siempre es interesante. El hogar del pensionista en portugues le llaman "a casa do reformado".
Desde luego a ti se te entiende mejor que al Zé que conociendo yo el Portugues ha veces me cuesta, fue poco a la escuela. Pero si mucho a las siegas, al trelo ... (ver texto completo)
Aprezado amigo Barxes, penso que nahún ê Pita que eu coñeci de garoto,ísta imaxe me recorda, unha cantiga que eu ouví de garoto, que decía más ou menos assín,-aquila Pita que vai por muro tembla ô cu coma un figo maduro, tambien deci logo que no canto do curro que oa coisa dos gases, mátara ô burro. Disculpe que nahún recordo bein.
Unha aperta.
Querido amigo Vintecinco: Lo prometido es deuda.
Te dejo esta fotografía en este Foro, porque es el foro donde primero te leí, aunque no voy a negar lo difícil que resulta leerte.
La hizo mi hijo el mayor al regresar de Moimenta a Valverde del Fresno por Bragança, en el mes de septiembre. Como sabes, mi madre era de la Moimenta.
La foto es de un pueblo que se llama O Parâmio.
Antiguamente, la señal representaba a dos tiernos infantes camino de la escuela, de esa escuela a la que tú fuiste tan ... (ver texto completo)
Muchisimas gracias Pita Moñuda, por dejar en el foro de Barxa tan linda fotografia de los tiempos de tu juventud y la de Zé. Desde luego de jovenes habeis tenido ese romance, que al final no se consolidó, pero no cave duda que recordar viejos tiempos siempre es interesante. El hogar del pensionista en portugues le llaman "a casa do reformado".
Desde luego a ti se te entiende mejor que al Zé que conociendo yo el Portugues ha veces me cuesta, fue poco a la escuela. Pero si mucho a las siegas, al trelo ... (ver texto completo)
Querido amigo Vintecinco: Lo prometido es deuda.
Te dejo esta fotografía en este Foro, porque es el foro donde primero te leí, aunque no voy a negar lo difícil que resulta leerte.
La hizo mi hijo el mayor al regresar de Moimenta a Valverde del Fresno por Bragança, en el mes de septiembre. Como sabes, mi madre era de la Moimenta.
La foto es de un pueblo que se llama O Parâmio.
Antiguamente, la señal representaba a dos tiernos infantes camino de la escuela, de esa escuela a la que tú fuiste tan ... (ver texto completo)
Ô Pita, Pitiña do meu corazahún, que alegría tornar a ver unha escrita tua, más depois de que uns gaxos cualquera intentaran plaxarte, más co que dices na tua escrita sey que eres a auténtica, xeirame ô teu perfume, bein teño que decirte que tú sempre tan olucuente, como pasarin os anos, claro nos con iles. Íste Natal pasei por diante a señal que tú mencionas unhas cuntas veces, unha foi ô dia 25 de Decembro, pois comera un bandullo, quero decir un botelo, total que eu non istou na quela idade cando ... (ver texto completo)
Querido amigo Vintecinco: Lo prometido es deuda.
Te dejo esta fotografía en este Foro, porque es el foro donde primero te leí, aunque no voy a negar lo difícil que resulta leerte.
La hizo mi hijo el mayor al regresar de Moimenta a Valverde del Fresno por Bragança, en el mes de septiembre. Como sabes, mi madre era de la Moimenta.
La foto es de un pueblo que se llama O Parâmio.
Antiguamente, la señal representaba a dos tiernos infantes camino de la escuela, de esa escuela a la que tú fuiste tan ... (ver texto completo)
Unha tarde de pesca no Mente.
Levaba unha hora, lanza que te lanza, e non saía unha troita de 17 cm nin por encargo. Daquela eran 17 cm a talla dese río.
Cando xa levaba devoltas á iauga cinco ou seis pequeniñas, cheguei á cachoeira que caía dunha presa, debaixo mesmo do actual viaducto da autovía. Onde antes estaba a presa, agora hai uns tubos moi grandes e xa non hai cachoeira.
Sempre me gustou lanzar varias veces neses pociños que hai por debaixo das presas autóctonas, trazando diferentes itinerarios ... (ver texto completo)