Amigo Piño, tú que me pareces un home taún demócrata como eu, nahún te infades co sinor Varela que nahún me parece mal gaxo, un bocadito amigo da broma, más axo que ê bon home.
Unha aperta.
Perdoe por meter ô fuciño donde nahún me xaman, más según ô sinor ye de Asturias, tengo muntos amigos ahí traballando na mina, me merecen munto respeito, pero eu pensaba que los asturianos no eran tan cotillas, que es íso de decir a un home feito y dereito os seudóminos que tiene qué más le debe dar a voçe, sólo faltaba un control de quéin ê quéin. Nahún me xeira os asturianos, más disculpe se nahún teño razahún.
Unha aperta.
Queridos amigos, amigas tudos en xeneral, nahún quero que ninguéin se enfadar con migo, más teño que roper unha lanza a favor do sinor Varela, que a parte de ser unha persoa culta téin sentido de humor, coisa que autros le brila por a sua ausencia, assín que fagan el fabore de ser un bocadito de más persoas, que ô que más que menos tein idade pra nahún andar de brincadeira.
Amigo Varela nahún fazas caso da mitad dels que te querín tomar ô pelo, deixos, pra len que si fodan.
Unha aperta.
graciñas candil si pero a miña situacion non mo permite moito de cuidarme o traballo k fago non e o mais recomendado como me dice o medico si faras menistra e che levaran a carteira non che pasaria en fin aguantar asta k se poida, o mismo che digo bicos pa todos.
Teresa, cuidate mucho reina, y haz ejercicios como te recomienda O Candil. En estos días que estuve en rehabilitación he visto de todo, por no haber tratado los problemas a tiempo. Un bico. José.
Pois cuídate muto, Teresa, procura non coller pesos, facer unha tabla de ejercicios pra espalda, etc., que eu tuven que operarme de unha hernia discal e ahora toca cuidar a espalda como non a puden cuidar antes. Bicos pra toda a familia.
graciñas candil si pero a miña situacion non mo permite moito de cuidarme o traballo k fago non e o mais recomendado como me dice o medico si faras menistra e che levaran a carteira non che pasaria en fin aguantar asta k se poida, o mismo che digo bicos pa todos.
O Candil xa teño o tema en marcha o luns xa estará todo solucionado xa te bolbo a dar de novo as grazas, grazas, grazas. Escribeme o correo cando queiras un abrazo amiga
De nada, Pepita, por Dios, seguro que tú houberas feito o mismo, non foi nada. Eso sí, alégrome muchísimo que me digas que está solucionado. Xa te escribirei cuando me conecte co ordenador. Bicos pra tí e pra todos os foreros, dame muta alegría que, o final, triunfase "o espírito Ballesteros", máis poesía e menos trifulcas. Gel, Barxes, Piño, Ballesteros..., gracias por sembrar estas páxinas de poesía.
Me gusta el mensaje y la foto, el rio no es el Tuela? parece mas pequeño, el agua también va de prisa, con el fin de llegar pronto al mar.
Un abrazo.
Jorge Manrique nos dejó unas coplas eatupendas, a la muerte de su padre, aunque un poco tristes... yo tambien estoy un poco triste, era una persona joven. Cuando una persona de tu entorno se va parece que te arrebatan un trocito de ti misma o de tu pueblo. No vivia en Castrelos pero allí nació y allí se crio. Aveces el rio de la vida va demsiado de prisa... que te voy a decir a ti... Este no es el Tuela, es el rebexolo, un regato que baja de la sierra, pegando al pueblo, pero que en epocas de lluvias ... (ver texto completo)
candil gracias por preocuparte por todos pois eu aiqui luchando de casa o traballo e do traballo a casa eso si con moito dolor na espalda xa levo un mes asi, un abrazo.
Pois cuídate muto, Teresa, procura non coller pesos, facer unha tabla de ejercicios pra espalda, etc., que eu tuven que operarme de unha hernia discal e ahora toca cuidar a espalda como non a puden cuidar antes. Bicos pra toda a familia.
Gracias, Gel, pola flor e polo libro (poema). Lito, veña, que tú podes. José, me alegro que estés de vuelta de tu rehabilitación. Teresa e Pili, ¿qué e de vos? Pura, a tí xa te vexo polo facebook. Bueno, apertas pra todos os foreiros, senon non acabo.
candil gracias por preocuparte por todos pois eu aiqui luchando de casa o traballo e do traballo a casa eso si con moito dolor na espalda xa levo un mes asi, un abrazo.
Nuestras vidas son los rios que van a dar a la mar...
Me gusta el mensaje y la foto, el rio no es el Tuela? parece mas pequeño, el agua también va de prisa, con el fin de llegar pronto al mar.
Un abrazo.
Donde andais metidos Lito, Xosé, Gel ou estais de vacacións. Veña que hai que poñer andar os foros.
Unha aperta.
cuelgo en mi faceboock una cancion dedicada a todos
creo q tu barxes la trascribes
la flor es de unas adormideras q salian en la casa de xefa bueno donde esta hoy la terraza y gel agadecido de que la uses
un bico
O Candil xa teño o tema en marcha o luns xa estará todo solucionado xa te bolbo a dar de novo as grazas, grazas, grazas. Escribeme o correo cando queiras un abrazo amiga
Amigo Piño, assín foi, más que nahún tornen aquiles tempos eu fun testimuña de íso un día ia eu co fardo y un guarda na porta dun vagón decindo como para aquí ô tren total que nos por a outra porta metendo, ata è pra pensar mal, más detodo nahún paraba, ¿tú nahún anduveste no trelo?
Unha aperta.
Non. de andar o trelo non me tocou, aunque por entonces era bastante corriente.
Os poucos anos de ver esa anécdota do tren desde as leiras de Santigoso. Cerca de cinco anos, si metocou de facer o caso contrario, que sería o de vigilar os contrabandistas, non foi o caso, xa que ese servicio a min non me afectaba (despóis por decisión propia) cambiei de empresa, entonces xa nin unha cousa nin a outra, a partir de ahí, a miña vida laboral transcurriu por outros camiños.
Eu tamén me alegro de que os que estaban convalecientes, xa estén recuperados.

Gel. Mui ben por ese poema de Rosalia de Castro, ésa muller me encanta como se expresa. Tamén hai un conto escrito por ti en algún outro foro, que está fenomenal, enhorabuena. Sabes darlle un toque especial.
Muto obligado; ¿Como estuvo o carnabal en Rio?

Gracias, un saludo
Amigo Blas, os carnabales en Brasil xa te podes imaxinar, más voçe conmigo nahún istá obrigado a nada, eu le fico munto agradecido.
Unha aperta.