É unha mágoa, tantos anciáns que padecen o síndrome da soidade. Para min non hai lección que máis disfrute que escoitar os avatares da vida contados por estes velliños e velliñas de cara arrugachada e olliños saltois cheos de historia, que lembran detalles do pasado como se os acabaran de vivir.
Dito sexa de paso, a guinda destes relatos é o feito de ser contados na nosa fala, sí, sí, o galego, a raíz da nosa cultura, lingua na que foi falada a nosa historia antes de ser escrita noutras.
Aí vai
... (ver texto completo)
Munto bueno Gel, más ficesteme recordar un caso que me contarin de piqueno, era por istas fechas, totale que eran unhs musicos y forin a tocar la pra un pobo da serra, a noute le tocou durmir a dois na mesma
casa, sendo ista terreira, a coisa que denoute a un deule ganas de bober y foi dereito a pipa como se la tiña esinado o seu dono de día, más tarde se levanta o compañeiro y face o mesmo, totale que tudo normal, volta pra cama y nesto senten xi, xi, xi, o mellor nahún me explico béin, a coisa
... (ver texto completo)