desde la era de casa
Bonita fotografía, Lito tú podias decirme si vive un tal Don Antonio que hera profesor, de iscola, teño bon recordo dil enseñoume a sumar y restar na aquil tempo.
Esto es una amanecer y lo demas cuento...
desde la era de casa
Gracias, Barxes. A ver si para o ano que ven hai máis sorte. Nos de momento aínda non podemos facer planes a longo prazo, pero en canto poidamos darémonos unha escapada. Alégrome que o pasarades ben cos amigos foreros; seguro que foi o aquel día que a min me asubiaban moito os oídos jajaja. Apertas.
pues avisa cuando aparezcas manel y lito el sabado hablaron de ti
claro pura como q tienen galicia label pero dile a begoña q todavia no los probe... pero el gallo este invierno como siga siendo tan..... va al puchero
Esto es una amanecer y lo demas cuento...
Mikel. Estas son las gallinas que ponen unos huevos riquísiiiimos y lo digo con conocimiento de causa.
Que tiempos!
Estou de acordo! Que tempos ¡Me estás refrescando la memoria y por otro lado, me haces sentir.. un viejo, recordando aquellos tiempos de juventud, pero te agradezco que sigas poniendo las fotos del recuerdo.
Gracias, Barxes. A ver si para o ano que ven hai máis sorte. Nos de momento aínda non podemos facer planes a longo prazo, pero en canto poidamos darémonos unha escapada. Alégrome que o pasarades ben cos amigos foreros; seguro que foi o aquel día que a min me asubiaban moito os oídos jajaja. Apertas.
Mira que guapo e que xoven está o Pepe Varela. Quen será o do puro?
El del puro es "José Antonio" hijo del "Cacharreiro" y bueno los demas los conoceis todos.
Un saludo
Al observar la fotografía, veo que lucis bien el Estandarte ¿Que lo teneis debajo de la mesa? Ahí se ve la clase de personas que sois, aveces siento verguenza ser paisano vuestro. Si se levantará el viejo, os juro que os enseñaría, perteneceis a los partidos inominados.
Mira que guapo e que xoven está o Pepe Varela. Quen será o do puro?
Apreciado Barxés: Nahu debía decer nada o Pachi referente amin, e munto bon home, nahu face por mal, eu sey que me apreza, nos bebemos respetalo, olla que me estou arrecordar cuando voçe se comenzou a reir cuando el se puso a rezar antes de comer. Dito isto face o que queira quein sahu eu pra decir o co señor debe facer ou deixar. Amin me mosqueo outro menxaxe dun tal Xoseba o Xosé que dice avisen o portugues que anda muy confiado, nahu sey que quería decer, más non me importa, depois dun recital ... (ver texto completo)
Pura, gracias polo teu interés. A cousa penosa, depende de cómo se mire. Foi por unha caída tonta do Manolo que acabou dando máis a lata do que nun principio pensamos.
En cuanto o meu galego, nótase ben que non o aprendín na escola, anque na casa sempre me inculcaron o valor que ten a nosa lingua. Aprender a escribilo é un reto persoal que un día me impuxen e inda me queda moito por andar, porque o curso vou a ter que deixalo para cando me xubile, a ver si teño máis tempo, jaja. Apertiñas.
Prezada Gel: Alegrome que os problemas familiares se vain solucionando aunque sexa pouco e pouco, que as vacacións se non se disfrutan nunha epoca disfrutanse noutra. Referente o teo galego pensome que o escribes mui ben, que te pasou como a min que na escola da dictadura estaba prohibido, e non nolo ensinaban, ten moito valor xente que esta distante o manteña vivo, apesares de que alguns non lles guste.
Haber si pro ano nos coñecemos persoalmente, que os amigos de Lubian xa os coñezo, non asi as ... (ver texto completo)
Para otra vez ten más cuidado con la guindilla ¿Como pudiste correr tanto a tu edad? Que no estás para trotes, desapareciste a toda velocidad.
Que tiempos!