Amigo Piño, tú que me pareces un home taún demócrata como eu, nahún te infades co sinor Varela que nahún me parece mal gaxo, un bocadito amigo da broma, más axo que ê bon home.
Unha aperta.
Gracias amigo. Estou de acuerdo contigo, que sempre de debe fomentar a Paz é non discordia entre as personas, somos humanos, a veces nos custa reaccionar como se debe, non son partidario de follois, nunca anduve nin quero andar en adiante.
Este Sr. Xa eliminou o mensaxe, ¡pra que recordar! eu igual tamén o elimino.
Nunca usei un seudónimo en estes foros, utilizo o nombre que todos me conocen, tanto familiar como a demáis xente, é simplemente o diminutivo de Pepe. Non teño nada que ocultar, nin ... (ver texto completo)
Gracias por esa dedicatoria a todos nos, de esta maravillosa poesia de Rosalia. En ela, o mesmo que na Cantiga de Curros Enriquez, (No xardín unha noite sentada...) refrexan a nosa malencolía, dando a impresión que queren describir o dolor da alma, cando xa nos hay vaguas pra chorar.

Negra sombra, alcanza a cima do sentimento cuando a interpreta Luz Casal, ou Carlos Nuñez.

Un abrazo. Aunque son novo no foro, vexo que hay alguns temas anteriores reseñados por tí. Estaremos en contacto
Amigo Piño, tú que me pareces un home taún demócrata como eu, nahún te infades co sinor Varela que nahún me parece mal gaxo, un bocadito amigo da broma, más axo que ê bon home.
Unha aperta.
Perdoe por meter ô fuciño donde nahún me xaman, más según ô sinor ye de Asturias, tengo muntos amigos ahí traballando na mina, me merecen munto respeito, pero eu pensaba que los asturianos no eran tan cotillas, que es íso de decir a un home feito y dereito os seudóminos que tiene qué más le debe dar a voçe, sólo faltaba un control de quéin ê quéin. Nahún me xeira os asturianos, más disculpe se nahún teño razahún.
Unha aperta.
Queridos amigos, amigas tudos en xeneral, nahún quero que ninguéin se enfadar con migo, más teño que roper unha lanza a favor do sinor Varela, que a parte de ser unha persoa culta téin sentido de humor, coisa que autros le brila por a sua ausencia, assín que fagan el fabore de ser un bocadito de más persoas, que ô que más que menos tein idade pra nahún andar de brincadeira.
Amigo Varela nahún fazas caso da mitad dels que te querín tomar ô pelo, deixos, pra len que si fodan.
Unha aperta.
graciñas candil si pero a miña situacion non mo permite moito de cuidarme o traballo k fago non e o mais recomendado como me dice o medico si faras menistra e che levaran a carteira non che pasaria en fin aguantar asta k se poida, o mismo che digo bicos pa todos.
Teresa, cuidate mucho reina, y haz ejercicios como te recomienda O Candil. En estos días que estuve en rehabilitación he visto de todo, por no haber tratado los problemas a tiempo. Un bico. José.
Amigos foreros, hoy celebramos en A Gudiña la festividad de nuestro hijo mas preclaro, el Beato Sebastian de Aparicio. Entre los numerosos actos en su honor se sorteó el Ramo (compuesto por varios jamones, lacones, cachuchas, docenas de chorizos y un largo etc..) que los vecinos regalan para este fin, el número premiado resultó ser el 231 que poseia una vecina nuestra residente en Barcelona.
Estuvo cerca de los mios, tenia hasta el 217, pero se fué a Cataluña, por lo que no lo cataremos. En fotos ... (ver texto completo)
Pois cuídate muto, Teresa, procura non coller pesos, facer unha tabla de ejercicios pra espalda, etc., que eu tuven que operarme de unha hernia discal e ahora toca cuidar a espalda como non a puden cuidar antes. Bicos pra toda a familia.
graciñas candil si pero a miña situacion non mo permite moito de cuidarme o traballo k fago non e o mais recomendado como me dice o medico si faras menistra e che levaran a carteira non che pasaria en fin aguantar asta k se poida, o mismo che digo bicos pa todos.
O Candil xa teño o tema en marcha o luns xa estará todo solucionado xa te bolbo a dar de novo as grazas, grazas, grazas. Escribeme o correo cando queiras un abrazo amiga
De nada, Pepita, por Dios, seguro que tú houberas feito o mismo, non foi nada. Eso sí, alégrome muchísimo que me digas que está solucionado. Xa te escribirei cuando me conecte co ordenador. Bicos pra tí e pra todos os foreros, dame muta alegría que, o final, triunfase "o espírito Ballesteros", máis poesía e menos trifulcas. Gel, Barxes, Piño, Ballesteros..., gracias por sembrar estas páxinas de poesía.
candil gracias por preocuparte por todos pois eu aiqui luchando de casa o traballo e do traballo a casa eso si con moito dolor na espalda xa levo un mes asi, un abrazo.
Pois cuídate muto, Teresa, procura non coller pesos, facer unha tabla de ejercicios pra espalda, etc., que eu tuven que operarme de unha hernia discal e ahora toca cuidar a espalda como non a puden cuidar antes. Bicos pra toda a familia.
Gracias, Gel, pola flor e polo libro (poema). Lito, veña, que tú podes. José, me alegro que estés de vuelta de tu rehabilitación. Teresa e Pili, ¿qué e de vos? Pura, a tí xa te vexo polo facebook. Bueno, apertas pra todos os foreiros, senon non acabo.
candil gracias por preocuparte por todos pois eu aiqui luchando de casa o traballo e do traballo a casa eso si con moito dolor na espalda xa levo un mes asi, un abrazo.
hola amigo: ti sabes que había duas formas de contratar as cuadrillas de segadores. Na niña casa, se contrataba con a comida: Esta consistia en tomar o taco o amañecer, que era pan e aguardiente. As 10 da mañan, setomaba o café con leite e pan con xamón. A comida, que normalmente era un cocido, por a tarde pan e chourizo, e pra cena, o caldo galego e elgo mais, que podía ser unha tortilla. E a dormir a paxarega, homes, mulleres e rapaces xuntos. Ven e verdade que desde que amañecía hasta que era ... (ver texto completo)
Amigo Camba, vexo que te recordas como que ficeste onte, assí, assín era, olla referente a poesía ê como tú béin dices, más era por ser unha terra más béin pobre, eu comenzaba abaixo de San Pedro Vello y soliamos terminar na terra do Porto. Tambéin te digo que aquilas sardiñas que mercabamos ondo Severino, a min me sabían a gloria, logo rabañaba con aquel pan que tiñan tan bueno na Gudiña, que cualquer cahún que tanto le gosta lamer nas mencionadas latas, tiña que conformarse con xeirar. Ahora boute ... (ver texto completo)
Donde andais metidos Lito, Xosé, Gel ou estais de vacacións. Veña que hai que poñer andar os foros.
Unha aperta.
cuelgo en mi faceboock una cancion dedicada a todos
creo q tu barxes la trascribes
la flor es de unas adormideras q salian en la casa de xefa bueno donde esta hoy la terraza y gel agadecido de que la uses
un bico
O Candil xa teño o tema en marcha o luns xa estará todo solucionado xa te bolbo a dar de novo as grazas, grazas, grazas. Escribeme o correo cando queiras un abrazo amiga
Pues si mal no recuerdo, venía a ver a la familia de Aurorita, una familia creo que de Laza, con un chaval joven. Ten en cuenta que en aquellos tiempos nosotros vivíamos en la Plaza, Justamente al lado de la casa en ruinas del Beato Sebastián. Supongamos que era por el año 1958, mas o menos