También felicidades para Toño "Nino" y Toñi "cachimbo", nuestros vecinos y que tanto nos ayudan. Aunque no sé si ellos se enterarán, pero ahi queda mi felicitación. Lito y Mikel se lo podeis transmitir, gracias.
Recuerdos a todos los foreros. Un abrazo
Un abrazo 2525, otro para Chicho, espero que no me discutan. Gracias
Mañana si puedo contare mi emigración desde la R. Argentina hasta Chile Santiago, como buen Gallego y emigrante lo contare en Galego. Si tengo errores ruego me disculpen.
Un saludo para todos
El pasado día de nochevieja cené con Pita en el Riós, en un restaurante con adornos de cartón piedra, como una vaca, un burro tirando de un carro con una orangutana montada en él, mientras amamanta a un orangutanito en brazos que mira para un televisor de sesenta pulgadas... y miles de platos para escoger, algunos de ellos demasiado exóticos para el atrevimiento de los comensales.
Cuando pasé a recogerla a su habitación del SPA en Villavieja, si bien ya estaba toda emperifollada, admiré en ella ... (ver texto completo)
No me lo imaginaba yo a usted en esa fecha por estas latitudes, me alegré un montón que se lo pasara tan bien con la Pita Moñuda despidiendo el año, y además nada menos que en ese famoso asador donde tiene un comedor que le llaman el rincon del sibarita, supongo comerían en el mencionado comedor, pues con una dama como la Dña. Pita no era para menos.
Le recuerdo que cuando quiera usted pasarse a escoger el solar estaremos encantados a su disposición.
A sus ordenes mi comandante. Armas sobre el ... (ver texto completo)
Non podia pasar por alto a miña felicitación o"Varela", porque o mellor son os anos pero esta cambiando. E as poesias de Rosalia dicen muito a el é a muitos mais no que me incluio eu, cos meos ancestros tamen cruzarón o atlántico.
Felicidades Varela e sigue así.
Sr. Ocarballo, todos cambiamos con los años, los buenos vinos se hacen en barrica y con años. Yo tambien le quiero felicitar, porque empatizar es bueno, y yo creo que todos cometemos errores. Fijese si Rosalia tiene aun magia, que usted y yo desde este minuto, podemos ser grandes amigos. Usted tambien siga asi, lo mas bonito la humildad y las ganas de hacer amigos. GRACIAS
Lloraba, lamentaba,... con tristes versos, nuestra poeta gallega más universal, Rosalia de Castro, como los hijos de su querida Galicia abandonaban su hogar para irse en busca de una vida mejor a las tierras de ultramar.
Non podia pasar por alto a miña felicitación o"Varela", porque o mellor son os anos pero esta cambiando. E as poesias de Rosalia dicen muito a el é a muitos mais no que me incluio eu, cos meos ancestros tamen cruzarón o atlántico.
Felicidades Varela e sigue así.
Muchas felicidades a todos los Antonios y Antonias en este día.
Felicidades pra todos eles, sobre todo pro meu irmao, Domingo Antonio (xa aproveito pra felicitalo tamén polo seu cumple, que é mañá;-) e pra nosa querida M. Antonia, que nos lee, a ver cuándo se anima a escribir tamén.
Tamén felicidades pros nosos forneiros, a Toña e o Toño "Pita", e pro Toño do Faenas, e pro Totó da Julia, e pra Toña irmá da nosa foreira Teresa, e pra Toña de Alemania (por si nos lee desde alí), e pro José Antonio do Ía... E seguro que me deixo un montón, porque no Pereiro hai ... (ver texto completo)
Muchas felicidades a todos los Antonios y Antonias en este día.
Sinor Frieirés: Teño que decirle que istou de acordo co que le dice o Xixo, niste caso concreto téin razahún, si nahún fose por o amigo Manuele isto xa istaría apagado, además que más se le pode pedir ahora que xa istá a poñer coisas da Rosa Linda, isa que viña a fota dela nas quinientas pts y nas de cein, penso que o amigo Manuele istá a cambiare un bocadito, coisa que voçe parece un loro sempre a decer o mesmo primo malo, primo mentiroso, qué é ísto aprezado amigo, deixe de meterse co meu amigo.

Unha ... (ver texto completo)
mi primo Manuel está loco de cojones.........
Primo frieirés, si está loco de c.., es por que los tiene, yo me pregunto ¿Y tu los tienes? Creo que brillan por su ausencia, con el frío se te habrán congelado.
Saludos
Querido primo: Parece mentira a donde llegaste para querer engañarnos a todos, no tienes desperdicio.

Un abrazo.
Querido primo frieirés, estás resultando un tanto engorroso y te voy a mandar el osos maloso, el primo Varela, nos da cuerda y nos anima, ¿No te das cuenta, que es el alma del foro? No te consiente que te enfrentes y critiques.
¡Adiós primo!
Bueno, ya nos cotaras si has vendido algún coche (¡si fueran rosquillas!). Lo que está claro es que tan mal no lo haces..., para empezar ya le estas haciendo propaganda y como los números se te darán muy bien... Lo de ser polivalente ahora
esta muy en auge.
Un saludo muy especial para todos.
DULI; GRACIAS POR TU OPINION SOBRE EL CUENTO DEL BURRO (EN CHAGUAZOSO); CONTESTO AQUI PARA PONERLE EL HOMBRO A EL NUEVO RETO QUE SE HA PRESENTADIO EN LA VIDA DE PEPE; LOS ABUELOS; TÚ LO ERES; YO, ME TENGO QUE MORDER LA LENGUA, YA HABRA NOTICIAS. El caso estimado Pepe es que los retos a nuestra edad (te presiento mas joven) pueden asustar pero..., ¡de que vale la experiencia!; fuerza y exito que la tarea no te quedara grande. A ver si cuando llegue tu yerno, encuentra la estancia vacia y la cuenta ... (ver texto completo)
mi primo Manuel está loco de cojones.........
Plenamente de acuerdo con tu comentario. Ya comenzamos a sentirnos muy mal con todo lo que esta ocurriendo. Me da lo mismo que sean del color que sean, lo hacen mal, tendremos que decir algo. Hay que fomentar leyes para que chorizo que mete la mano, se le meta para dentro muchos años, pero antes queremos el dinero, despues a la chirona. Que ocurre, que estos no quieren hacer mas, porque sus priviligeios se marchan a la mierda.
Por mi parte no tienes, porque pedir disculpas, lo que si es bueno es ... (ver texto completo)
Querido primo: Parece mentira a donde llegaste para querer engañarnos a todos, no tienes desperdicio.

Un abrazo.
Vendéronlle os bois,

vendéronlle as vacas,

o pote do caldo

i a manta da cama.

Véndéronlle o carro
... (ver texto completo)
Lloraba, lamentaba,... con tristes versos, nuestra poeta gallega más universal, Rosalia de Castro, como los hijos de su querida Galicia abandonaban su hogar para irse en busca de una vida mejor a las tierras de ultramar.
Vendéronlle os bois,

vendéronlle as vacas,

o pote do caldo

i a manta da cama.

Véndéronlle o carro
... (ver texto completo)