Hola Piño, estou totalmente de acordo contigo, seria fantastico xuntarnos e pasar un bon rato xuntos, e o mismo tempo poder conocernos
Hay que irlle pondo fecha a carallada que o veran xa esata cerca.
Saludos
Moi ben, pero eu teño que barrer pra casa; o Barxes dice: "... tanto pra unha boa mariscada como pra un bon churrasco ou chuletón, que por sorte na nosa zona a carne é moi boa tanto no Pereiro como na Gudiña..." É ben certo. Pero facendo meu irmán como fai una parrillada das millores da zona, e estando como está tan ben situado na Vilavella, podíamos aproveitar a facelo no seu local, xa que queda tan céntrico pra os que veñan de Lubián, Padornelo, como pra os que veñan de Barxa, Pereiro; e non digamos ... (ver texto completo)
Quiero comentar que la Casa de la Cultura tenia su aforo a tope, entrarón comodamente setenta y cinco personas, este Año proximo acudiran muchisimas personas mas dado el exito conseguido y todo esto solo por treinta y cinco euros (35) amigos no lo penseis para este año.

Tenia algo en la cabeza que no comente anteriormente, han habido actuaciones, imitaciones y ha sido para mearse de la risa.

Un saludo a todos los foreros
Amigo: Se perdio una gran oportunidad de estar con muchos foreros y ponerse morado a cabrito y muchos manjares que se pusierón en las fiestas de estos Reyes. En cuatro dias se consumierón siete (7) cabritos, catorce pollos, unos cien kilos de patatas, cuarenta o cincuenta litros de vino, licores de todo tipo mas de cincuenta barras de pan y no menciono mas comida. Los postres tampoco los menciono porque han sido una pasada, todo esto amenizado por la gaita de mi amigo cachorro (un crak) al tambor ... (ver texto completo)
Anda arredor da uzeira póndolle trampas o coello pra ver se o colle; entendo perfectamente, creo que vostede tamén me entende a min.
Certo que anduve no monte, pero, non mais que calquera outro rapaz da época.
Facendo honor a filosofía do meu seudónimo direille que as veces que estuve en Maldonado 77 son "relativas": Nun varemo de 1 a 10;0ito serían muitas, en cambio nun varemo de 1 a 100; vinte serían poucas.
Unha aperta amigo.
Hoy fallecio Toña (a garrafona) que en paz descanse.
no pereiro levamos ua racha de fallecer gente sobre todo nos ultimos anos que en paz descansen xa pudian vir alegrias en vez de penas
Hoy fallecio Toña (a garrafona) que en paz descanse.
vamos solto xa ome que nos tes en ascuas a todas, ya min tamen me conoces? que eres de Vilavella non ay duvida antes ou despois vamoste descubrir quen eresssssssssssssssssssssssssss ssssssssssssssssssssssssssssss sss
Sendo da Vilavrlla, cómo non te vou coñecer, ademáis de saber que eres prima do Peteretiño.
Unha aperta.
Me alegro moito, que nos poñamos de acordo para xuntaza de foreir@s un día, trataremos de pasalo ben e coñecernos.
No tengo nada que perdonar. Todo lo contrario, agradecidos el permitirnos leer ese relato tan lleno de sentimiento hacia un ser querido (está muy bien) esto también es poesía narrativa escrita con mucho amor a una persona que ya no está con nosotros (seguro que te ha oído.)
La mayor parte de las veces, es necesario dejar aflorar los sentimientos que llevas en tú interior, da la sensación que te liberas en parte de un peso que te agobia.
Referente a lo del libro y el otro calificativo, como que me queda un poco grande... Tan poco lo pretendo, se nota que has leído con ojos de buenos vecinos, pero que nos vemos muy poco, dado que vivimos en distintas ciudades la mayor parte del tiempo.
Gracias. Saludos. ... (ver texto completo)
Moi boa a proposta de Piño, unha xuntanza de foreros de ambolos lados das Portelas, por suposto que me apunto. Saúdos para tod@s.
Gel, a ver se podemos vernos no verão, porque non te poño cara, non sei se cheguei a conocerte en persona. Cuando eu era pequena, recordo que iba con meus irmáns a bañarme o río do Pereiro e, as veces, oía chamar por Gel e Leo, pero non vos poño cara, tal vez sodes máis vellos ca mín ou non viviáis sempre no Pereiro. ¿Teis algún irmán que se chame Leo? ¿Podéis ser vos eses dos meus recordos de pequena? ¿Tú conócesme a mín, vícheme alguna vez, de pequena ou de maior?
Candil, menos mal que saiche do anonimato. ¡Fíxate a de cousas que tiñas no tinteiro! En canto a tuas preguntas, sendo do mesmo pobo, imaxino que nos vimos algunhas veces, aunque hoxe non sei si te recoñecería. Eu son mais vella, pero tu ben podias ser da edade do meu irmán Leo. Nos fai mutos anos que non vivimos no Pereiro, pero sempre fumos nas vacacións e os nosos pais (Leonardo mais Clementina) volveron o pobo hasta que faleceron, él no 2004 e ela recentemente no 2009. Eu conozco a todala xente do Pereiro, anque os mais novos sacos mais ben pola pinta, si os vexo o lado de algún vello. De vos recordome millor dos teus irmáns Luis e Manolo, o que non recordo e si sodes só tres ou mais. Saúdos e espero vernos. ... (ver texto completo)
xa sabes quen eo misterioso?
Hola Piño, estou totalmente de acordo contigo, seria fantastico xuntarnos e pasar un bon rato xuntos, e o mismo tempo poder conocernos
Hay que irlle pondo fecha a carallada que o veran xa esata cerca.
Saludos
Gracias, Juan; aunque xa guardéi esta no meu ordenador, sí, por favor, faime unha copia o millor que podas, déixama en casa de miña mai ou dasma cuando coincidamos no Pereiro. ¿Tú eres o que está na foto con él? ¿Tú conócesme a mín? ¿Eres o Juan da María de aquel lado? A tía María era a persona máis buena que eu recordo do Pereiro, a que máis quería a meu pai, a miña abuela, e despóis a miña mai e a nos, claro; qué boa muller, buena de verdai, sempre sonriente, sempre con palabras de cariño, co seu ... (ver texto completo)
Claro que te conozco, aunque quizais oxe non te reconozca, fai mutos anos que non te vexo, tu non sey si te acordaras de min. Efectivamente son o Juan da Maria.
O que esta na foto non son eu, e meu irman.
Po la foto non te preocupes, que de algunha maneira fareita chegar.
Dou fe dese gran cariño que existia entre teu pai e miña mai, e por supuesto ca demais familia, hojala que esten donde esten podan seguier querendose igual..
Un abrazo
Hola, Pili, a mín pásame o mismo, dame muta rabia non acordarme dos nombres dos veciños, non saber quén vivía en tal ou cual casa; ou non saber os nombres dos prados, das leiras; ou non porlle cara as personas, como me pasa contigo, co Mimí, ca Gel..., dudo se é porque non vos cheguéi a conocer realmente ou porque se me olvidaron as caras.
¿Sabes o que se me ocurríu o verao pasado, ó ver que tantas casas do Pereiro se están caendo? Pois que me gustaría empezar no fondo da aldea hasta o mismo alto ... (ver texto completo)
hola candil eu de ti acordome mui pouco sei que tiñas o pelo largo do que mais me aciordo e de teu irman domingo vos sodes mais maiores que eu, eu nacin no 70. a tua idea e fantastica eu no pueblo abaixo si que me acordo de bastante xente o que me pasa e quecosta acordarme dos nomes pero cando queiras podiamos epezar a escribir quen vivia nas que nos acordamos si os animades.