Dec e oho de Julio: 10 e 8, son 108, nahu está ben, que non torne, por se me equeiboco outra vez. Muntos compridos pra tudos.
Fecha señalada y dura para este pais que por no entenderse se cometierón, actos que nos marcarón para toda la historia. Espero que jamas se repita y los hermanos lo unico que compartan es cariño y buena mesa.
No hace mucho he estado repasando el historial de mi padre, el cual guardo con muchisimo cariño, una laureada de San fernando, dos medallas al merito ete. etc.
Mi padre como muchos fue obligado y lo pusierón en frente de muchos que eran amigos o familiares. Para mi es una fecha triste y no ... (ver texto completo)
Jose si no duermes la siesta en el castaño es porque esta muy ocupado que el tiempo es perfecto para dormir por lo menos aqui, pero ya veo que nos hechas de menos bueno saludos y aprovecha el tiempo que las vacaciones pronto se acaban.
Hola Pili, hoy hemos comido en Pontevedra, en "Fidel O`Pulpeiro". Bien, pero estoy seguro que tu lo superas. Algun día espero comprobarlo. Un abrazo. José. (El tiempo en esta parte no me permite visitar el castaño. A ver si mejora).
bueno forer@s de pereiro barxes de barxa, comenta que seria buen dia el 15 de agosto pero creo q es el dia de fiesta en pereiro, lo de poner una pasta para asegurar la comida me parece perfecto no vaya a ser q nos apuntemos 18 y luego estemos 5... el sitio pues a consenso por mi parte cualquier sitio en pereiro es bueno+ q nada para poder bajar la cuesta
Hola Gel, sinto que este ano non podais ir de vacacios o Pereiro, votaremosvos de menos ne todo momento.
Eu estou esperando a fecha da convocatoria haber si podo coincidir, e si non hay, algo faremos os que estemos.
Biquiños
Juan, depende das noticias que nos den o xoves. De todos modos as vacacions ahora finales de xullo tal como tiñamos proxectado, non podemos. Con muta dosis de suerte, poderíamos facer unha escapada no outono, pero xa non me atrevo a facer planes. Xa me está agobiando a morriña. Apertiñas.
Lo digo con el corazón, eran muy buenos los dos, aunque tenía mas confianza con tu padre. Me hace gracia lo de "víctima", pues..., en confianza y con cariño, te confieso que alguna vez casi me sentí como tal. Me explico.
Abría el bar sobre las nueve, nueve y mdia; ponía todo en marcha, mesas, cafetera, etc., pero, sobre todo en invierno, no solía haber gente hasta las doce, mas ó menos, entonces aprobechaba ese tiempo para hacer otras cosas, pero claro, el bar estaba abierto y él venía mas que nada ... (ver texto completo)
Jaja, copiña de guindas pola mañá, martini o medio día e pola noite o que caera. Decía que prefería vivir un ano agusto que vivir mutos privándose dos seus "caprichos". E así o fizo, viviu e morreu como él quería. Tu tiñas que haberlle dado a el outra brocha, e que te axudara en compensa a túa paciencia. Ben decía a miña querida nai: "este falabaratos cando vai non ten volta". Pero a min, como nos pasa a todos cando pensamos nos seres queridos que perdimos, ¡xa quixera que ainda me poidera dar a tabarra un chisquiño! Saúdos. ... (ver texto completo)
Hola Gel, sinto que este ano non podais ir de vacacios o Pereiro, votaremosvos de menos ne todo momento.
Eu estou esperando a fecha da convocatoria haber si podo coincidir, e si non hay, algo faremos os que estemos.
Biquiños
BUENA IDEA.. SI SOMOS 6 PUES SEIS y si somos mas mejor me imagino q en las fechas alrededor de la fiesta es cuantos mas podamoos coincidir y tampoco es cuestion de organizar un gran festin... solo vernos y ponernos las caras
GRACIAS a todos polos vosos animos nestes dias tan triste pra nos hoxe fai dous anos morreu meu pai un dia moi triste pra min estiva con el en esos monentos pra min foi moi duro munca avia visto morrer a ningen na mina vida lle eso mom se olvida e mais cando e un pai bueno non vou poñerme triste mais do que estou graciñas polo voso sentimento.
un abrazo desde aqui para toda la familia
un bico
Pili, Teresa e demais familia, un fortisimo abrazo, como ben dice a Gel son dias moi tristes.
Animo
¡Hola Candil! O Piño muto falar e despois ná de ná... Xa quixera eu poder vernos este verán, pero está a cousa difícil por imprevistos que se presentan sin facer falta ningunha. Respecto a convocatoria, se non é este verán, por a miña, para o que ven facemos outra. O Juan mais Lito se apuntan e seguro que o Barxés tamén. Se vai adiante pasadeo ben en facei ben de fotos. Apertiñas
Hola Gel, sinto que este ano non podais ir de vacacios o Pereiro, votaremosvos de menos ne todo momento.
Eu estou esperando a fecha da convocatoria haber si podo coincidir, e si non hay, algo faremos os que estemos.
Biquiños
gracias espero q algun dia beñas por tolosa pra darte un abrazo de momento un bico muy fuerte
Carmen, seguro que algun dia aparecerei por Tolosa e poderemos darnos ese abrazo.
A ultima vez que nos vimos foi no Pereiro na casa de miña mai, fara 5 ou 6 anos.
Un fortisimo abrazo.
Apenas le quedan dos horas a este día en el que se recuerda aquel fatídico "18", de hace 75 años.
Lo peor es lo que queda...
Buenas noches.
Dec e oho de Julio: 10 e 8, son 108, nahu está ben, que non torne, por se me equeiboco outra vez. Muntos compridos pra tudos.
ESGUINCE:"Uno, mas catorce".

ESMALTE:"Ni lune, ni miécole".

SORPRENDIDA:"Monja en llamas".

SORPRESA:"Monja en la carcel".

<<<<< <<<<< <<<<
Ya participe en uno celebrado este invierno y sali ganando todas las partidas, espero que en un evento tan serio logre hacer lo mismo. Con el premio tan soculento creo que podre hacer grandes cosas. Espero que tu participes tambien. Si gano me ire a las Isla de Pascua que hace muchos años que le tengo ganas.
Un saludo.
Bueno, ya participé alguna vez, mas que nada para hacer grupo al ser pocos los jugadores disponibles, en cuanto se agregaba alguno yo me preocupaba mas de que no le faltara el vino. Si me coincide no descarto mi participación.
Hablaremos.
É un gran honor que me compares cos meus queridos pais, polo menos para min sí que foron grandísimas persoas das que aprendín a ser o que son. O meu pai falador como un sacamuelas, pero eso sí, non facía diferencias, trataba a todo o mundo por igual, con xente nova ou maior, grande ou pequena, él sempre tiña algo que comentar ou que contar. Non sabía que tú tamén te encontraras entre as súas "víctimas" jaja. Xa me contarás algunha desas historias...
Lo digo con el corazón, eran muy buenos los dos, aunque tenía mas confianza con tu padre. Me hace gracia lo de "víctima", pues..., en confianza y con cariño, te confieso que alguna vez casi me sentí como tal. Me explico.
Abría el bar sobre las nueve, nueve y mdia; ponía todo en marcha, mesas, cafetera, etc., pero, sobre todo en invierno, no solía haber gente hasta las doce, mas ó menos, entonces aprobechaba ese tiempo para hacer otras cosas, pero claro, el bar estaba abierto y él venía mas que nada ... (ver texto completo)