Hola Pili, entendo perfectamente o teu galego, e vexo que estades feitos uns turistas de medo. Londres, Alicante... Me parece moi ben, hay que coñocer mundo. Me dices que o teu fillo estivo de profesional, e deixouno. Pois mira o meu mas pequeno levaba mais de quince anos en Aviación, e tamen o deixou para irse a Chile. ¿Que che parece? Pero como ti dices, son cousas deles e non se lle pode dicir nada. Bueno ti que falas por telefono (pouquiño creo...) dille a Teresa que é dela, que non dí nin pio. ... (ver texto completo)

Pili, ¿cual es tu calle en Monforte? Es para verlo en Google. Abrazos. Jose.

Hola a todos:
INDA CHO SEI, setendo moito tés que pagar o cantaro de viño, e un peaxe obrigado, as boas e antigas costumes non se poden esquecer, así que vas por o bar do Silva pagas o viño e logo nós (soio os mozos daqueles tempos) según vamos chegando bebemos unha pinta. Seguro ca rapaza ven vale o cántaro de viño.
Unha aperta.
Pepe.-

jose como din por aiqui cada un conta a feira segun lle vai, bueno o meu home teno pasado ven e mal pero como di el a mayor parte do tempo pasouno fora do cuartel porque moitas veces iba a dormir a casa dos seus tios o seu tio era militar da marina do que ten moi vos recordos e moito cariño como di el moi bo que descanse en paz. e tamen o meu fillo tamen estivo no profesional gran disgusto me dou cando o deixou pero como un non lle pode meterse que lle vas a facer. bueno falando donde vives eu levo ... (ver texto completo)

Hola Pili, entendo perfectamente o teu galego, e vexo que estades feitos uns turistas de medo. Londres, Alicante... Me parece moi ben, hay que coñocer mundo. Me dices que o teu fillo estivo de profesional, e deixouno. Pois mira o meu mas pequeno levaba mais de quince anos en Aviación, e tamen o deixou para irse a Chile. ¿Que che parece? Pero como ti dices, son cousas deles e non se lle pode dicir nada. Bueno ti que falas por telefono (pouquiño creo...) dille a Teresa que é dela, que non dí nin pio. ... (ver texto completo)

Na festa de Acibeiros, nunha tertulia na que participaba un veciño eiquí casado, importado de Castrelos, dixo outro de Lubián:
--I este de Castrelos, pagou eiquí o viño?
--Pagou --contestou un galo de pluma moi blanca--. Pagouno, i bebeuno el todo.

Primo, saiches moi ben na foto que te fixeron na comida esa de abril. Non uso a foto pro mensaxe por si a borran. Un abrazo forte pra todos.

Toda a miña vida oin falar da Sofia do Pereiro que vivía nun forno e mira tú por donde acabo de coñecela coñecín a Guillerma pero a Sofía no na había visto nunca sempre chesenta mal cando estás oindo falar tanto de certas persoas e non lle pos cara porfín xa lle puxen cara a Sofia no meu pueblo falabase moito dela moitas gracias a quen mandou a foto un saudo.

hola juan... creo q tienes un monton de fotos q a algunos nos traen muchos recuerdos de nuestra infancia... venga un esfuerzo y cargalas... un bico

Hola Lito, bueno algunha que outra vai saindo, algun dia cargarei a da miña primeira comunion, xa veredes que rapaz tan guapo je, je, je.
Un abrazo

entonces q son os fillos e mais o ome da pepita a hirma da gloria. encuanto a sofia si vivia no forno ainda me acordo na pedra q se sentaba dentro no forno eu sentabame moitas veces o seu lado q tenpos aqueles. un abrazo.

efectivamente son os mismos que tu dices.
Un abrazo

Hola candil, eu vivo non moi lexos donde tu traballas hasta alí vou andando vivo en Diego de Leon (barrio de Salamanca) supoño que saberas donde está ya prima se chamaba Marité. Un abrazo espero que nos vaxamos en Semana Santa.

Tere, estou de acordo contigo. Donde esté a nosa terra, que se quite todo o demais. Pero tamen comprendo a Pili, que quixo conocer os sitios donde estuvo o seu home. Poucas historias contarialle o seu home de donde pasou a mili. A veces en Internet leo de xente que fixo a mili, e uns falan pestes, pero outros din que aprenderon cousas, sobre todo xente que vivia en pobliños pequenos, e a mili sirveulle para conocer ciudades grandes, e facer amistades para toda a vida. Eu durante o tempo que estuben ... (ver texto completo)

jose como din por aiqui cada un conta a feira segun lle vai, bueno o meu home teno pasado ven e mal pero como di el a mayor parte do tempo pasouno fora do cuartel porque moitas veces iba a dormir a casa dos seus tios o seu tio era militar da marina do que ten moi vos recordos e moito cariño como di el moi bo que descanse en paz. e tamen o meu fillo tamen estivo no profesional gran disgusto me dou cando o deixou pero como un non lle pode meterse que lle vas a facer. bueno falando donde vives eu levo ... (ver texto completo)

El día que se ajunten esos mozos irán a reclamar el viño y puede que también vaya eu, pero sobretodo hay que seguir cuidando la parra que es la única que puede separar el viño del agua.

Hola, Pepita, eu vivo en Collado Villalba, pero traballo na Castellana, na plaza de Cuzco. ¿E tú? Se me dices cómo se chama a prima da tua cuñada, podría intentar facer memoria do que contas...

Hola Ó Candil: Na plaza do Cuzco enfrente a torre Azka vivió meu primo seis meses, o que traballou nas telecomunicacións e baixaba todolos dias andando dende o ministerio de facenda ata o ministerio de traballo, por un problema laboral que tivera, eu estiven co el no Cuzco en numerosas ocasións, corria o ano 2001, el vivia ou sobrevivia no campamento da Esperanza, que ia dende o Bernabeo ata praza de Castilla.
Nunha Metropoli como Madri con tanto bullicio e estresante, pero hay que estar onde se ... (ver texto completo)

Hola Teresa, como falas da Sofia no teu mensaxe ahi te poño unha foto donde eta ela.
Un abrazo.

hola juan... creo q tienes un monton de fotos q a algunos nos traen muchos recuerdos de nuestra infancia... venga un esfuerzo y cargalas... un bico

Alá polo ano 1.973, eu tiña moza en Padornelo. Que bonita era! Casi tanto como agora.
Unha tarde estabamos os dous sentados nunha mesa da Cafetería da Sra. Teresa Cano, cando entraron dous rapaces dirixíndose a min directamente:
--Boas tardes, que dicen os mozos de Padornelo que tés que pagar o viño.
Eu pensei nun garrafón dun cántaro, calculei o seu valor así por riba, e vin que levaba cartos pra pagalo. Así é que contestei a bote pronto:
--Moi ben, pois decille aos mozos que veñan, que o pago.
Eles ... (ver texto completo)

jose eso vai ser dificel poque os gallegos tiranos mais cuando podemos escaparnos a nosa terriña. encuanto o valle ahora ay turistas de todos os sitios. un abrazo.

Tere, estou de acordo contigo. Donde esté a nosa terra, que se quite todo o demais. Pero tamen comprendo a Pili, que quixo conocer os sitios donde estuvo o seu home. Poucas historias contarialle o seu home de donde pasou a mili. A veces en Internet leo de xente que fixo a mili, e uns falan pestes, pero outros din que aprenderon cousas, sobre todo xente que vivia en pobliños pequenos, e a mili sirveulle para conocer ciudades grandes, e facer amistades para toda a vida. Eu durante o tempo que estuben ... (ver texto completo)