por fin hicimos el primer magosto en el garaje de casa y la verdad la carne riquisima pero el licor cafe ufffff con castañas...
candil vi a tu marido y no pude hacerle mucho caso estaba con el c orte de leña de la casa vieja... pero pense q despues de misa pasarias....
gel las castañas... riquisimas,, ya nos paso tus aludos tu madrina LISA...
bueno esta mañana parece q el satelite anda por aqui arriba y me ha dejado conectar--- tendre q pedir sopitas a fillo da carmen q como buen marino sabe de ... (ver texto completo)
¡Feliz 11-11-11 a todos! Esta sí es una fecha irrepetible que no volveremos a vivir, pues la siguiente, 22-22-22, no existe. Disfrutémosla.
Mikel, cuando salí de Misa me comentó mi marido que había hablado contigo, pero a mí ya no me dió tiempo pues nos pusimos mis hijas y y a hacerle fotos al caballo y al burro que había en aquella finca al lado de la fuente y ya se nos hizo tarde, pues aún teníamos que ir a llevar con mi madre las flores al cementerio. Le dejé una flor a Manoli, pues siempre paso ... (ver texto completo)
Teño que rectificar, nahu son bon iterlocutor pra primicia da noticia, parece que nahu era Colon, más ben colono, de ises da roda grande, según me di o meu xefe.
Di que le pasou como na pelicula plutón, platon, padrón, total que iste cabrón nahu quere decer, sô face reir,-o pa que acoisa nahu e pra reir que morreu un,-a muntos, claro como tú eras amigo do Aleman da segunda guerra mundial.
Desculpen teño que descansar un bocadito, sô pintar non e bon. Istá a decer o xefe deixas de pintar coa brocha ... (ver texto completo)
k tal todos e todas xa estuben no pereiro despois de muto tempo puden abrazar a miña xente mutas lagrimas e mutos abrazos e ahora teño que cumplir ca virgenciña do loreto una promesa hay k cumplila teño k darlle o meu pelo son 70 centimetros de melena que temos que compartir pero fago con todo o meu amor que sinto por ela bueno boa xente un bikiño jose espero que sigas ben
hola a todos carmen tes razon as promesas hay k cunplilas este ano tamen dixeron ua misa a virgen de loreto miña k ya ofreceran os meus queridos pais q. e. d. cuando eu hera pequena, un abrazo.
k tal todos e todas xa estuben no pereiro despois de muto tempo puden abrazar a miña xente mutas lagrimas e mutos abrazos e ahora teño que cumplir ca virgenciña do loreto una promesa hay k cumplila teño k darlle o meu pelo son 70 centimetros de melena que temos que compartir pero fago con todo o meu amor que sinto por ela bueno boa xente un bikiño jose espero que sigas ben
iso seguramente foy por ir a cheirar donde non devia.
¿Hemos vivido antes y vivimos otra vez?
Muchos creen que si, sean o no personas religiosas. Algunos creen que pueden volver a esas vidas pasadas casi a voluntad.
¿Tu crees en algo de esto? Pon tu granito y cuentanos algo, doy comienzo a un tema muy interesante.
Ya contare algo muy interesante referente a esta cuestión, fue alla por los años sesenta en Stgo de Chile, lo contare si hay interes.
Saludos
Aprezados amigos, amigas, os desexo paseis uns bos dias de magosto, cuanto unto comi eu de piqueno y mido 1´82, tein un bocadito de grasa, más se fai ejercio nahu pasa nada, que enveixa me istáis a dar co cocido galego.
Me alegro de ver que todo marcha ben, saber que a miña admiradora xel istá de novo ca.
Unha aperta.
Una de las fechas curiosas que NUNCA se volverán a repetir. Nos queda una, la del año siguiente. ¡Jamás se darán estas coincidencias!; por lo menos mientras los años sigan teniendo 12 meses.
Saludos.
Matan na fronteira, a Colón creyendo que era Xudas.
Ouvina ahora mesmo.
Era a finales de los setenta, vivía en Vilavella un señor de avanzada edad, con una enfermedad respiratoria que le producía reiterados episodios de tos. El día 5 de marzo era feria en la Mezquita; circunstancia que aprovechó para, además de cobrar su pensión, pasarse por la farmacia para aliviar esas molestias. Entra en la farmacia y dice:
- ¿Tendría algún remedio para calmarme la tos?-. D. José, muy atento él, saludaba a unos amigos mientras depachaba a los clientes por lo que estaba muy ocupado, ... (ver texto completo)
La casa del Peru. De acuerdo, en primavera o verano haremos por conocernos, será un placer recordar a nuestros antepasados y algunas de sus vivencias de cuando estaban en Verin.
Mi tia Mercedes y mi padre, comentaban mucho de esa época, debieron de pasarlo muy bien en familia y con sus amistades. (D. E. P. todos)
Nosotros en invierno, solemos irnos para Valladolid y de cuando en cuando algunos días a San Sebastián, tenemos allí parte de la familia.
Un abrazo.
Amigo Mikel, a mi siempre me ha encantado el "unto" en el caldo. Pero te puedo asegurar que nunca me lo he comido, porque mi santa abuela me decia que era malo para "el padregón" y se lo comia ella. Mi abueliña se murió con 93 años y se fué a la tumba con el secreto del "padregón". Por eso cada vez que hacemos cocido gallego en casa, le echamos "unto" pero solo para dar sustancia, no vaya a ser que "el padregón" nos la juegue. (Un recuerdo para la abueliña Estrella). Abrazos. Xose.
¡Alabado seas Mikel! É verdade que ultimanente estaba o foro algo apagadiño, pero votas tu un berro ehhhhhhhhhhh, e xa se volveu a encher.
Cocido e magosto, nada menos, que vos aproveite, pero sin sobrepasarse por eso das flatulencias posteriores, xa sabes. Unha aperta para todos.
Amigos todas, tudos, os desexo o mellor do mellor, a iste pobo que traballey fai tantos anos.
Como vexo que istáis a falar tanto nuha coisa que tanto comin de garoto, donde eu naci, e decer nas Carballas, Portugale, da quela había muntos, de ahí do Pereiro istá perto. De camiño dais recordos a miña prima Leonor, que pronto tornarey a vela.
Me alegro de que tuda malta parece que estáis bien.
Unha aperta.
bueno Maykel para mi gusto quedaba mejor sin esa piedra es un poco rraro pero tienes razon a lo mejor es un monumento y no lo sabemos haber si caen los arqueologos por hay jajaja.
pues pili quizas no sea una piedra de arqueologo pero algunas cosas peores he visto por las ciudades de españa... lo q pasa pili es q tu estas acostumbrada a las piedras del pereiro y esa es una mas... a mi todavis me siguen sorprendiendo las fragas do pereiro y a cada una le encuentro un parecido
por cierto esta tarde tengo q poner los ingredientes de cocido en remojo, lito me ha organizado el magosto en el caserio con manel, carmen (nela) y familia para el domingo
venga un biko