Mañá de
niebla algo chuviosa, o lameiro do Casar parecía a feira do Couto de
Lubián, varias personas cada cual coas
vacas da súa
casa, todas xuntas formaban unha boa vacada, de repente deron en berrar e pelexarse unhas coas outras intentando conseguir o mando de mayorala, pros rapaces aquelo máis os xogos que faciamos por nosa conta, era pura delicia, de esto a estar nun prado sólo aburrido coas vacas de casa ¡menuda diferencia.!
A cousa cambiou no momento que a xente mayor que habia, acordaron
... (ver texto completo)