Bueno, pues ya he aparecido. Ante todo presentarme, mi nombre es Luis, y aunque no soy de Barxa sí lo era mi abuela materna. A ella casi no la conocí pues falleció cuando yo era muy pequeño, pero años después allá por los setentas, comencé a veranear en el pueblo con mi tía-abuela Rita. No puedo sino recordar con agrado aquellos veranos de calor, tardes de pesca en A Fervenza, paseos por el río, por A Ladeira, a veces hasta La Veiga, hasta el "marco" con Portugal... qué se yo. Lógicamente y teniendo ... (ver texto completo)
Amigo Luis despois de tantos anos, algo asi como 40, non está mal recordar anecdotas e vivencias que de pequenos vivimos xuntos, me dou perfecta conta como recordas cantar os carros cargados de torgos, a pesca na fervenza, os paseos o marco, a Veiga etc. Teis unha memoria prodixiosa, que deus cha conserve.
Sabes que Barxa segue no mesmo sitio, cunha diferencia que de 150 ou 200 persoas que vivian polos setentas agora viven fixas no pobo 24, aunque claro está, nos fins de seman aumenta en 10 ou 12, ... (ver texto completo)
Veo que hay forero/as que se desenvuelven en este campo. Enhorabuena. Yo me he quedado en las espinelas, pero si me gustan las poesias. De vez en cuando abro el libro de las 1000 mejores poesías, y me sumerjo en ellas para pasar un rato agradable.

Un saludo
Gracias amigo Camba: Por a invitación que lle fixeches a Luis, (Luisito) pros amigos seus da infancia entre os que xa el no seo escrito me incluio a min, que me lembro de montons de travesuras que faciámos de pequenos.
Luis gran amigo e gran profesional no seo traballo.
Unha grande aperta amigo Camba.
Hola Barxes: La verdad es que Luis me consta que es un buen profesional. En tiempos hemos estado desarrollando trabajos paralelos. Y la verdad es que hemos pasado un rato agradable cuando coincidimos en Granada.
Un abrazo
En lo que a mi concierne, solamente me he limitado a hacer comentarios de mi trabajo, en plan de compartir vivencias con personas que mas o menos estuvimos relacionados.

Para mi, lo que valoro en la vida, y creo que vale la pena, es la relación con las personas.

He entrado en este foro, porque siento añoranzas que marcaron mi niñez, juventud y madurez, y me gusta compartirlas, con personas que mara mí tienen esa condición: Personas.

No quiero o al menos procuro no ofender a nadie, ni compararme ... (ver texto completo)
Sinor Pachi, voçe pensa que eu sahún un neno, pois xa teño muntos anos como o sinor sabe, sempre istá Zé ísto nahún debes decirlo, mire el padre Xosé me puso dois dias de penitencia sin escreber, logo o sinor véin a decermo que eu debo facer, fodase co gaxo, xa istou xeu de que me digan o que teño que facer, meu Deus nahún sei como facer pra contentar a tudos. Eu le digo, que perdoe que en min nahún actuo de mala fe. Espero y desexo co sinor Camba nahún se infade con migo.
Unha aperta.
Amigo 25. Antes de nada, quero recordarche a tí e a todos os foreiros que non lle fago o vacio a ninguén. O que pasa é que entro no foro cando a miña muller deixa libre o ordenador, que pra mín, penso que o lugar que tiña que ocupar na casa está na entrada, pra darlle unha patada o entrar e outra o salir. Quero decir que quedéi farto de él no traballo.

Aparte que xa teño ganas de deixar car o... en un sitio, e deixar descansar o coche, pero parece que de momento non vai a poder ser.

Con respeto ... (ver texto completo)
Esta tarde pasé en una vieja ciudad por delante de un viejo edificio con un escaparate lleno de perolas vacías, moldes de roscón, trozos de arneses, neumáticos para hielo, marcos para fotos sin foto, pantallas para lámparas sin lámpara y otros desechos, sombra y telarañas.
En el cristal, sin embargo, inesperada y felizmente, me veo a mí mismo en colores más vivos que los trastos expuestos y, ante mi sorpresa, andando en una actitud semiencorvada.
Eché los hombros hacia atrás, saqué pecho como les ... (ver texto completo)
Amigo Romerales: Después del consejo de la meda/pirámide, ahora veo que te ha salido, permíteme que haga una reflexión sobre este correo.

El cristal te ha jugado una mala pasada. Ya sabes que:
En este mundo traidor,
nada es verdad ni mentira.
Todo depende del color
de cristal con que se mira.

En este caso, si te hubieses girado 90º, te hubieses visto de frente (como hay que mirar la vida, y al enemigo) y hubiese desaparecido esa semicovadura al momento.
... (ver texto completo)
Bueno, bueno. Creo que por aqueles tempos estaba no Cerro Muriano, de Capitán, o meu cuñado Gabriel Castilla Bosch. E penso que tamén estaba Nicolás Puertas del Mercado

Mira, no foro de a Gudiña, deixei unha reflexión respecto o dia dos difuntos. Os tempos cambian, o menos pra os que volvemos despois de 47 anos.

Si volves a ver a Roberto Rivero, pregúntalle, que seguro que conocía a Lisardo Nieves, anduvo por Ferrol, que foi párroco da Gudiña antes de ser Castrense, ou a Pablo de Pobla de Trives, ... (ver texto completo)
Gracias amigo Camba: Por a invitación que lle fixeches a Luis, (Luisito) pros amigos seus da infancia entre os que xa el no seo escrito me incluio a min, que me lembro de montons de travesuras que faciámos de pequenos.
Luis gran amigo e gran profesional no seo traballo.
Unha grande aperta amigo Camba.
Bueno, pues ya he aparecido. Ante todo presentarme, mi nombre es Luis, y aunque no soy de Barxa sí lo era mi abuela materna. A ella casi no la conocí pues falleció cuando yo era muy pequeño, pero años después allá por los setentas, comencé a veranear en el pueblo con mi tía-abuela Rita. No puedo sino recordar con agrado aquellos veranos de calor, tardes de pesca en A Fervenza, paseos por el río, por A Ladeira, a veces hasta La Veiga, hasta el "marco" con Portugal... qué se yo. Lógicamente y teniendo ... (ver texto completo)
Bienvenido Luis: Ayer te he mandado un correo, en el que te pedía con apremio que te pusieses en contacto conmigo, para hablar de lo que te iba a mandar, ya que el domingo me voy para Madrid, y posiblemente no vuelva hasta Febrero.

Si no te ha llegado, es porque tenía una duda deque la s de snip... fuese mayúscula o mimúscula.

Un abrazo y estamos en contacto.
Bueno, bueno. Creo que por aqueles tempos estaba no Cerro Muriano, de Capitán, o meu cuñado Gabriel Castilla Bosch. E penso que tamén estaba Nicolás Puertas del Mercado

Mira, no foro de a Gudiña, deixei unha reflexión respecto o dia dos difuntos. Os tempos cambian, o menos pra os que volvemos despois de 47 anos.

Si volves a ver a Roberto Rivero, pregúntalle, que seguro que conocía a Lisardo Nieves, anduvo por Ferrol, que foi párroco da Gudiña antes de ser Castrense, ou a Pablo de Pobla de Trives, ... (ver texto completo)
Bueno, pues ya he aparecido. Ante todo presentarme, mi nombre es Luis, y aunque no soy de Barxa sí lo era mi abuela materna. A ella casi no la conocí pues falleció cuando yo era muy pequeño, pero años después allá por los setentas, comencé a veranear en el pueblo con mi tía-abuela Rita. No puedo sino recordar con agrado aquellos veranos de calor, tardes de pesca en A Fervenza, paseos por el río, por A Ladeira, a veces hasta La Veiga, hasta el "marco" con Portugal... qué se yo. Lógicamente y teniendo ... (ver texto completo)
Gracias, Zé, por tus bellas palabras.
Oye, ¿no te parece que el último verso, ése que "fica" un poco apartado, no desentona un poco en el poema?
Aprezada ex, teñes razahún, pois o último verso desentona, más é verdade, que tia más cojunuda, colleo no bon sentido da párabola.
Un abrazo.
Apreciado amigo Zé: Tú crees que está bien lo que cuentas en el foro con relación al cura, creo que no debías contar estas cosas, aunque sean verdad que han pasado, debes escribir en castellano, no ves que de lo contrario la gente te ignora, más los tenientes coroneles que te diriges a ellos como si fuesen compadres.
Un cordial saludo.
Sinor Pachi, voçe pensa que eu sahún un neno, pois xa teño muntos anos como o sinor sabe, sempre istá Zé ísto nahún debes decirlo, mire el padre Xosé me puso dois dias de penitencia sin escreber, logo o sinor véin a decermo que eu debo facer, fodase co gaxo, xa istou xeu de que me digan o que teño que facer, meu Deus nahún sei como facer pra contentar a tudos. Eu le digo, que perdoe que en min nahún actuo de mala fe. Espero y desexo co sinor Camba nahún se infade con migo.
Unha aperta.
Mira Pachi, los militares, en activo o en la Reserva, tenemos más o menos graduación. Pero esa graduación tiene vigencia en el entorno militar. Fuera del cuartel y su entorno
el respeto que me debe tener a mí, o a un Tte. Coronel, el apreciado amigo Zé es el mismo que yo le tengo que tener a él. Ni más ni menos.
¿O estaría mejor que todo el mundo se cuadrara en el bar del pueblo cada vez que entro yo a tomar café? A mí, por supuesto, que me trate todo el mundo como a un compadre.
Sinor Telesforo Romerales, iste pachi si nahún fora que o conozco, además me parece buena persoha, le diría cuatro, sempre téin que decirme algo, claro él foi a iscola y sabe escreber béin el castellano, más a veces que creo que se pasa un chisquiño, claro él munto de igrexa, pensa que eu cuando contei o do sinor cura que o fixen por male, más a min acababan de contarmo y me resultou gracioso, referente o teniente coronele si nahún me contestou nahún foi por terme en olvido si nahún que o mellor dixo y eu pra que bou perder o tempo con iste obrero portugués, más nahún le ofendin en nada pra decir que o tratei como si fora unha comadre. ... (ver texto completo)
Esta tarde pasé en una vieja ciudad por delante de un viejo edificio con un escaparate lleno de perolas vacías, moldes de roscón, trozos de arneses, neumáticos para hielo, marcos para fotos sin foto, pantallas para lámparas sin lámpara y otros desechos, sombra y telarañas.
En el cristal, sin embargo, inesperada y felizmente, me veo a mí mismo en colores más vivos que los trastos expuestos y, ante mi sorpresa, andando en una actitud semiencorvada.
Eché los hombros hacia atrás, saqué pecho como les ... (ver texto completo)
Mira Pachi, los militares, en activo o en la Reserva, tenemos más o menos graduación. Pero esa graduación tiene vigencia en el entorno militar. Fuera del cuartel y su entorno
el respeto que me debe tener a mí, o a un Tte. Coronel, el apreciado amigo Zé es el mismo que yo le tengo que tener a él. Ni más ni menos.
¿O estaría mejor que todo el mundo se cuadrara en el bar del pueblo cada vez que entro yo a tomar café? A mí, por supuesto, que me trate todo el mundo como a un compadre.
Dice que é un sinor que vai o doutore en Madride,-Doutore ¿Como se encuetra sinore?, más béin normale, bou comendo coisas a plancha, nada de grasas, normale,é de exercicio, bueno ando unha hora diaria, a veces que ando na cibrisqueta, bueno normale,-doutore y de facer el amor unha vez ou duas al mes, bueno normale, doutore, de normal nada, a sua idade debía facer duas veces ou tres a simana, e que fago eu y sahún más viexo que o sinor, claro voçe normale por ser médico aquí en Madride, más eu sahún ... (ver texto completo)
Apreciado amigo Zé: Tú crees que está bien lo que cuentas en el foro con relación al cura, creo que no debías contar estas cosas, aunque sean verdad que han pasado, debes escribir en castellano, no ves que de lo contrario la gente te ignora, más los tenientes coroneles que te diriges a ellos como si fuesen compadres.
Un cordial saludo.