Se ha muerto Manolo el hijo de D. Paca. Este hombre si que quería al lueblo y a sus gentes, dejó escrito que sus cenizas las llevaran a Vilavella y las echaran en la finca que tienen en la Tapada, y ellos como sabeis no son nativos del pueblo y tampoco hablaban gallego pero se sentian tan gallegos como el que más. Yal menos siento mucho su muerte. GEL: Tu eres del Pereiro yo a ti te conozco eres sobrina de la Chata ¿no?
Peteretiño espero una respuesta a mi invitación.
Para Amador. Cuando quieras nos vemos aqui en la sierra y nos comemos un caldo Galego o una paella, cuando quieras me llamas y lo hacemos aqui en mi casa para recordar tiempos. Un saudo a todos Galegos do mundo y que este foro siga asi de cachondo.
no escribo en gallego, porque llevo muchos años fuera de galicia, y meteria la pata pero me siento gallega y hablo de galicia y villavieja por donde voy. no se quien es (inda cho sei)..... MUCHOS ABRAZOS PARA VILAVELLA (PEPITA HOLA GUAPA).. BESOS. MARCOS FRAN MUAC..........
"El gallego se siente, no hace falta escribirlo", discrepo: é necesario escribilo, falalo, ensinarllo os nosos fillos e fomentar o seu uso sen complexos xa que de non ser así unha lingoa está condenada a desaparecer. Non quero imaxinar a Castelao, Rosalia, Curros, Pondal,... escudandose en "no es necesario escribirlo"
Como este tema do galego lebantou tantas ampollas escribamos en galego a partir da hora que cada un o escriba como bohamente poda, esceibamolo como o falamos. en Galicia hay cuatro provincias nas que en cada umha delas se fala o galego de distintas formas inclusu con distintos acentos, pois nos falemos como se fala no noso pueblo que e como nos enseñaron os nosos anrepasados sin ter que avergonzarnos de como o pronunciamos e pior o que falou galego e ahora vay o pueblo falando o castellano facendonos ... (ver texto completo)
Hola Pepita! Estou totalmente contigo, vou a perder a vergonza de escribir o galego con faltas, e escribilo tal como o falo. Eu tamen me sinto orgullosa de que se me note que son galega, pero eso de que alguns de outras provincias, casi sin abria a boca xa te veñan con tipico topico: gallega ¿no?, xa me cansa. Si, son galega, e qué, non sera unha desgracia, digo eu.
A semana pasada entrei en Amsterdam nunha tenda onde venden productos españois. O pan era por certo galego, segun dixo a boa muller. ... (ver texto completo)
Hola Peteretiño. Non sei por que e suete pra Vilavella que Inda-cho-sei non perteneza a ella. A verdade, que mais da. Tampouco fai falta ser tan encollidos. Eu son galega en cualquera parte que me encontre, e cuando me atopo con alguen que sin ser galego respeta o meu idioma e ainda o escribe mellor ca min e algo que valoro moito, porque a decir verdade hay mutos galegos que desprecian a sua lingua, e isto non e critica cara ninguen, que quede claro, simplemente a constatacion de un feito que todos conocemos.
Por muto tempo que votes fora de Galicia, o que ben se aprende non se olvida. Os que estan fora e non o falan e porque non queren o porque non llo enseñan. E repito, cada cual e libre. A mayoria dos galegos que estan (mos) fora creo que, si cabe, ainda se sinten mais galegos que os que non tuveron que irse, porque a morriña fai aflorar sentimentos moi profundos.
Eu identificome totalmente co poema de Victoriano Taibo. E mais, penso que o galego que non fala a sua lingua e galego a medias. Pero esto e unha opinion muy personal, sin pretensions de que naide se sinta aludido ou aludida. Saudos ... (ver texto completo)
q ilusion la casa donde naci junto con manel y carmen
la calle loreto que recuerdos.... gracias
Hola Lito! mira que fai tempo que no te vexo, nin o Manel mais a Carmen. A ver si pronto podemos comentar en persoa estos recordos tan bonitos que se nos veñen a memoria o ver estas fotos do noso querido pobo. Saludos a toda a familia
Como este tema do galego lebantou tantas ampollas escribamos en galego a partir da hora que cada un o escriba como bohamente poda, esceibamolo como o falamos. en Galicia hay cuatro provincias nas que en cada umha delas se fala o galego de distintas formas inclusu con distintos acentos, pois nos falemos como se fala no noso pueblo que e como nos enseñaron os nosos anrepasados sin ter que avergonzarnos de como o pronunciamos e pior o que falou galego e ahora vay o pueblo falando o castellano facendonos ... (ver texto completo)
Porque o humor dos galegos de Galicia e do mundo enteiro ten outro xeito, aí vai, querido Amador, un do CARRABOUXO de cando inda había pesetas:

Levaba o Carrabouxo un cativo da man, camiñando cara unha velliña que vendía larpeiradas na rúa:
--Ai, señora, e logo cantas piruletas lle entran na peseta?
A avoa contestou ouveando:
--Oi! Ai!... Hai xa tempo que non entra nengunha...!
hola maria pues yo soy el hermano de fran, y tienes que perdonar pero yo no caigo quien eres, espero que si pones las fotos me recordare de ti fijo de todas formas saludos, un beso.
cuantas tertulias en esa escaleras con xefa, el tio ne y la tia mariquita, espero poder hacerlo pronto
Que recordos ¿verdade?
Creo que ser Gallego es algo fantastico y Español es insuperable; pero cualquiera de los dos idiomas, se tiene que usar cuando uno quiera; por educación muchas veces o a diario se utiliza en casa el Gallego; pero no por eso soy mas Gallego. Doy razón a Amador esto se tiene que mamar y si puedo decir que para mi ser Gallego y Español es lo mas grande. Un vico pra todos os paisanos y en especial pra os que nacimos na Vilavella y tamen pra os de fora.
la cas de la tia pedra... ya en el suelo
cuantas tertulias en esa escaleras con xefa, el tio ne y la tia mariquita, espero poder hacerlo pronto