¡Qué exageración! Pero gracias, Anónimo.:-)
Sabes Tere que digo la verdad, lo que pasa es que no eres presumida, si eres muy sencilla y por eso no te consideras guapa.
Sucedió hace muchos años en mi facultad de Medicina, antes de mi alistamiento en la Legión.
Hablaba el profesor de los altos niveles de glucosa contenidos en el semen, cuando una alumna levantó la mano, y preguntó:
--Si le he entendido bien, está usted diciendo que hay un montón de glucosa, como en el azúcar, en el semen.
--Correcto --respondió nuestro profesor.
--Entonces... ¿por qué no sabe dulce?
Tras un absoluto silencio, la clase completa estalló en una inmensa carcajada, excepto el profesor, ... (ver texto completo)
Eu tamén vin cousas como docente que ben que me fixeron rir, señor Romerales. Claro que non na Universidade. Xa me chegou ben con Secundaria.
Cando entrei unha mañá, despois de dúas clases, no Departamento de Matemáticas, alí estaba unha compañeira cabreada coa resposta dun alumno nunha proba de matemáticas de primeiro da ESO.
-- ¿Qué te parece?
Collín aquel exame e boteille unha ollada á primeira pregunta, que ela viña de correxir poñéndolle un cero no exercicio.
Despois dunha gargallada, contesteille todo serio:
--La respuesta es totalmente correcta. Tienes que puntuarle adecuadamente la pregunta.
-- ¿Estás de coña?
-- ¿No has pensado que tal vez esté mal planteada tu pregunta?

Ela, no canto de rir, case se bota a chorar...
A pregunta dicía:

"Halla x".

E a profesora debuxara un triángulo rectángulo. Nun cateto puña 3 cm. No outro cateto, 4 cm. E na hipotenusa puxera a x.

O rapaz rodeou coa cor roxa a x, e coa mesma cor trazou unha flecha e escribiu: ESTÁ AQUÍ.

--Tiene razón, compañera. "Hallar" y "encontrar" son sinónimos. Y él encontró la X. Lo hizo correctamente, expresando la respuesta con toda concisión. Puntúale la pregunta como correcta.

E alí a deixei rascando a testa, despois de dicirlle que cando volvera a redactar a pregunta no futuro, en lugar de "Halla x", debería pór "Calcula la longitud de la hipotenusa."

E calificoulle aquel exercicio como correcto. ... (ver texto completo)
meu pai nacido en esas terras galegas pero tamen castellano por o meu avo paterno. falevame dos anos vinte pradiante cando se vivia do campo da ganaderia e do contrabando.. esta era a base de a relacion familiar dos povos.. que decir de vilavella que so o seu nome xa o dice todo... asi que non deberia haber historia negra pra a xente de corazon noble e leal.. e bos principios.. bos tempos pra todose pra os que leades este pequeno menxaxe. adeus. e hasta pronto..
Candil es guapisisma, en esta foto parece una modelo.
¡Qué exageración! Pero gracias, Anónimo.:-)
Gracias a todos los foreros
Candil es guapisisma, en esta foto parece una modelo.
Gracias a todos los foreros
¿Se permite la pesca en el embalse?
siiiiiii solo con arpón.
Sucedió hace muchos años en mi facultad de Medicina, antes de mi alistamiento en la Legión.
Hablaba el profesor de los altos niveles de glucosa contenidos en el semen, cuando una alumna levantó la mano, y preguntó:
--Si le he entendido bien, está usted diciendo que hay un montón de glucosa, como en el azúcar, en el semen.
--Correcto --respondió nuestro profesor.
--Entonces... ¿por qué no sabe dulce?
Tras un absoluto silencio, la clase completa estalló en una inmensa carcajada, excepto el profesor, quien mantuvo la compostura.
Ella, al darse cuenta de las palabras que había pronunciado, se puso más roja que los resentidos de este foro y, recogiendo sus cosas, salió de la facultad para no regresar jamás. Eran otros tiempos.
Y mientras se cerraba la puerta tras ella, respondía el profesor totalmente serio:
--No le sabe dulce, porque las papilas gustativas para ese sabor están en la punta de la lengua, no en el fondo de la garganta. ... (ver texto completo)
¿Se permite la pesca en el embalse?
Ouvin decir por as Rias Baixas, que vostede tiña un gran amigo por Cangas do Morrazo... enton conviña se vostede o considera oportuno, que lle dera unha visita e depaso visitar e compartir cun par de duceas de ostras con outro viciño da Vilavella que o convidará mui gustosamente a ese molusco cun alvariño "terras gauda" perto da saida da estación marítima de Vigo.

Unha aperta de Carballo...!
Pero vostede me está a falar de Pazos Varela, o novo alcalde de Cangas, quen foi compañeiro de traballo eiquí, na Escola de Lubián, ao longo de catro anos. Mestres, titiriteiros,... e agora alcaldes os dous. Tamén coincidimos nun tempo como deputados autonómicos, un en Galicia por Esquerda de Galicia e o outro en Castela polos socialistas.
Vémonos de cando en vez, inda que xa hai para media ducia de anos que non coincidimos. A última vez foi na miña casa: veu a familia para ver a neve, que a filla ... (ver texto completo)
UNHA PEQUENA XIRA POLAS RÍAS

--Bo día, señor. Eiquí pon Combarro, pero non vexo por onde baixar á beira do mar.
O da moto que viña de parar onda o meu coche, botoume unha ollada de arriba a abaixo antes de me contestar.
--Coñece vostede a zona.
--Traballei en Pontevedra hai xa cuarenta e tres anos, pero acho isto moi desconocido.
--E en que traballou, se se pode saber?
--Fun mestre no Colexio Atlántico.
--Daquela vostede é falanxista.
--Como di? ... (ver texto completo)
Ouvin decir por as Rias Baixas, que vostede tiña un gran amigo por Cangas do Morrazo... enton conviña se vostede o considera oportuno, que lle dera unha visita e depaso visitar e compartir cun par de duceas de ostras con outro viciño da Vilavella que o convidará mui gustosamente a ese molusco cun alvariño "terras gauda" perto da saida da estación marítima de Vigo.

Unha aperta de Carballo...!
maría perez garcía esculqueira
Favor dale saludos a mi prima Celsa Barja y a su esposo Luis
Hernán Morales Barja
Querido inda cho sei espero verte mas veces por la playa
con tu pantalon rojo y tu camisa azul.
No comas mucho que despues la Gaita no te funciona.
Un abrazo y disfruta que esta vida terrenal que es corta.
In il dominis lubianes itoli.
Ai pater. Eu regañando as canelas, e vostede embutido en tan preto sotanón.
Na próxima, déseme a ver. Saque a sotana, merque un calzón vermello coma o meu para mollar o cu na auga salgada, e chimpamos logo xuntos unha garrafiña do Salnés, mentres destripamos unhas centolas máis unhas necoriñas, que a gaita xa funciona sola, que a teño ben afeita a todo tipo de eventos.
Ata máis ver.
Querido inda cho sei espero verte mas veces por la playa
con tu pantalon rojo y tu camisa azul.
No comas mucho que despues la Gaita no te funciona.
Un abrazo y disfruta que esta vida terrenal que es corta.
In il dominis lubianes itoli.
UNHA PEQUENA XIRA POLAS RÍAS

--Bo día, señor. Eiquí pon Combarro, pero non vexo por onde baixar á beira do mar.
O da moto que viña de parar onda o meu coche, botoume unha ollada de arriba a abaixo antes de me contestar.
--Coñece vostede a zona.
--Traballei en Pontevedra hai xa cuarenta e tres anos, pero acho isto moi desconocido.
--E en que traballou, se se pode saber?
--Fun mestre no Colexio Atlántico.
--Daquela vostede é falanxista.
--Como di? ... (ver texto completo)