Juan e María Luisa, a ver que "canto" pra quitarvos a duda. Os que tú nomeache, Juan, acertáchelos todos. A que está detrás do meu pai e unha sobriña da tía Carmen (QED) que vive en Barcerlona. A do seu lado e unha amiga ou irmán dela que non lembro moi ben. O lado de ésta está a Begoñita, detrás da Fina. Diante da miña nai está a miña prima de Lentellais e as duas o lado son a Ludi mais a Susi. Beixos os dous.
pois ainda estás a tempo de aprendelo Joseba cando a tua familia che fale que axa en galego e se non se tes a oportunidade a la donde vivas de ter un canal de televisión galega copias o vocabulario verás como o aprendes a falar en imxenio de telefonica teñen un canal de Galiza; espero aberte servido de asxuda xa me contar´s un saludo
Acabo de ler unha cantidade de mernsaxes de xente que está buscando pueblos pra irse a viviir eles aluciante todos xente xoven. mandeille mensaxes pra que visiten a Vilavella porque alí todo o que iles queren atopar a ver se enchemos a Vilavella de xente.
Hace tiempo que ojeo este foro y me dais envidia de lo bien que escribiis el gallego, yo como descendiente de gallegos me gustaría hacerlo igual, no puedo porque no me lo enseñaron, estoy totalmente de acuerdo con Pepita con respecto al cuento del Toñiño y lo dice Gel Martínez, los cuentos no son exclusivos de un lugar, a veces son de hábito mundial, y las personas conocen muchos y pueden explicarlos donde crean oportuno. Un cordial saludo a todos.
Non sabía que tiñais os contos a medias cós de Barxa!
hola Rosa Alonso canto tempo sin saber de ti, me supoño que estarás ven. un vico Rosa
es una auténtica pena que la casa se haya parado, siendo este año tan especial para la ruta xacobea podría hacer mucho bien al pueblo..... lastima! la verdad es que es bastante vergonzoso nuestro pasotismo... y tabién la crítica va conmigo....
Non sei por qué se parou a construcción do albergue.
Creo que temos un concello que se durme nos laureles e o peor é que hay poucos que lle tiren da chaqueta. Eu levo esperando tres anos pola delimitación de núcleo, e ahora resulta que cambiaron a normativa e teñen que empezar de novo.
É de pena
Hola prima, claro que me acordo do cambio de liquido na copa de teu pai, tes razon, nunca bebera tanta auga xunta, el mismo o reconoceu.
¡Que tempos aqueles! Todos os dias teño recordos de algunha cousa.
Empezome a por tonto ¡Cuantos recordos, cuanta morriña!
Un bico
¡Empézaste a por tonto! ¡non oh! que sólo eres dous anos mais vello ca min, e eu inda vou razonando regularmente... jajaja Esto que nos pasa é a consecuencia da época de transición persoal que nos está tocando pasar. Han de vir tempos millores, aunque non se olvidan as personas queridas que nos deixaron, aprendemos a vivir cos recordos, e pouco a pouco vamos lle dando temas os nosos fillos, pra que eles dentro de MUTOS ANOS (espero) falen de nos.
Hola prima, claro que me acordo do cambio de liquido na copa de teu pai, tes razon, nunca bebera tanta auga xunta, el mismo o reconoceu.
¡Que tempos aqueles! Todos os dias teño recordos de algunha cousa.
Empezome a por tonto ¡Cuantos recordos, cuanta morriña!
Un bico
Lito, aparte de ti (ou o Manel) non recoñezo a ninguén, ¿Quen son?
creo q es manuel, es una foto q aparecio en un baul en casa de la abuela creemos q es manuel, del resto ni idea pero me parecio buena idea colgarla para descubrir quien son el resto
Ccriño dime algo con amor amor-amor amorfa.
jajaja... moi vo o conto do Toñito.
Lito, aparte de ti (ou o Manel) non recoñezo a ninguén, ¿Quen son?
Como sempre, e un pracer ler os vosos contos. Tiña unha boa reserva amontoada, que me veu como bálsasmo refrescante nesta costa arriba de retomar a rutina diaria, despois de pasar unhas semanas por terras galegas, cá morriña ainda fresca e na retina retidos restos dos contrastes verdes dos montes có amarelo das xestas e o rosado das queiroas.
Lendo o conto dos noventa graos, veúseme a mente o Toñito, persoaxe dunha historia que me contou meu pai, e casi diría con certeza que estamos a falar do ... (ver texto completo)
A Mezquita non tuvo 1900 habitantes nin siquiera nos seus vos tempos tal vez un día de feira ehe contando as vacas.