Esto es algo de "Antonio Gala" O musgo,
flor durmida
do silencio, dialoga coa estrela
e sonrie na madrugada.
Cando vinga a luz, abre a porta
e quedate xunto ao silencio.
Gemir, gritar, arder seria en van,
porque a luz non ve nin oe.
Alli arriba, sobre a nube,
pestanexa azul unha luciernaga.
... (ver texto completo)